گذرگاه‌های سخت

جلسه چهاردهم از دوره هجدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی نمایندگی کنگره۶۰ اردستان، با استادی مسافر مهرداد، نگهبانی مسافر محمد و دبیری موقت مسافر رسول با دستور جلسه «کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و تصاویر آن» روز پنجشنبه ۲۸ خردادماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۶ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خدا را بسیار شاکر و سپاسگزارم که امروز لطفش شامل حال من شد و فرصت دیگری به من داده شد که در کنگره حضور داشته باشم. دستور جلسه امروز «کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و تصاویر آن» است. آقای مهندس در ابتدای کتاب می‌فرمایند: این کتاب فقط برای مصرف‌کنندگان نیست؛ بلکه برای همه اقشار جامعه است؛ برای هر کسی که بتواند از آن استفاده کند.

خداوند نیز در کلام‌الله نمی‌گوید: این کتاب مخصوص قوم یا گروه خاصی است؛ بلکه می‌فرماید: برای متقین و پرهیزکاران است؛ یعنی برای کسانی که بتوانند از آن بهره ببرند. کتاب ۶۰درجه نیز همین‌گونه است. ممکن است افرادی به کنگره بیایند و از آن استفاده نکنند و در مقابل، افرادی خارج از کنگره از آموزه‌های آن بهره ببرند، پس این کتاب متعلق به کسی است که از آن استفاده می‌کند و به دنبال راه و مسیر درست زندگی است.

منطقه ۶۰درجه، نماد شرایطی است که انسان در آن توان حرکت و تغییر را از دست می‌دهد. برای من مصرف‌کننده، اعتیاد و همچنین صفاتی مانند ترس، منیت و ناامیدی همان منطقه منفی ۶۰درجه بودند که مرا در تاریکی و ضدارزش‌ها گرفتار کرده بودند.

وقتی به کنگره آمدم و سفرم را آغاز کردم، یاد گرفتم که باید آرام و طبق اصول حرکت کنم. سفر اول را پشت سر گذاشتم؛ اما متوجه شدم رهایی از مواد پایان راه نیست؛ بلکه آغاز مسیر خودسازی است. بعد از کنار گذاشتن مواد، تازه متوجه شدم که ضد ارزش‌ها و صفات نامناسب دیگری نیز در وجود من هستند که باید آن‌ها را بشناسم و اصلاح کنم.

تصاویر این کتاب به ما کمک می‌کنند خودمان را بهتر بشناسیم. همان‌طور که گفته می‌شود: «خودشکن، آینه شکستن خطاست.» اگر صفتی را در دیگران می‌بینیم و از آن ناراحت می‌شویم؛ باید بررسی کنیم که آیا آن صفت در وجود خود ما نیز هست یا نه؛ اگر بتوانیم روی خودمان کار کنیم و خود را تغییر دهیم، دنیای اطرافمان نیز تغییر خواهد کرد.

آقای مهندس با استفاده از تصاویر و آموزش‌ها، مفاهیم عمیق را به ساده‌ترین شکل در اختیار ما قرار می‌دهند. من نیز در ابتدا تصور می‌کردم نوشتن سی‌دی و انجام آموزش‌ها ضرورتی ندارد؛ اما به مرور فهمیدم تمام این آموزش‌ها برای رشد و تغییر خود من است و این من هستم که به نظم، انضباط و افزایش آگاهی نیاز دارم.

آقای مهندس در یکی از سی‌دی‌ها می‌فرمایند: «انسانی که آرامش نداشته باشد، نمی‌تواند به تکامل برسد.» علت ناآرامی ما وجود ضدارزش‌ها است و برای تغییر آن‌ها باید به سمت دانایی حرکت کنیم. من نیز در سفر آموختم که باید خودم را با گذشته‌ام مقایسه کنم و اگر تغییری نکرده باشم، برای اصلاح خودم تلاش بیشتری انجام دهم.

در پشت کتاب آمده است: «به جهت فرمان، نوری باشیم که خداوند می‌خواهد و به مکانی برسیم که از آنجا انشعاب یافته‌ایم.» برای رسیدن به این جایگاه، باید از سختی‌ها عبور کنیم. همان‌طور که نقره در آتش خالص می‌شود، انسان نیز در گذرگاه‌های سخت رشد می‌کند و به تکامل می‌رسد.

پیام پایانی کتاب نیز بسیار زیباست: «به شکوفه‌های بهاری بگویید که در دمای ۶۰درجه زیر صفر هم می‌توان شکوفا شد.» یعنی انسان هرچقدر هم در تاریکی و ناامیدی باشد؛ اگر راه درست را پیدا کند، آموزش بگیرد و خودسازی را آغاز کند، می‌تواند دوباره شکوفا شود و به جایگاه واقعی خود برسد. ممنونم که با سکوتی زیبا به صحبت‌های من گوش کردید.

تایپیست و ویراستار: مسافر رسول (لژیون دوم)
عکاس: راهنمای تازه‌واردین مسافر ابراهیم
ارسال: راهنما مسافر محمدرضا نگهبان سایت
مسافران نمایندگی اردستان