عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟ عدالت یکی از ارزشمندترین مفاهیمی است که در زندگی فردی و اجتماعی انسان نقش اساسی دارد. در کنگره۶۰ نیز عدالت جایگاه ویژهای دارد و همواره به عنوان یکی از اصول مهم مورد توجه قرار میگیرد؛ اما پرسش این است که آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با یکدیگر برابر هستند؟ در نگاه نخست ممکن است تصور شود که عدالت به معنای برابری کامل همه افراد است؛ اما عدالت با مساوات تفاوت دارد. برابری یعنی همه افراد بدون توجه به شرایط، امکانات و مسئولیتها از یک جایگاه برخوردار باشند؛ در حالی که عدالت یعنی هر فرد متناسب با جایگاه، مسئولیت، تلاش و عملکرد خود از حقوق و امکانات بهرهمند شود.
در کنگره۶۰ همه اعضاء از نظر کرامت انسانی ارزش یکسانی دارند. هیچکس به دلیل گذشته، اعتیاد، شغل، ثروت یا موقعیت اجتماعی بر دیگری برتری ذاتی ندارد. همه افراد با احترام مورد برخورد قرار میگیرند و فرصت آموزش و رشد برای همگان فراهم است؛ اما از نظر مسئولیتها و جایگاههای اجرایی، افراد یکسان نیستند. کسی که سالها آموزش دیده، خدمت کرده و تجربه کسب کرده است، طبیعی است که مسئولیت بیشتری بر عهده بگیرد؛ این تفاوت نه نشانه تبعیض، بلکه نتیجه عدالت و شایستگی است.
راهنما شدن، مرزبان شدن یا حضور در جایگاههای مختلف بر اساس قوانین و معیارهای مشخص انجام میشود. هر فرد با تلاش، نظم، آموزش و خدمت میتواند مسیر پیشرفت را طی کند؛ بنابراین فرصت برای همه وجود دارد؛ اما نتیجه تلاش افراد ممکن است متفاوت باشد. عدالت در کنگره یعنی قانون برای همه یکسان اجرا شود. اگر کسی از قوانین تخطی کند، صرفنظر از جایگاه یا سابقه، باید پاسخگوی عملکرد خود باشد. در مقابل، کسی که به قوانین احترام میگذارد و خدمت میکند، شایسته اعتماد و مسئولیت بیشتر خواهد بود.
یکی از مهمترین جلوههای عدالت، رعایت حق دیگران است. هر عضو باید حقوق همسفران، مسافران، راهنما و سایر اعضاء را محترم بشمارد. احترام متقابل، نظم و رعایت قوانین، زمینه برقراری عدالت را فراهم میکند. عدالت همچنین به معنای پذیرش مسئولیت اعمال خود است. هیچ کس نباید مشکلات خود را به گردن دیگران بیندازد. هر فرد مسئول انتخابها و رفتارهای خویش است و نتایج آن را نیز تجربه خواهد کرد. در کنگره۶۰ آموزش داده میشود که عدالت از درون انسان آغاز میشود.
اگر فرد نسبت به خود عادل باشد، از افراط و تفریط دوری کرده، به جسم، روان و جهانبینی خود توجه میکند و در مسیر تعادل حرکت خواهد کرد. وقتی اعضاء به تعادل نزدیک میشوند، رفتارهای عادلانه نیز در آنها تقویت شده و یاد میگیرند که قضاوت عجولانه نکنند، حق دیگران را رعایت کنند و مسئولیت تصمیمهای خود را بپذیرند. عدالت باعث ایجاد اعتماد میشود؛ اعتماد نیز زمینه رشد، آرامش و خدمت را فراهم میکند. در چنین فضایی افراد با انگیزه بیشتری در مسیر درمان و آموزش حرکت میکنند.
اگر عدالت نباشد، احساس تبعیض به وجود میآید و انگیزه خدمت و یادگیری کاهش پیدا میکند؛ اما زمانی که قوانین برای همه یکسان اجرا شود، اعضاء با آرامش بیشتری فعالیت خواهند کرد. در نهایت میتوان گفت: «در کنگره۶۰، همه افراد از نظر ارزش انسانی برابر هستند،؛ اما از نظر مسئولیت، تجربه و جایگاه، تفاوتهایی وجود دارد که بر پایه قانون، آموزش، خدمت و شایستگی شکل میگیرد.» این تفاوتها با مفهوم عدالت سازگار است و به رشد مجموعه کمک میکند.
بنابراین پاسخ این پرسش که «آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟» این است که از نظر احترام، حقوق انسانی و فرصت یادگیری، بله؛ اما از نظر مسئولیتها و جایگاهها، خیر. عدالت به معنای برابری مطلق نیست؛ بلکه یعنی هر کس متناسب با تلاش، تعهد و شایستگی خود در جایگاه مناسب قرار گیرد و قانون برای همه به یک شکل اجرا شود. این نگرش، یکی از عوامل مهم موفقیت و پایداری کنگره۶۰ در مسیر آموزش، درمان و خدمت است.
منبع: آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟
نویسنده: همسفر زهرا راهنما لژیون تغذیه سالم
ویرایش و ارسال: همسفر رخساره رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تختجمشید شیراز
- تعداد بازدید از این مطلب :
145