جلسه چهارم از دوره ششم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی فردوسی مشهد به استادی راهنما همسفر نفیسه، نگهبانی پهلوان همسفر سهیلا و دبیری همسفر فهیمه با دستور جلسه «وادی چهارم (در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن به خداوند؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۱ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۴۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
از نگهبان جلسه همسفر سهیلا و لژیون مرزبانی ممنونم که به من اجازه دادند خدمت کنم. دستور جلسه این هفته وادی چهارم است که میگوید: در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن. در اینجا خویشتن یعنی همان نفس انسان است. آقای مهندس میفرمایند: نفس از روز الست بوده و تا انتها ادامه دارد و تنها بعد زمینی، از مرگ تا تولد و تولد تا مرگ، فقط یک برهه از آن حیات را تشکیل میدهد؛ پس این سلب مسئولیت، از روز الست بوده و هر قدم که جلوتر میرود پیچیدهتر میشود؛ حال من بنا به شرایط و فرمان الهی از این آرشیو اطلاعی ندارم؛ فقط در همین بعد زمینی که هستم، این وادی به من یادآوری میکند؛ اگر از خود سلب مسئولیت کنم؛ چون خداوند به انسان اختیار و تفکر داده و راه خوب و بد را به ما نشان داده است؛ اگر تو سلب مسئولیت کنی، قدرت مطلق هیچ کاری نمیتواند برای تو انجام دهد.
در صورتی خداوند میتواند دعای تو را مستجاب کند که تو در راه درست باشی و برای خواستههایی که داری تلاش کنی؛ بعد از آن من القاء افکاری را که قولش را به تو دادهام، حتماً انجام میدهم. در ادامه وادی در مورد صور آشکار و صور پنهان انسان صحبت میکند. کنگره۶۰ میگوید: مهمترین مشکلی که انسان با آن روبهرو میشود، نشناختن صور پنهان خود است؛ چون موضوع بسیار پیچیدهای دارد و دارای عقل، روح، نفس و آرشیو که هر کدام از اینها هنوز ناشناختههایی دارند.
به گفته آقای مهندس، هنوز عدهای روح و نفس را با هم یکی میگیرند. در حالی که آقای مهندس میفرمایند: اینطور نیست و اینها از هم جدا هستند؛ حتی صور آشکار، با وجود اینکه ما میتوانیم آن را ببینیم و حتی آن را لمس کنیم، باز هم ناشناختههایی دارد. آن چیزی که برای هر انسانی تعیین موجودیت میکند و نشانه بسیار مهم آن، داشتن خواسته است. این سطحِ دانایی انسان که مراتب نفس را مشخص میکند، از نفس اماره شروع میشود که پایینترین مرحله تکاملی یک انسان است، سپس به نفس لوامه میرسد که میگوید: ای انسان، اگر به دانایی برسی، میتوانی تشخیص بدهی؛ البته این هم یک نقطه ثابت نیست و برای هر فردی ممکن است این جایگاه متفاوت باشد؛ بلکه یک طیف بسیار عظیمی دارد و نفس مطمئنه را مطرح میکند و میگوید: وقتی از نفس لوامه عبور کردید، دیگر خواستههای انتخابی شما همه معقول هستند؛ حتی ممکن است آگاهانه نامعقول را انتخاب کنید؛ ولی قدرت تشخیص، آن قدر بالا رفته که حتماً انتخاب عاقلانه را انجام میدهی. بارها میگوید: که شما باید حرکت کنید تا خداوند به شما برکت بدهد.
حال میخواهم این موضوع را به لژیون سردار ربط دهم؛ همان حرکت و برکتی که همه شما عضو لژیون سردار هستید آن را تجربه کردهاید. من مسئولیت آن تعهدی را که دارم پذیرفتم و پرداخت کردم. ۲ سال پیش که دنوری اعلام کردم، شرایط اقتصادی سختی برای خانوادهمان پیش آمد تا هفته آخر نتوانستم دنوریام را پرداخت کنم. مسافرم میگفت برو ان را لغو کن؛ اما یک کور سوی امیدی داشتم و گفتم نه، انشاءالله شاید درست شود؛ چون نمیخواستم این مسئولیتی را که قبول کرده بودم به ناکامیهای اقتصادیام ربط بدهم.
خداوند را شاکرم که در هفته آخر، درست زمانی که میخواست گلریزان جدید شروع شود، توانستم در همان یک هفته پرداختی خودم را انجام دهم. این وادی میخواهد به منِ همسفر یادآوری کند که مسئولیتپذیر باشم؛ مسئولیت آن کاری را که انجام میدهیم، از کوچک تا بزرگ، هر چیزی که ممکن است بپذیرم. قبول کنم که اشتباه کردهام. به گفته آقای مهندس هیچ اشکالی ندارد؛ اگر اعتراف کنیم، اشتباه کردهایم؛ حداقل به این نتیجه رسیدهایم آن راه، اشتباه بوده و حال میتوانیم برگردیم و مسیر را اصلاح کنیم. انشاءالله همه ما بتوانیم از آموزشهای کنگره به نحو احسنت استفاده کنیم و برداشت درستی داشته باشیم.


عکاس: همسفر آیدا رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون پانزدهم)
تایپیست: همسفر کوثر رهجوی راهنما همسفر مژگان (لژیون هجدهم)
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون شانزدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی فردوسی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
262