English Version
This Site Is Available In English

هر فردی مسئول رفتار خودش است.

هر فردی مسئول رفتار خودش است.

وقتی صحبت از عدالت می‌شود ناخودآگاه ذهن ما متوجه امام علی(ع)،  سمبل عدالت و محبت می‌شود؛ او کسی است که با عشق ،عقل و ایمان توانست عدالت را به وجود آورد. امام علی(ع) الگوی عدالت است. اولین برداشتی که از عدالت در ذهن انسان به وجود می‌آید برابری و یکسان بودن است، اما باید گفت که مفهوم عدالت در همه جا به مفهوم برابری و یکسان بودن نیست. به طور کلی هر انسانی با توجه به سطح آگاهی و دانایی و عملکرد خود جایگاه را برای خودش مهیا می‌کند هر جایگاهی دارای شرایط خاص خودش است.
عدالت، همان چیزی است که ما در کنگره‌۶۰ در چهارچوب قوانین حرکت می‌کنیم و همین امر باعث شده که ما به صراط مستقیم نزدیک‌تر بشویم و باعث هرج و مرج و بی‌نظمی نشویم و همه چیز و همه کس در جایگاه‌های خودشان باشند. عدالت همان حرمت‌های کنگره‌۶۰ می‌باشد. همه ما باید در چهارچوب عدل و عدالت باشیم تا هیچ مشکلی ناخوشایندی رخ ندهد؛ زیرا هر فردی مسئول رفتار خودش است.
در کنگره‌۶۰، بر همین اساس همه با هم برابر نیستند. اگر به آرم کنگره ۶۰ دقت کرده باشیم در قسمت بالا عدالت قرار دارد، در ضلع سمت راست معرفت و ضلع سمت چپ عمل سالم قرار گرفته است؛
به طور مثال در کنگره‌۶۰ تازه وارد یک جایگاهی دارد، سفر اولی یک جایگاهی دارد، راهنما، مرزبان، دیده‌بان و نگهبان کنگره‌۶۰ نیز هر کدام جایگاه‌های خاص خودشان را دارند. البته از بعضی جهات ممکن است جایگاه‌ها یکسان باشند.
مثلاً همه ما در هنگام جلسه عمومی روی یک صندلی می‌نشینیم یا زمانی که وارد کنگره می‌شوند تمام القاب و عناوین خود را پشت درب کنگره می‌گذارند و به عنوان یک مسافر وارد کنگره می‌شوند.
آیا یک سفر اولی که بسیار خوب سفر می‌کند و گوش به فرمان است با سفر اولی که گوش به حرف راهنما نمی‌دهد و بسیار نامنظم است، برابر هستند؟
آیا کسی که راهنما شده با کسی که چندین سال است که به کنگره می‌آید و هنوز حتی به رهایی هم نرسیده برابر هستند؟

خیر؛ این‌ها با هم برابر نیستند، اگر بگوییم که این بی‌عدالتی است خیر این‌ها عین عدالت هستند. پس اگر توی کنگره می‌بینیم که برخوردها یکسان نیست ناراحت نشویم، باید یاد بگیریم و بپذیریم که برخوردهایی که با ما می‌شود عین عدالت است و این نتیجه جایگاهی است که خودمان برای خودمان فراهم کرده‌ایم. پس در آخر نتیجه می‌گیریم که خداوند که بزرگترین عادل در جهان هستی است همه انسان‌ها را مثل هم آفریده این خود انسان است که با قدرت و اختیاری که خداوند به او داده انتخاب می‌کند که در چه مسیری از زندگیش حرکت کند در نهایت این خود ما هستیم که خواستار عدالت و بی‌عدالتی در حق خودمان هستیم.

 

منابع: سایت و سی‌دی‌ها
نویسنده:  همسفر سوسن رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)
ویرایش: راهنمای تازه واردین همسفر مهدیه دبیر سایت
ارسال: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر مریم(لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دکتر احمد-اراک

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .