«لنگر کشتی را بکشید» چقدر زیباست! من راضیه بهعنوان همسفر با سالها تخریب به همراه مسافرم وارد کنگره۶۰، شدیم و بابت این اتفاق زیبا خداوند را هزاران بار سپاسگزارم. انسان مانند پرندهای است که بر کشتی سوار است؛ پرنده تمثیل روح و کشتی تمثیل جسم انسان است. استاد در این سیدی از سادهلوحی انسان صحبت میکنند. ما در شرایطی وارد کنگره شدیم که اوضاع زندگیمان نابسامان بود؛ در اینجا مدیریت بر این اوضاع را آموزش میدهند. استاد راجع به شرایط خوب و بد جسم صحبت میکنند؛ مدیریت بر اوضاع بحرانی زندگی و شهر وجودی هنر خود ما است وگرنه در شرایط خوب و رو به راه نیاز به کار خاصی نیست.
ما تمام تلاشمان را میکنیم که اوضاع خودمان و سیستم جسم خود را که دچار بحران شده، آرام کنیم؛ همه تلاش ما این است که چگونه از این بحران خارج شویم. زمان میگذرد و به اوضاع جسم خود کاملاً آگاهیم؛ در صورت آگاهی میتوان راهحل پیدا کرد و به نتیجه دلخواه رسید؛ انسانها در این زندگی همیشه مشکلاتی دارند؛ نوع مشکل متفاوت است: یکی اعتیاد و دیگری مشکل دیگر دارد. وقتی که مشکلی برای ما پیش میآید، فکر میکنیم که دنیا برای ما تمام شده و فقط ما در چنین شرایطی قرار گرفتهایم. گاهی فردی درگیر بحرانی میشود و خودش توان حل بحران را دارد؛ گاهی آنقدر اوضاع نابسامان میشود که نمیتوان هیچ کاری کرد.
وقتی که انسان در میان مشکل گیر کرده و میخواهد راه و چارهای پیدا کند و نمیتواند؛ باید از نیروهای درون خودش قوت بگیرد، میتواند خودش با تفکر، اوضاع را رو به راه بکند یا شکست را بپذیرد و بگوید: دیگر کاری از دستم برنمیآید. وقتی که با دید مثبت، با امید و پر قدرت ادامه دهد قطعاً میتواند موفقیت را کسب کند. همه چیز در درون ما است؛ افکار، اندیشه و دیدگاه ما است که تعیینکننده است؛ اینکه نگاه مثبت یا منفی داشته باشیم. نگاه مثبت مرا به سمت موفقیت سوق میدهد و نگاه منفی و ناامیدی همانند کشتی میماند که لنگر خود را در میان دریای طوفانی انداخته و ساکن میان طوفان ایستاده است، این کشتی توسط طوفان تخریب میشود؛ چه بهتر که حرکت کرده و برای خود کاری کند.
باید برای خود قدمی برداریم و از آنچه خداوند در وجودمان خلق کرده، استفاده نماییم. ما قطرهای از وجود خداوند هستیم؛ بنابراین میتوانیم غیرممکنها را ممکن سازیم. گذشته را چه خوب و چه بد باید رها کرد. برای رها شدن از مشکلات خودمان باید رفتار، کردار و دیدگاه خودمان را تغییر دهیم؛ در غیر این صورت نمیتوانیم از مشکلات خویش رها شویم؛ بنابراین با توکل به خداوند حرکت میکنیم. در این کره خاکی هر انسانی با مشکلات متعدد دست و پنجه نرم میکند.
برای من آنقدر فشار مشکلات طاقتفرسا شده بود که تصمیم به حرکت گرفتم؛ من همانند همان کشتی بودم و هستم که در طوفان مشکلات گیر کرده است؛ تصمیم گرفتم خود را نجات دهم گاهی خسته میشوم و احساس ناتوانی میکنم و این کنگره، پیامها و سیدیها هستند که مرا یاری مینمایند که حرکت کنم. استاد فرمودند: «همه چیز در درون خود انسان است و بیرون خبری نیست.» چیزی که در من تغییر به وجود میآورد افکار، اندیشه و تلاش خودم است. تصمیم دارم تغییر کنم، میدانم کار سختی است؛ باید حرکت کنم و مسیر خودم را در جهت درست تغییر دهم.
اگر خواسته من قوی باشد خداوند راهنمایم میشود و در این راه مرا چه در جهت منفی یا مثبت یاری میکند؛ نباید مسؤلیت خود را به خداوند سپرد. من به این دنیا آمدهام تا تجربه کنم و به تکامل برسم. اگر قرار است خداوند تمامی مشکلات من را حل کند؛ پس من چکارهام! من کشتی را به حرکت در میآورم و خداوند مرا به سوی روشناییها هدایت میکند. زندگی، سختیها و مشکلات فراوانی برای تمام انسانها دارد. هر آنچه بر سر انسان میآید خودش نقش اصلی را در آن دارد. در آخر استاد گفتند: «ما راه درست و غلط را به شما نشان دادهایم آن دیگر دست خود شما است که کدام مسیر را انتخاب کنید.» به امید روزی که طعم آرامش و پیروزی را تجربه کنم.
منبع: سیدی لنگر کشتی را بکشید
نویسنده: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دهم)
رابط خبری: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال: همسفر رخساره نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تختجمشید شیراز
- تعداد بازدید از این مطلب :
79