نقطه مشترک در کنگره۶۰، درمان اعتیاد است

به‌ نام قدرت مطلق الله
«عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» عدالت و تعادل از همان ریشه عدل گرفته شده و به معنای دادگری و رعایت حق و برابری است؛ به عبارت دیگر عدالت یعنی قرار گرفتن هر چیز در میزان صحیح و منصفانه خود. وقتی می‌گوییم عدالت منظور این است که در روابط انسانی و اجتماعی، حقوق، مسئولیت‌ها، پاداش‌ها و مجازات‌ها باید به میزان مناسب و منصفانه توزیع شود. مثلاً در تقسیم ارث، عدالت یعنی هر کس به میزان خود از ارث سهمی ببرد یا در مجازات یک جرم، عدالت یعنی مجازات متناسب با شدت جرم باشد.

تعادل می‌تواند نتیجه عدالت باشد، اگر حقوق افراد به درستی رعایت شود، جامعه معمولاً به تعادل بیشتری می‌رسد و قطعاً برای رسیدن به عدالت، معرفت نیاز است. در واقع معرفت را می‌توان یکی از ستون‌های اساسی و پیش نیازهای ضروری برقراری و تحقق عدالت دانست. تلاش برای برقراری عدالت بدون معرفت، مانند حرکت در تاریکی بدون نقشه است و در واقع هدف اصلی کنگره، رسیدن به تعادل و پایداری است. در جهان هستی نیز از کوچکترین تا بزرگترین موجود، همه بر پایه عدالت بنا شده است. هرکس در هر جایگاهی قرار دارد بر مبنای عدالت است.

اگر انسان عملی را با شناخت و آگاهی انجام دهد که در جهت درست باشد آن عمل، عمل سالم است؛ اما اگر نسبت به کاری که می‌خواهد انجام دهد شناخت نداشته باشد عمل نیکی انجام داده که چه بسا از نظر خودش درست باشد؛ ولی چون از روی آگاهی نبوده ممکن است تبدیل به عمل شر شود یا بالعکس. مثلاً قطع کردن تریاک شاید از نظر بیشتر افراد کار صحیحی باشد؛ اما ما در کنگره می‌دانیم که کار درستی نیست؛ چون ممکن است به فرد شوک وارد شود و تا آخر عمر هم به درمان نرسد.

در زندگی هر جا به مشکل بر‌می‌خوریم در اثر نبود شناخت، معرفت و تجربه است و با کسب این موارد می‌توانیم عمل سالم را از ناسالم تشخیص دهیم، مانند روش درمان اعتیاد که آقای مهندس از روی شناخت و آگاهی که کسب کردند و روش درمانی که ابداع کردند به آن رسیدند و عمل سالمی است؛ ولی بسیاری از مردم به آن باور ندارند. عدالت در کنگره برای خودش یک سری حدود و خط قرمزها دارد. افرادی که وارد آن می‌شوند؛ باید تمام تمرکز خود را روی درمانشان بگذارند و از حواشی و مسائل دیگر دوری کنند. نقطه مشترک در کنگره، درمان اعتیاد است؛ اما اگر بخواهیم روی نقاط غیر مشترک خود تمرکز کنیم باعث از هم‌گسیختگی و آشفتگی در آن می‌شود.

ما در کنگره۶۰ فقط یک نام کوچک هستیم بدون در نظر گرفتن این که در بیرون از آن، چه آدمی بوده‌ایم. آیا دکتر بوده‌ایم یا مهندس؟ سواد داشته‌ایم یا بی‌سواد بودیم؟ دین و مذهب و نژاد ما چه بوده است؟ پیر بوده‌ایم یا جوان؟ چه عنوان‌هایی داشتیم؟ مثلاً ما را سید خطاب می‌کرده‌اند یا حاجی؟ یا خان فلان شهر بوده‌ایم؟ در ادامه به این موضوع می‌رسیم که آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟ مسلم است که نه، آیا یک سفر اولی که تازه وارد کنگره شده و یا به درمان نرسیده با یک سفر دومی و یا یک راهنما که تعداد زیادی رهجو را به رهایی رسانده برابر است؟ یا یک مرزبان که از صبح وارد کنگره می‌شود، زحمت می‌کشد با هزینه خود رفت‌وآمد می‌کند و آخرین نفری است که به منزل می‌رود با یک رهجو برابر است؟ مسلماً خیر.

در کنگره به سفر اولی‌ها خدمت داده نمی‌شود؛ حتی اگر بالاترین هنر یا استعداد را داشته باشند چرا؟ چون باید آموزش ببینند و زمان لازم را سپری کنند. در کنگره هر کس بیشتر خدمت کند و فرمان‌‌بردارتر باشد از جایگاه بالاتری برخوردار است. در کل اگر بخواهیم عدالت را در کنگره اجرا کنیم؛ باید هر فرد را بر اساس شاخص‌‌های مثبت و منفی او در نظر بگیریم و این شاخص‌ها کاملاً در حرمت و قوانین کنگره۶۰ مشخص شده‌اند.

منبع: دستور جلسه هفتگی
نویسنده: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر مارال رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر آسیه رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون هفتم) دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر رخساره رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تخت‌جمشید شیراز