در ابتدا بهتر است کلمه «عدالت» را معنا کنیم. عدالت به معنای تعادل، برابری و قرار گرفتن هر چیز در جایگاه خود است. در لغت نیز عدالت به معنای منصف و عادل بودن آمده و یکی از صفات خداوند به شمار میرود.
در آرم کنگره۶۰، یک مثلث را مشاهده میکنیم که در رأس آن «عدالت» و در دو ضلع دیگر آن «معرفت» و «عمل سالم» قرار گرفته است. این موضوع نشان میدهد که عدالت، معرفت و عمل سالم ارتباطی عمیق و جداییناپذیر با یکدیگر دارند.
گاهی اوقات عدالت را با برابری یکسان میدانیم، در حالی که این دو مفهوم با یکدیگر تفاوت دارند. عدالت به این معنا نیست که همه افراد باید در یک جایگاه قرار داشته باشند؛ بلکه عدالت یعنی هر شخص در جایگاهی قرار بگیرد که شایستگی و بهای رسیدن به آن را با تلاش و کوشش به دست آورده است.
در کنگره۶۰، همه افراد در بدو ورود از شرایطی برابر برخوردارند. همه میتوانند از صندلی، آموزشها، راهنما، راهنمای تازهواردین و سایر امکانات کنگره بهصورت رایگان استفاده کنند. هیچکس در ابتدای ورود بر دیگری برتری ندارد؛ اما از این نقطه به بعد، مسیر هر شخص به میزان تلاش، آموزش، کسب آگاهی و عمل او بستگی دارد.
در کنگره۶۰ جایگاه افراد با رنگ شال مشخص میشود و هر فرد میتواند با دریافت آموزش و کسب تجربه، جایگاههای مختلف خدمتی را تجربه کند؛ بنابراین، هر جایگاهی که فرد در آن قرار دارد، نتیجه مسیری است که طی کرده است. به همین دلیل، در کنگره میآموزیم که «هر کس در هر جایگاهی که هست، عین عدالت است.»
طبیعی است که افراد در کنگره۶۰ از نظر جایگاه یکسان نباشند. سفر اولی با سفر دومی برابر نیست و رهجو با راهنما یکسان نیست؛ زیرا هر کدام در مرحله متفاوتی از مسیر قرار دارند. فردی که سالها آموزش دیده، تجربه کسب کرده و در جایگاههای مختلف خدمت کرده است، با فردی که تازه وارد این مسیر شده، از نظر میزان تجربه و آگاهی تفاوت دارد. این تفاوت به معنای بیعدالتی نیست؛ بلکه نتیجه عملکرد و مسیری است که هر فرد طی کرده است.
گاهی در زندگی، زمانی که با مشکلات و سختیها مواجه میشویم، ممکن است همه چیز را به بیعدالتی نسبت دهیم و تصور کنیم که خداوند یا دیگران در حق ما کوتاهی کردهاند؛ اما با نگاهی عمیقتر درمییابیم که بسیاری از این برداشتها میتواند ناشی از جهل و ناآگاهی ما باشد.
خداوند در قرآن میفرماید:
«إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ»
یعنی گرامیترین شما نزد خداوند، باتقواترین شماست.
همانگونه که انسان با کردار و اعمال خود میتواند به خداوند نزدیکتر شود، در کنگره۶۰ نیز هر فرد با سعی و تلاش و قرار گرفتن در مسیر درست، به درمان و رهایی میرسد و در ادامه، با کسب جهانبینی و شناخت بیشتر، به تعادل نزدیکتر میشود.
در کنگره۶۰، فردی که آموزش میگیرد و سپس در جایگاه خدمت قرار میگیرد و آموختههای خود را در اختیار دیگران میگذارد، در طول این مسیر به تجربه و آگاهی بیشتری دست پیدا میکند. ممکن است افراد از نظر ظاهری یا بسیاری از ویژگیهای فردی شبیه یکدیگر باشند؛ اما از نظر میزان تجربه، علم، آگاهی و مسئولیتی که پذیرفتهاند، یکسان نیستند.
هر فرد در بدو ورود به کنگره، به دلیل سالها قرار گرفتن در مسیر ضد ارزشها، ممکن است با مشکلاتی در درک و دریافت آموزشها مواجه باشد. در آن مرحله شاید فرد خود را طلبکار خداوند و دیگران بداند و تصور کند که در زندگی او عدالتی وجود ندارد؛ اما زمانی که با صبر، تلاش، آموزش و حرکت در مسیر درست پیش میرود، به تدریج نگاه او تغییر میکند و مفهوم عدالت را بهتر درک میکند.
در واقع، عدالت چیزی نیست که صرفاً دیگران باید برای ما ایجاد کنند؛ بلکه بخشی از آن نتیجه عملکرد و انتخابهای خود ماست. زمانی که انسان در مسیر درست حرکت میکند، آموزش میگیرد، از ضد ارزشها فاصله میگیرد و برای رشد خود تلاش میکند، به تدریج شرایط و جایگاه او نیز تغییر خواهد کرد.
در اینجا یک سؤال مهم مطرح میشود:
آیا فردی که آموزشهای کنگره را بهخوبی فرا گرفته، پس از رهایی قدمبهقدم وارد عرصه خدمت شده و تجربیات خود را در اختیار دیگران قرار میدهد، با فردی که پس از درمان هیچ خدمتی انجام نمیدهد و در مسیر آموزش و خدمت ادامه نمیدهد، باید در یک جایگاه قرار بگیرد؟
قطعاً خیر.
هر جایگاهی که در کنگره۶۰ به افراد داده میشود، نتیجه مسیری است که طی کردهاند و در این معنا، «عین عدالت» است. جایگاه، نتیجه تلاش، آموزش، تجربه، خدمت و میزان آگاهی هر فرد است.
بنابراین، اگر عدالت را تنها به معنای برابری ببینیم، ممکن است در بسیاری از مسائل زندگی دچار برداشت اشتباه شویم. اما زمانی که عدالت را به معنای «قرار گرفتن هر چیز در جایگاه خودش» درک کنیم، بسیاری از مسائل برای ما روشنتر خواهد شد.
در کلامالله آمده است:
«وَأَن لَّیْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ»
یعنی: «و اینکه برای انسان چیزی جز حاصل تلاش او نیست.»
در مسیر کنگره۶۰ نیز هر کس به اندازه تلاش، آموزش، خدمت و حرکت خود، جایگاهش را پیدا میکند؛ بنابراین، اگر خواهان تغییر جایگاه خود هستیم، باید ابتدا در خودمان تغییر ایجاد کنیم و برای آن تلاش کنیم.
بهشت را به بها میدهند، نه به بهانه.
منابع:
سیدی «عدالت» کنگره۶۰
سایت کنگره۶۰
نویسنده: مرزبان همسفر جمیله
ویرایش و ارسال: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بروجرد
- تعداد بازدید از این مطلب :
44