تقدیر امروز ما، نتیجه اختیار دیروز ماست

هفتمین جلسه از دور دوم کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره۶۰ نمایندگی یزد به استادی دیده‌بان محترم مسافر علی اشکذری، نگهبانی مسافر رحمان و دبیری مسافر داوود با دستورجلسه "وادی چهارم، در مسائل حیاتی، به خداوند سپردن یعنی سلب مسئولیت ازخویشتن" در روز سه‌شنبه 2تیرماه ۱۴۰۵ راس ساعت 17:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خیلی خوشحالم و این سعادت هست که امروز در خدمت شما باشم و ان‌شاءالله بتوانیم با کمک هم دیگر امروز جلسه خوبی داشته باشیم. از همسفران گرامی تشکر می‌کنم که امروز در جلسه حضور دارند. امیدوارم که بتوانیم در کارمان موفق باشیم. ما نباید هرگز هدف و انگیزه اصلی خودمان که چرا اینجا هستیم را فراموش کنیم. درمان اعتیاد و تداوم آن، هدف و انگیزه ما برای تمام کارهایی هست که در کنگره60 انجام می‌دهیم.
این چیدمان، سیستم، راهنماها، مرزبانان و سایر جایگاه‌های خدمتی همه بخاطر این هست که ما به درمان برسیم و کمک کنیم تا دیگران نیز به درمان برسند. در رابطه با دستور جلسه که وادی چهارم هست؛ مسئولیت‌پذیری یا عدم واگذاری مسئولیت به خداوند. آقای مهندس در سی‌دی جبر و اختیار و سی‌دی قبل از آن می‌فرمایند: تقدیر امروز ما نتیجه اختیار دیروز ماست یعنی؛ ما با کارهایی که انجام می‌دهیم تقدیر خودمان را تعیین می‌کنیم. درواقع تقدیر فردای خودمان را امروز تعیین می‌کنیم.
در مورد مسئولیت هم همین‌طور است یعنی؛ کسانی که مسئولیت‌پذیر هستند و آن را درست انجام می‌دهند، مسئولیت خودشان را به عهده خداوند نمی‌گذارند تقدیرشان خوب است. بنابراین چه کسی تقدیر ما را می‌نویسد؟ آیا خداوند می‌نویسد؟ نه! در حقیقت تقدیر ما را خودمان می‌نویسیم. انسان یک موجود مختار است یعنی؛ کاملاً اختیار خودش را دارد، مگر اینکه این اختیار را به شخص دیگری واگذار کند. این چه طوری اتفاق می‌افتد؟ من این اختیار را دارم که هر طور که دوست دارم زندگی کنم، مسافرت بروم، تفریح کنم یا هر چیز دیگر. ولی برای مثال یک چک بلامحل صادر می‌نویسم. بعد حکم جلب برای من صادر می‌گردد و من زندانی می‌شوم. بدین صورت من اختیار خودم را به یک نفر دیگر تفویض کردم.

در خیلی موارد دیگر هم همینطور است که ما اختیار خودمان را با دست خودمان به دیگران تقدیم میکنیم. مسئولیت‌پذیری یا واگذارنکردن مسئولیت به خداوند مانند آن است که معلم سوالات امتحانی را مطرح می‌کند ولی شما می‌گویید که خداوند باید به این سوالات جواب بدهد.
در وادی پنجم بحث مهمی در مورد نفس یا مراتب نفس مطرح می‌شود که در صورتی نفس ارتقا می‌یابد که فرد مسئولیت‌پذیر باشد و مسئولیت‌هایش را درست انجام بدهد. من موقعی می‌توانم از مرحله نفس امّاره بروم به نفس لوّامه که در قسمت نفس اماره بتوانم امتحانات را درست جواب بدهم و آن‌ها را پاس کنم. وقتی نفس اماره را پاس کنی وارد نفس لوامه می‌شوی، باز نفس لوامه یک سری سوالات دارد، یک سری امتحانات دارد، یک سری مراحل دارد و هنگامی که از آن مراحل عبور کردی وارد نفس مطمئنه می‌شوی.
بنابراین هدف همه این مراحل این است که من بتوانم با انجام وظایفم مراتب نفسم را ارتقا دهم. من باید با آموزش، تفکر و تجربه اقدام کنم تا تغییر اتفاق بیافتد. و این امکان ندارد مگر با تمرین و تکرار زیاد. برای مثال رانندگی را در نظر بگیرید، چه زمانی متوجه می‌شوید که یک نفر راننده شده است؟ بعد از آموزش و تکرار. این خیلی عالیست که در کنگره همه چیز طی یک فرآیند انجام می‌گیرد بنابراین آموزش هم یک فرآیند است که در نتیجه مسئولیت‌پذیری بدست می‌آید.

بازدید دیده‌بان محترم مسافر علی اشکذری
پیاده‌سازی و عکاس خبری: مسافر رضا لژیون یکم
ویرایش و ارسال: مسافر علی مرزبان خبری