بخشش فقط پرداخت مالی نیست

جلسه هشتم از دوره چهارم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی چرمهین به استادی همسفر معصومه، نگهبانی پهلوان همسفر محدثه و دبیری همسفر مریم با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» روز دوشنبه ۱۹ مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۴:۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» است. زمانی‌که کلمه عدالت را می‌شنویم شاید اولین چیز که به ذهن ما برسد این باشد که عدالت یعنی همه با هم برابر باشند، همه یک اندازه و جایگاه داشته باشند و امکانات یکسان دریافت کنند؛ اما اگر کمی عمیق‌تر نگاه کنیم می‌بینیم که برابری با عدالت یکی نیست. برای مثال اگر سه نفر توانایی‌، تلاش‌، مسئولیت‌ و شرایط متفاوت داشته باشند، این‌که دقیقاً یک چیز به هر سه نفر بدهیم لزوماً عدالت نیست. عدالت یعنی هر فرد بر اساس جایگاه، تلاش، مسئولیت و عملکرد خود سهم و جایگاه خود را داشته باشد. به نظر من در کنگره۶۰ این موضوع را به زیبایی و درستی می‌توان دید.

همه افراد در کنگره۶۰ از نظر ارزش انسانی برابر هستند و هیچ‌ شخصی به‌خاطر پول، تحصیلات، شغل، ظاهر یا موقعیت اجتماعی ارزشمندتر از فرد دیگر نیست؛ اما از طرف دیگر همه افراد در جایگاه و مسئولیت برابر نیستند. فردی که تازه وارد کنگره شده‌ است، سفر اولی، سفر دومی، راهنما، مرزبان و یک نفر ممکن است در جایگاه‌ دیگر خدمت کند؛ بنابراین اگر بگوییم همه باید دقیقاً یک جایگاه و مسئولیت داشته باشند، دیگر ساختار و نظم کنگره معنایی نخواهد داشت و اینجا است که من فکر می‌کنم عدالت، خود را نشان می‌دهد. عدالت یعنی هر فرد در جایگاهی که قرار دارد وظیفه خود را درست انجام بدهد. اگر من در جایگاه خدمتگزاری قرار گرفتم، عدالت این است که نسبت به آن جایگاه مسئول باشم، اگر راهنما هستم عدالت این است که در قبال رهجو مسئولیت داشته باشم، اگر مرزبان هستم؛ باید بدانم جایگاه من فقط یک عنوان نیست، بلکه یک مسئولیت است.

به‌نظر من این موضوع ارتباط خیلی زیبایی با لژیون سردار دارد. در لژیون سردار ما بیشتر با مفهوم بخشش و مسئولیت روبه‌رو می‌شویم. ممکن است یک فرد توانایی مالی بیشتری داشته باشد و بتواند مبلغ بیشتر در سبد کنگره قرار دهد؛ اما شخص دیگر توانایی مالی کمتر داشته باشد؛ بنابراین عدالت این نیست که همه افراد حتماً یک مبلغ یکسان پرداخت کنند؛ بلکه هر شخص در حد توان و دانایی خود حرکت کند. ممکن است یک نفر مبلغ زیادی کمک کند؛ اما هنوز در بخشش، خدمت کردن یا گذشتن از خواسته‌های خود مشکل داشته باشد. ممکن است شخص دیگری از نظر مالی توان زیاد نداشته باشد؛ اما با تمام وجود خدمت کند، زمان بگذارد، محبت کند و برای رشد خود و دیگران تلاش کند.

به‌نظر من یکی از زیبایی‌های لژیون سردار این است که به ما آموزش می‌دهد پول فقط پول نیست؛ پول می‌تواند تبدیل به آموزش، درمان، ساختن، خدمت و کمک به انسان‌های دیگری شود. زمانی‌که من از چیزهایی که دارم می‌گذرم و آن را در مسیر درست قرار می‌دهم در واقع روی خود کار می‌کنم؛ زیرا شاید بخشیدن پول در ظاهر ساده باشد؛ اما در درون انسان می‌تواند بسیاری چیزها را نشان بدهد، مثلاً این‌که من چه‌قدر به داشته‌های خود وابسته هستم، چه‌قدر می‌توانم از خود بگذرم، آیا فقط زمانی‌که زیاد دارم می‌بخشم یا هر موقع شرایط سخت است هم می‌توانم سهمی داشته باشم؟ اینجا عدالت می‌تواند یک معیار برای خودشناسی ما باشد. من نباید خود را با یک نفر دیگر قیاس کنم؛ اما عدالت این است که ببینم من نسبت به توانایی و دانایی خود چه اندازه درست حرکت نمودم. من امروز نسبت به دیروز چه‌قدر بخشنده‌ شده‌ام، چه‌قدر از منیت، ترس، وابستگی و حسابگری خود کم نمودم و چه‌قدر توانسته‌ام از داشته‌های خود در مسیر درست استفاده کنم.

اینجا عدالت از یک مفهوم بیرونی تبدیل به یک موضوع درونی می‌شود. در کنگره هم اگر دقت کنیم جایگاه‌ها به‌صورت تصادفی به‌وجود نمی‌آید؛ بنابراین زمانی‌که شخصی در جایگاه بالاتری از نظر خدمت قرار می‌گیرد این به معنای بالاتر بودن ارزش انسانی او نیست، بلکه یعنی مسئولیت بیشتری بر دوش او قرار گرفته است؛ بنابراین عدالت برای من یعنی نه این‌که همه یکسان باشند، بلکه هر شخصی در جایگاه خود درست باشد. شاید یکی از مهمترین قسمت‌های عدالت این باشد که من حق خود و دیگران را بشناسم. اگر فردی توانایی بیشتری دارد، مسئولیت او هم بیشتر است.

اگر شخصی در جایگاه خدمت قرار گرفته‌ است؛ باید بیشتر مراقب رفتار و عملکرد خود باشد. این دقیقاً همان جایی است که لژیون سردار برای من معنا پیدا می‌کند. ما در لژیون سردار فقط درباره کمک مالی صحبت نمی‌کنیم، بلکه تمرین می‌کنیم که از من کمی فاصله بگیریم و به ما نزدیک‌تر شویم. ممکن است چیزی که من می‌بخشم، در مسیر زندگی یک انسان دیگر تأثیر بگذارد؛ بنابراین بخشش فقط پرداخت مالی نیست، یک حرکت انسانی هم حساب می‌شود. به‌نظر من پاسخ این سؤال که آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟ این است که ما در ارزش انسانی با هم برابر هستیم؛ اما در جایگاه، مسئولیت، توانایی و عملکرد با هم برابر نیستیم. شاید زیباترین عدالت این باشد که من به‌ جای این‌که دائماً ببینم افراد دیگر چه دارند، ببینم خود با آنچه دارم چه کرده‌ام. اگر امروز توان من برای بخشش کم است از همان کم شروع کنم.

تایپیست: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر آذر (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر آیدا رهجوی راهنما همسفر آذر (لژیون چهارم)
ویرایش: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول) دبیر سایت
ارسال: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی چرمهین