English Version
This Site Is Available In English

زمانی که نور می آید تاریکی خود به خود محو میشود،

زمانی که نور می آید تاریکی خود به خود محو میشود،

سلام دوستان جهان هستم یک مسافر، با ۱۱ سال تخریب وارد کنگره شدم، آخرین آنتی ایکس گل، قرص ب۲ و پرگابالین و شیشه، ۱۲ ماه و ۸ روزه سفر می کنم به روش DST، داروی درمان شرب OT، به راهنمایی استاد گرانقدرم جناب آقای مجتبی عبداللهی، از لژیون ۱۲ شعبه ی فردوسی مشهد، ورزش در کنگره شنا، مصرف در حال حاضر BID معادل ۱گرم ۲۰روز

سلام دوستان، جهان هستم یک مسافر، مشارکت مکتوب من امروز درباره ی مبحث قضاوت و جهالت می باشد. منباب مسئله ی جهالت همانطور که آقای مهندس دژاکام در سی دی اشاره میکنند: جهالت را اگر مترادف با نادانی در نظر بگیریم؛ یعنی، عدم دانایی، اگر وجود نور را بود و ظلمت را عدم بود در نظر بگیریم، زمانی که نور وجود نداشته باشد حاصلش می شود: وجود تاریکی و ظلمت

زمانی که نور می آید تاریکی خود به خود محو میشود، پس تاریکی یعنی نبود نور. مسئله ی جهالت به بهترین نحو در سی دی توضیح داد شده و استاد امین عزیز هم در جزوه ی جهانبینی آن را برای ما باز کرده اند فلذا من در دلنوشته ی خود بیشتر به معقوله ی قضاوت می پردازم، خصوصا قضاوت های منفی یا با شک و گمان.

ما یک نوع قضاوت تخصصی داریم که در دادگاه توسط قضات محترم یا در جوامع کوچکتر خانوادگی، محلی یا روستایی توسط کدخدا و بزرگان صورت می پذیرد و با تکیه بر دانش و تجربه و نیاز طرفین وجودش الزامی می باشد و نوعی قضاوت درونی داریم که خودمان به قضاوت خویشتن می پردازیم.

اما قضاوت های دیگری هم وجود دارد که همگی ما در طول روز به آن می پردازیم و معمولا بر پایه ظن و گمان می باشد و حتی خودمان هم از صحت آن مطمئن نیستیم، همان طوری که حضرت علی (ع) می فرمایند: قضاوتی که بر پایه ظن و گمان باشد عادلانه نیست. این نوع قضاوت ها می تواند خسارات بد و جبران ناپذیری بر فرد مقابل و حتی خود ما بگذارد،

حال برای جلوگیری از این خسارات چه باید کرد؟ در دنیای امروز و با این حجم مشغله، مشکلات و پرش افکاری که همه ی ما داریم نمی توانیم بگوییم که ابدا نباید قضاوت کنیم و حق قضاوت نداریم چون اصلا شدنی نیست و مغز ما بصورت ناخوداگاه به قضاوت آمد و شد اطراف خود می پردازد، اما می توانیم قضاوت هایمان را بیان نکنیم و در ذهن و درون خودمان نگه داریم.

عدم بیان این قضاوت ها که گاهی حتی از قضاوت هم فراتر می رود و وارد بخش سرزنش و یا تهمت می شود، باعث بروز خسارات زیادی از جمله: آسیب دیدن فرد مقابل و حتی آسیب دیدن خودمان مخصوصا صور پنهانمان، می شود. همانطور که در حدیثی منصوب به امام صادق(ع) بیان می شود که اگر انسانی، انسانی را به خاطر گناهی قضاوت و سرزنش کند نمی میرد تا خود به آن گناه مرتکب شود.

در نهایت از دید بنده ی کمترین، خود جناب آقای مهندس دژاکام در سی دی قضاوت و جهالت به حدی این مباحث را به زبان ساده و به صورت کامل تشریح می کنند که هر کس با یک بار شنیدن آن به درک درستی در مباحث قضاوت و جهالت می رسد.

از این که صحبت های من را مطالعه کردید، بسیار ممنون و متشکرم.

 

مرزبان خبری : مسافر علیرضا

ویرایش خبر : مسافر علیرضا لژیون پنجم

ارسال خبر : مسافر حسن لژیون هجدهم 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .