سلام دوستان محمد هستم یک مسافر، با ۲۹سال تخریب وارد کنگره شدم، آخرین آنتیایکس تریاک، بیست روزه سفر میکنم با روش DST ، داروی درمان شربت OT، با راهنمایی استاد گرانقدر آقا تقی، از لژیون ۱۱ شعبه فردوسی مشهد، ورزش شنا و والیبال، تیدیاس ۴سیسی
خواستم نظرخودم را درمورد دستور جلسه قضاوت و جهالت، تقدیم نگاه شما بزرگواران نمایم.
آنچه را که میبایست به آن توجه داشت، دوری از هرنوع قضاوت درمورد دیگران بویژه قضاوت از روی جهالت و نادانی یا همان حدس وگمان است.
از نظر من میتوان قضاوت را زائیده رفتار و کردار در سرشت وجودی خود دانست بطوریکه آنچه خواسته یا ناخواسته در وجود من نهادینه شده را در دیگران میبینم
بطور مثال زمانی دیگران را دروغگو میدانم که این خصلت ناپسند درخودم وجود دارد و یا اینکه زمانی دیگران را به بد چشمی و فساد قضاوت میکنم که به قول معروف خود فردی چشم چران باشم.
اگر خود دست کج باشم دیگران را نیز دست کج میبینم و مسلما اعتمادی به دیگران نخواهم داشت. پس وقتی گفته میشود ریشه اصلی قضاوتهای بی مورد جهالت است بیراه نگفته اند چون به جهالتی مبتلا شدهام که دراکثر موارد از آن بیخبرم.
با یک مثال به رابطه بین جهالت و قضاوت میپردازم.
شخصی را در نظر بگیریم که حال مساعدی ندارد و دچار حالت تهوع گردیده؛ از نظر یک مشروب خور دلیل حال خراب آن شخص خوردن مشروب است. از نظر یک مصرف کننده مواد مخدر دلیل حال خراب آن شخص مصرف بیش ازحد مواد است و از نظر شخصی که مسمومیت را تجربه کرده باشد دلیل حالت آن شخص مسمومیت عنوان میگردد
درصورتی که تمامی این قضاوتها فقط عدم اگاهی یا همان جهل است و تنها کسیکه میتواند دلیل روشنتری برای حال خراب آن شخص ارائه دهد و در این زمینه علم وآگاهی دارد پزشک است.
پس میتوان گفت ریشه اصلی اکثر قضاوتها آنچیزی است که در ضمیر وجودی من قرارگرفته است و آن را خواسته یا ناخواسته در دیگران میبینم.
امیدوارم با فراگیری علم واگاهی به جایی برسم که از سر جهالت دیگران را قضاوت نکنم.
مرزبان خبری: مسافر علیرضا
ویرایش: مسافر علیرضا لژیون پنجم
ارسال خبر : مسافر حسن لژیون هجدهم
- تعداد بازدید از این مطلب :
47