انسان چیزی نیست جز سعی و تلاش خودش

دهمین جلسه از دوره پنجم جلسات لژیون سردار نمایندگی اردستان با استادی راهنمای تازه‌واردین مسافر سجاد، نگهبانی مسافر محسن، دبیری مسافر ابراهیم و خزانه‌داری مسافر محمد با دستور جلسه «وادی چهارم و تأثیر آن روی من» یکشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که بار دیگر این فرصت را در اختیار من قرار داد تا در کنگره حضور داشته باشم، عضو لژیون سردار باشم و از محبت‌ها و آموزش‌های دوستان بهره‌مند شوم. از آقای مهندس و همچنین راهنمایم مسافر حسین صمیمانه تشکر می‌کنم. هر آنچه امروز دارم و اگر آرامش و تعادلی در زندگی من وجود دارد، حاصل آموزش‌ها و راهنمایی ایشان است. همچنین از تمام عزیزانی که در این مسیر به من کمک کردند، چه با آموزش، محبت، لبخند یا حتی یک کلام سپاسگزارم و برای همه آن‌ها بهترین‌ها را آرزو می‌کنم.

دستور جلسه امروز «وادی چهارم؛ در مسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوند؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» است. برداشت من از این وادی این است که خداوند تمام امکانات و توانایی‌های لازم را در وجود انسان قرار داده است؛ اما این خود انسان است که باید مسئولیت زندگی‌اش را بپذیرد و برای رسیدن به خواسته‌هایش تلاش کند.

در سی‌دی‌های اخیر، آقای مهندس بسیار زیبا بیان می‌کنند که انسان چیزی جز تلاش و کوشش خودش نیست. اگر فردی بخواهد بدون زحمت و تلاش به موفقیت برسد، هرگز لذت واقعی آن را تجربه نخواهد کرد. ایشان مثالی می‌زنند از چند نسل که یکی پیاده به محل کار می‌رفت، نسل بعد مسافت کمتری را پیاده طی می‌کرد و نسل‌های بعدی با خودرو رفت‌وآمد می‌کردند. در نهایت تأکید می‌کنند که سختی‌ها و چالش‌ها هستند که انسان را قوی، آبدیده و کارآزموده می‌کنند.

در کنگره نیز همین موضوع را به‌خوبی مشاهده می‌کنیم. برای رشد و تغییر باید از سختی‌ها عبور کنیم و هیچ موفقیتی بدون تلاش و پشتکار به دست نمی‌آید. همان‌طور که کشورهای اروپایی پس از جنگ جهانی دوم با تلاش فراوان کشور خود را دوباره ساختند و به پیشرفت رسیدند، انسان نیز با عبور از مشکلات می‌تواند به رشد و تعالی برسد. این وادی به من آموخت که مسئولیت زندگی خود را بپذیرم و بدانم که توانایی انجام هر کاری در وجود من قرار داده شده است؛ به شرط آنکه مسیر درست را انتخاب کنم و برای رسیدن به هدفم تلاش نمایم.

یکی دیگر از آموزش‌های ارزشمند کنگره، موضوع بخشش و گذشت است. کنگره به من آموخت که بخشش یک هنر است و هر کسی توانایی آن را ندارد. بخشش واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که از انجام آن احساس رضایت و آرامش داشته باشیم. آقای مهندس در یکی از آموزش‌های خود اشاره می‌کنند که گاهی ما دچار توهم بخشش می‌شویم؛ اما بخشش حقیقی زمانی است که از خوشحال شدن و بهره‌مند شدن دیگران، خودمان نیز لذت ببریم. زمانی که بتوانیم از مال، زمان یا انرژی خود بگذریم و در مقابل احساس خوبی داشته باشیم، مفهوم واقعی بخشش را درک کرده‌ایم.

برای من حضور در لژیون سردار نیز همین معنا را دارد. اگر با عشق و آگاهی در این مسیر قدم بردارم و از مشارکت خود احساس رضایت داشته باشم، در حقیقت در حال ساختن خودم هستم؛ اما اگر پس از آن دچار گله و شکایت شوم، از هدف اصلی فاصله گرفته‌ام. در پایان امیدوارم همه ما بتوانیم از آموزش‌های کنگره به بهترین شکل استفاده کنیم، در مسیر خدمت و بخشش قدم برداریم و در کنار یکدیگر شعبه‌ای موفق، پویا و سرشار از عشق و همدلی داشته باشیم. از توجه شما سپاسگزارم.

تایپیست: راهنمای تازه‌واردین مسافر ابراهیم
ویراستار: مسافر رسول (لژیون دوم)
عکاس: مرزبان مسافر محمد
ارسال: راهنما مسافر محمدرضا نگهبان سایت
مسافران نمایندگی اردستان