دانایی مؤثر؛ تجلی فرمان عقل

جلسه چهاردهم از دوره چهارم سری کارگاه‌های هماهنگی راهنمایان و خدمت‌گزاران ویژه همسفران آقا کنگره۶۰ شعبه شیخ‌بهایی، با استادی همسفر امید، نگهبانی همسفر رحمان و دبیری همسفر جواد با دستور جلسه «وادی ششم، بخش اول» شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، امید هستم، یک همسفر.
دستور جلسه امروز «عقل» است. خدا را شکر می‌کنم که امروز در جمع اساتید حضور دارم؛ همه عزیزانی که هر کدام از تجربه و دانایی خود بهره‌مند هستند.
اگر بخواهم خیلی مختصر و مفید درباره عقل صحبت کنم، در جهان‌بینی کنگره به‌طور کامل با این موضوع آشنا شده‌ایم و آموخته‌ایم که عقل در صور پنهان ما قرار دارد و آن چیزی که درون جمجمه قرار گرفته، یعنی مغز، با عقل تفاوت دارد. حتی بسیاری از روان‌شناسان نیز درباره جایگاه عقل پاسخ مشخصی ندارند، زیرا با مقوله صور پنهان آشنایی ندارند.
جناب مهندس در این سی‌دی به نکته مهمی اشاره می‌کنند؛ اینکه همه ما کم‌وبیش می‌دانیم چه چیزی ارزش است و چه چیزی ضد ارزش. اگر بخواهیم در مسیر تکامل حرکت کنیم، باید یاد بگیریم کارهای نادرست را انجام ندهیم و به سمت کارهای درست و ارزشمند برویم. برای رسیدن به این هدف لازم نیست از همان ابتدا به مراحل بسیار بالا فکر کنیم؛ کافی است از کارهای کوچک و روزمره شروع کنیم.
برای مثال، من اگر می‌خواهم سر کار بروم، در زمان مقرر حاضر شوم، با مشتریان و اعضای خانواده رفتار مناسبی داشته باشم و مسئولیت‌های روزمره خود را به‌موقع انجام دهم. فرمان عقل گاهی در همین مسائل ساده نمود پیدا می‌کند؛ اینکه باید مسواک بزنم، آن را به تعویق نیندازم و همان موقع اقدام کنم.
در بخش «قلعه عقل» و همچنین در مباحث دانایی و دانایی مؤثر، جناب مهندس توضیح می‌دهند، زمانی به فرمان عقل نزدیک می‌شویم که دانسته‌های ما به عمل تبدیل شوند. به نظر من، هر جا دانایی ما به دانایی مؤثر تبدیل شود، آنجا فرمان عقل جاری شده است.
در مورد روح نیز بیان می‌شود که با وجود لطافت و مهربانی روح، باز هم تصمیم نهایی را عقل می‌گیرد. عقل همواره در حال ساختن و بازسازی خویش است. همان‌طور که در مثال چاله گفته می‌شود، اگر فردی یک بار پایش در چاله برود، انتظار می‌رود دفعه بعد از آن مسیر نرود؛ اما گاهی انسان بارها همان اشتباه را تکرار می‌کند. اینجاست که باید تصمیم بگیرد چگونه عقل خود را تقویت و بازسازی کند.
اگر بخواهم این دستور جلسه را به موضوع خدمت در کنگره و به‌ویژه در جمع همسفران آقا ارتباط دهم، به این نتیجه می‌رسم که برای رسیدن به فرمان عقل نباید عجله کرد. باید از کارهای کوچک آغاز نمود. اگر کسی آرزوی رسیدن به جایگاه‌هایی مانند مرزبانی، ایجنتی یا دیدبانی را دارد، ابتدا باید وظایف ساده و روزمره خود را به‌درستی انجام دهد؛ به‌موقع در جلسات حاضر شود، در روزهای پنج‌شنبه و جمعه مشارکت داشته باشد، سی‌دی‌های خود را بنویسد، دستور جلسات را دنبال کند و به برنامه مشخصی پایبند باشد.
زمانی که این اصول ساده به‌درستی اجرا شوند، فرد به‌تدریج در مسیر تکامل قرار می‌گیرد. اما اگر مراحل اولیه را ناقص طی کنیم، حتی اگر به جایگاه‌های بالاتر برسیم، ممکن است با مشکلات و تناقض‌هایی روبه‌رو شویم. راهنما نیز زمانی می‌تواند راه را به دیگران نشان دهد که خود آن مسیر را به‌درستی طی کرده باشد.
یادم می‌آید یکی از رهجوهایم در ابتدای ورودش مدام می‌گفت می‌خواهد خیلی سریع به تکامل برسد. به او می‌گفتم عجله نکن؛ مسیر رشد و تکامل مرحله‌به‌مرحله طی می‌شود. هیچ‌کس یک‌شبه به مقصد نمی‌رسد.
این موضوع فقط در کنگره نیست؛ در زندگی، کار و حتی رانندگی نیز همین‌طور است. اگر بخواهیم میانبر بزنیم و مراحل کوچک را نادیده بگیریم، ممکن است یک اشتباه کوچک اتفاقات بزرگی را رقم بزند و ما را سال‌ها از هدفمان دور کند. شاید هدفی که قرار بود پنج ساله به آن برسیم، به ده سال یا حتی بیشتر زمان نیاز پیدا کند.
ممنون از اینکه به صحبتهای من توجه کردید.

تایپ: همسفر محمد‌حسن
ویرایش و ارسال: همسفر هادی