تعادل، ستون درمان کنگره۶۰ است

مقدمه
در فرهنگ جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰، درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان تعریف می‌شود. دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» یکی از کلیدی‌ترین سرفصل‌های آموزشی است که مرز میان رهایی پایدار و بازگشت به تاریکی را مشخص می‌کند.

واژه‌ «تعادل» ریشه در عدل و عدالت دارد؛ یعنی هر چیزی در جایگاه خودش قرار بگیرد. از منظر علمی، زمانی که سیستم‌ایکس در وضعیت بهینه باشد، فرد به تعادل پایدار می‌رسد. بی‌ادبی و خروج از دایره‌ ادب نشانه‌ بارز بی‌تعادلی در سیستم عصبی و جهان‌بینی است. فردی که دچار اختلال در عملکرد خمر درونی است، آستانه تحمل (نقطه تحمل) پایینی دارد و در مواجهه با محرک‌های محیطی قادر به کنترل واکنش‌های خود نیست.

بنابراین «ادب» محصول مستقیم پایداری در سیستم بیوشیمیایی و آگاهی عقلانی است. دکتر امین دژاکام در تحلیل مفهوم تعادل میان «تعادل پایدار» و «تعادل ناپایدار» تمایز قائل می‌شوند. در تعادل ناپایدار فرد با کوچک‌ترین کنش یا تغییر محیطی ثبات خود را از دست می‌دهد و به سمت بی‌ادبی یا خشم سقوط می‌کند؛ اما در تعادل پایدار که محصول دانایی موثر است، ساختار درونی فرد به‌ گونه‌ای مستحکم شده که لرزش‌های بیرونی نمی‌توانند وقار و ادب او را خدشه‌دار کنند.

ایشان تأکید دارند که تعادل با «ظرفیت» رابطه مستقیم دارد. آداب و معاشرت در واقع نشان‌دهنده ظرفیتی است که در اثر تزکیه و پالایش در صور‌پنهان شخص ایجاد شده است تا بتواند انرژی‌های دریافتی را به درستی مدیریت کند. مهندس حسین دژاکام معتقدند که ادب، تنها یک فضیلت نیست، بلکه یک «سیاست و دیپلماسی» هوشمندانه برای زندگی است. فردی دارای دیپلماسی، می‌داند که چگونه با کلام و رفتار خود، کمترین اصطکاک و بیشترین بهره‌وری را در روابطش ایجاد کند.

«دیپلماسی» یعنی حرف درست در زمان درست بیان شود؛ استفاده از کلماتی که به جای تخریب، پل می‌سازند. در واقع، بی‌ادبی نشانه‌ بارز ضعف در دیپلماسی فردی است که هزینه‌های سنگینی (تنش، دشمنی و از دست دادن فرصت‌ها) را به شخص تحمیل کرده و او را از وضعیت تعادل خارج می‌کند.

آداب، جمع ادب و به معنای آیین‌ها و روش‌های صحیح زندگی است. مهندس دژاکام در آموزش‌های خود تأکید دارند که حتی غذا خوردن، سخن گفتن و راه رفتن دارای «پروتکل» مشخصی است. فرد بی‌ادب با ایجاد تنش و اصطکاک در روابط اجتماعی، مقادیر زیادی از انرژی ساختار خود را هدر می‌دهد که این امر منجر به تخلیه پتانسیل‌های روانی و در نهایت سقوط به سطح بی‌تعادلی می‌شود.

بی‌ادبی اغلب ریشه در جهل و منیت دارد. وقتی مثلث دانایی (آموزش، تجربه، تفکر) رشد نیافته باشد، فرد خود را مرکز هستی پنداشته و برای حریم دیگران ارزشی قائل نیست. در مقابل، فرد مودب در کنگره۶۰، کسی است که به قوانین بازی زندگی احترام می‌گذارد. این احترام نه از روی ترس، بلکه از روی شناختی است که در اثر آموزش‌های جهان‌بینی به دست آمده است.

تعادل، ستون درمان در کنگره۶۰ است. اگر مسافر یا همسفری به رهایی از بند مواد یا افکار منفی برسد؛ اما در رفتار و کلام او نشانه‌ای از آداب و معاشرت نباشد، در هسته‌ مرکزی درمان خود دچار نقص است. ادب، جامه‌ زیبایی است که بر اندام تعادل پوشانده می‌شود. خالق هستی، جهان را بر پایه نظم و ادب بنا نهاده است. از چرخش سیارات تا تپش قلب، همه در گرو نظم هستند.

ما همسفران که روزی در طوفان بی‌تعادلی، آرامش خانه‌ خود را گم کرده بودیم، امروز با سلاح «ادب» و زره «تعادل» بنای ویران‌شده‌ وجود خود را دوباره می‌سازیم. فراموش نکنیم که راهنما، تنها آدرس ادب را به ما می‌دهد؛ اما پیمودن این مسیر و تبدیل شدن به انسانی که در سخت‌ترین لحظات، وقار و متانت خود را حفظ می‌کند، هنری است که باید با قلم صبر و جوهر آموزش بر صفحه‌ جان خود حک کنیم. رهایی واقعی، لزوماً به معنای نبود مشکلات نیست؛ بلکه به معنای داشتن تعادلی است که در اوج طوفان، ما را مودب، مهربان و استوار نگاه می‌دارد.

منابع: ‌فایل صوتی: «آداب معاشرت»، «دیپلماسی»، ‌«تعادل و انواع تعادل»، کتاب «عبور از منطقه۶۰ درجه زیر صفر: مهندس حسین دژاکام»، «جهان‌بینی ۱،۲»
نویسنده: همسفر خزر رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون بیستم)
رابط خبری: همسفر میترا رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون بیستم)
ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون هفتم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی شیخ‌بهایی