از درمان تا تعادل : بازنشانی مفاهیم ادب و نظم در کنگره 60

هشتمین جلسه از دوره پنجاه‌ و‌ چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی شفا مشهد، با استادی  مسافر مجتبی ، نگهبانی مسافر داریوش و دبیری مسافر ایمان با دستور جلسه "آداب معاشرت ، ادب و بی ادبی ، تعادل و بی تعادلی " ، یک‌شنبه هفدهم خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مجتبی هستم مسافر. در ابتدا، خدای متعال را شکر می‌کنم که این فرصت فراهم شد تا در این سالن جدید، اولین استادی جلسه را بر عهده داشته باشم و از این موضوع بسیار خرسندم. از تمامی کسانی که برای آماده‌سازی این مکان زحمت کشیدند، از جمله دیده‌بانان، خدمتگزاران، مرزبانان و ایجنت‌ محترم سپاسگزاری می‌کنم و امیدوارم نعمات الهی همواره در زندگی‌شان جاری باشد. همچنین از راهنمای عزیز، گروه مرزبانی و ایجنت محترم که استادی جلسه را به من واگذار کردند، قدردانی می‌نمایم.

دستور جلسه امروز ما پیرامون «آداب معاشرت»، «ادب و بی‌ادبی» و «تعادل و بی‌تعادلی» است. سخنان خود را با جمله‌ای از آقای مهندس دژاکام آغاز می‌کنم که فرمودند: «درمان فوق ترک است و تعادل فوق درمان».

در گذشته برای کنار گذاشتن مواد مخدر از واژه «ترک» استفاده می‌شد، اما بعدها آقای مهندس دژاکام به این نتیجه رسیدند که واژه «درمان» جایگزین مناسب‌تری است. دلیل این تغییر در آن است که ترک، تنها جنبه فیزیولوژیک بدن را نشان می‌دهد، در حالی که درمان جامع‌تر است. زمانی که ما درمان می‌شویم، تنها جسم ما بهبود نمی‌یابد، بلکه تغییراتی در روح و روان ما رخ می‌دهد تا دیگر  به مصرف مواد میل و کشش نداشته باشیم و اینجاست که مفهوم «تعادل» اهمیت می‌یابد.

آنچه ما را از سایر مراکز متمایز می‌کند، «جهان‌بینی» است. ما با تکیه بر برنامه‌های منظم و مصرف دارو، در کنار یکدیگر به تعادل می‌رسیم. تعادل به معنای پایداری، عدل و میزان بودن است. ذات بشر میل به تعادل دارد، زیرا آرامش در تعادل نهفته است. اگر کسی با انجام «ضد ارزش‌ها» احساس خوشحالی می‌کند، بدانید که او در تعادل نیست و باید با خوداندیشی، سطح آگاهی و دانش خود را ارتقا دهد. خوشبختانه ما در محیطی هستیم که این مسیر برایمان گشوده است و تنها نیازمند استمرار ما در این راه است.

فقدان تعادل منجر به ایجاد حس ناامنی، بی‌اعتمادی، نارضایتی و ناامیدی در اطرافیان می‌شود؛ به‌ویژه در مورد «هم‌سفران». بسیاری می‌گویند حال برخی هم‌سفران از خودِ مسافران بدتر است. دلیل این امر آن است که مسافر در دوران مصرف، به دلیل اثرات مواد، نوعی آرامش کاذب داشت و ذهنش درگیر بود، اما هم‌سفران با عقل سلیم، تمام رفتارهای ناشایست، بی‌انضباطی‌ها و آزارهای ما را تحمل می‌کردند. در بسیاری از موارد، ما آبروی آن‌ها را بردیم یا با رفتارهای نامناسب، به آن‌ها آسیب زدیم؛ لذا حس ناامنی در آن‌ها عمیق‌تر است.

آداب معاشرت رابطه مستقیمی با تعادل دارد. آقای مهندس فرمودند: «کسی که ادب دارد، گویی تعادل دارد و کسی که فاقد ادب است، بی‌تعادل است». ادب، در واقع راه و روش درست زندگی در مرحله انسانی است. اگر کسی بخواهد با میان‌بر زدن یا تظاهر به هوشمندی از مسیر درست خارج شود، دیگر در زمره باادبان نیست و در نتیجه آرامش را از دست می‌دهد.

کنگره 60 ازنخستین روز بر نظم و انضباط تأکید دارد تا ادب ما را بازسازی کند. به یاد دارم زمانی که سه ماه در انتظار پذیرش بودم، آقای مصطفی مرزبان بودند و حتی تأخیر چند دقیقه‌ای باعث می‌شد نام من در لیست ثبت نشود. در ابتدا از این سخت‌گیری ناراحت بودم، اما بعدها دریافتم که این نظم، نخستین گام در یادگیری ادب است. رعایت دقیق زمان‌ها، از حضور در ساعت مقرر تا زمان مصرف دارو، همگی بخشی از این انضباط هستند. هرگونه تخلف یا تلاش برای دور زدن قوانین در اینجا، تأثیر منفی بر زندگی آینده ما خواهد داشت و بازگشت به مسیر درست را دشوار می‌کند.

یکی از جلوه های بی‌ادبی، نحوه سخن گفتن است. هرچند ادب مختص اعضای کنگره نیست و در تمام جامعه افرادی بی‌تعادل وجود دارند، اما ما مصرف‌کنندگان به دلیل سال‌ها غرق بودن در دنیای مواد، تعادلمان را بیشتر از دست داده‌ایم. برای مثال، در محیط‌های اجتماعی، در رانندگی، در نحوه غذا خوردن یا راه رفتن، بسیاری از ما دچار بی‌نظمی بودیم. من شخصاً در رانندگی با مسائلی چون عدم رعایت حق دیگران درگیر بودم که خوشبختانه پس از اتمام سفر، این موارد بسیار کاهش یافته است. این بهبودها نتیجه همکاری است؛ بخشی از آن سهم راهنماها و خدمتگزاران است و بخش بزرگتر، سهم تلاش‌های شخصی ما برای افزایش جهان‌بینی و آگاهی است. در سفر دوم، هرچه دانش ما بیشتر شود، رنج ما کمتر می‌شود. کسانی که به درستی سفر می‌کنند، متوجه می‌شوند که کیفیت زندگی‌شان بهبود یافته است، زیرا احساسشان نسبت به زندگی مثبت‌تر و تعادلشان بیشتر شده است.

آقای مهندس نیز در سی‌دی‌ها تأکید می‌کنند که هیچ انسانی ذاتاً بد نیست، بلکه بسیاری از مردم آگاهی ندارند و نمی‌دانند رفتار درست چگونه است. بنابراین، تنها راه آن  افزایش آگاهی و تلاش برای زندگی بهتر است تا هم خودمان و هم خانواده و جامعه‌ای که در آن هستیم، از این نعمت بهره‌مند شویم.

از توجه شما سپاسگزارم.

مرزبان خبری: مسافر احمد
صوت: مسافر مجید ل۴
عکاس: مسافر حسین ل۱
تایپ: مسافرین رضا ل۱ و احمد ل۱۱
ارسال خبر: جلیل ل ۱۸