نزدیک شدن به خویش

جلسه چهاردهم از دور چهاردهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی ایران با استادی راهنمامسافرعلی‌اکبر، نگهبانی مسافر وحید و دبیری مسافر عبدالله با دستور جلسه «آیا در کنگره۶۰ همه با هم برابرند؟» سه‌شنبه ۲۰ مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد: 
سلام دوستان علی‌اکبر هستم یک مسافر

از نگهبان، ایجنت و مرزبانان محترم تشکر می‌کنم که بنده را انتخاب کردند تا در این جایگاه بتوانم آموزش بگیرم، خداوند را هزاران هزار بار سپاسگزارم که این توفیق را به من داد تا بتوانم در کنار شما عزیزان باشم، آموزش بگیرم و در گره‌های زندگی از این آموزش‌ها بهره‌مند شوم.

در مورد دستور جلسه عدالت؛ آیا در کنگره۶۰ همه‌ اشخاص یا افراد با هم بابرابرند؟ باید در موردش صحبت کرد. هر چیزی در سر جای خودش قرار بگیرد، این عدالت می‌شود.

وادی چهارم هم مرز بین انسان و خداوند را مشخص می‌کند، آنجا به صراحت خداوند می‌فرماید: آن‌ چیزی که انسان برای خودش زحمت می‌کشد، هر آنچه که بدست می‌آورد، نتیجه‌ میوه‌ خودش است و این میوه می‌تواند خوب و یا بد باشد، اگر من علی‌اکبر، امروز یک موفقیتی کسب می‌کنم و یا اگر با یک شکستی مواجه هستم نتیجه‌ تلاش خودم است؛ بعداً می‌فرمایند که آیا دانایان با نادانان برابر هستند؟ باید بگوییم خیر.

دانایان انسان‌هایی هستند که به انسان بودنشان نزدیک‌تر می‌شوند و برای کسانی که دردمند هستند تلاش می‌کنند ولی نادانان دقیقا عکس این کار را انجام می‌دهند. هر یک از اعضای کنگره‌۶۰ فقط به زبان تشکر نمی‌کند باید با عمل هم تشکر کند، و این مهم تاثیر خودش را نمی‌گذارد مگر آنکه من بدانم حقیقت آن چیست، درست تفسیرش بکنم، آن وقت می‌توانم کاری کنم، حقیقت انسان بودن به معنای واقعی، به عقيده من، میوه انسان فقط در خدمت کردن است.

اگر از راهنمایان محترم سوال کنید که شما از یک مسافر سفر اولی چه چیزی می‌خواهید؟ در جواب می‌گویند: فقط خدمت کردن، خدمت کردن است که انسان را به خداوند نزدیک می‌کند. یک وعده‌حق برای انسان‌هایی که دست از تلاش و کوشش برنمی‌دارند و دائما مثل چشمه‌ جوشان در حال حرکت و خدمتگزارند، این اشخاص نزدیکترینِ به خداوند هستند.

متشکرم که به حرف‌های من گوش کردید.

تایپیست و عکاس: مسافر محسن لژیون ۸
ارسال: مسافر بختیار لژیون ۱۲
مرزبان:  کشیک مسافر رضا