‌کسی که تعادل دارد به آرامش می‌رسد

همسفر اکرم
به فرموده آقای مهندس «درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است.» تعادل یعنی پایداری و چیزی که پایدار باشد، تعادل دارد. ذره‌ذره از تعادل خارج‌شدن مشکل امروزه بشر است. آدم‌هایی که از تعادل خارج شوند، دیگر آرامش ندارند. بی‌تعادلی در همه قشرهای جامعه هست، این نیست که فقط در قشر مصرف‌کنندگان باشد؛ بلکه همه انسان‌ها در هر لباسی که هستند را شامل می‌شود و نتیجه آن رنجش و عذاب دیگران است. کسی که تعادل دارد آرامش را برای خود و دیگران فراهم می‌کند.

آداب معاشرت هم برمی‌گردد به تعادل و بی‌تعادلی، کسی که ادب دارد؛ یعنی تعادل دارد و کسی‌که ادب ندارد؛ به‌معنی نداشتن تعادل می‌باشد. آداب همان رسم و روش است و مجموعه‌ آداب را به‌عنوان ادب اطلاق می‌کنیم. هرکس مجموعه‌ای از آداب را رعایت کند، انسان باادبی است و کسی که آداب را به‌جا نیاورد، می‌شود انسان بی‌ادب؛ مثلاً غذا‌خوردن، راه‌رفتن، مهمانی‌دادن، سخن‌گفتن، رانندگی‌کردن، به اداره رفتن و... آدابی دارد. راه‌رفتن به روش صحیح بسیار مهم است که روی فیزیولوژی ما نیز اثر می‌گذارد؛ مثلاً اگر سرمان پایین یا خیلی بالا باشد و بد راه برویم، روی سلامتی ما اثر سوء‌ می‌گذارد.

مهمانی‌دادن آدابی دارد؛ این‌که صاحب‌خانه اولین نفری باشد که سر سفره می‌نشیند و آخرین نفری که از سر سفره بلند می‌شود تا مهمان در غذا‌خوردن محدودیتی نداشته باشد. سخن‌گفتن آداب خاصی دارد؛ وقتی آقایان با خانم‌ها صحبت می‌کنند یا خانم‌ها با آقایان، نمی‌توانند به‌صورت مفرد صحبت کنند؛ یعنی نباید از لفظ «تو» استفاده کنند. در رانندگی؛ ویراژدادن، بیرون‌انداختن آشغال از ماشین، بوق‌زدن بی‌مورد و یا گاهی بوق‌نزدن، بی‌ادبی است. در ادارات وقتی وارد اتاق کارمند یا رئیس می‌شویم اجازه نشستن نداریم، اگر کارمند یا مسئول آن اداره گفت: بفرمایید، اجازه داریم که بنشینیم.

انسان دروغ‌گو و انسانی که تجسس می‌کند یا حریم شخصی دیگران را نگه نمی‌دارد، بی‌ادب است. هر انسانی حریم شخصی دارد؛ پدر‌‌ و فرزندی، زن و شوهری، خواهر و برادری باعث نمی‌شود که این حریم‌ها شکسته شود. مسئله مهم دیگر وقت‌شناسی است؛ کسی‌که زمان نمی‌شناسد، بزرگترین بی‌ادبی است و در کنگره هدف این است که همه وقت‌شناس شوند. به‌طور کلی هیچ انسان بدی وجود ندارد، اگر کسی کار اشتباهی می‌کند؛ چون به دانایی نرسیده است. انسان‌ها خوبی را بلد نیستند، اگر بلد باشند بدی نمی‌کنند. کسانی که خلاف می‌کنند ریشه‌ آن ناآگاهی است. مشکلاتی که بین انسان‌ها پیش می‌آید ۹۰درصد آن سوءتفاهم است. ما با تفکر و بالا‌بردن آگاهی و دانایی خودمان می‌توانیم انسان‌ها را بهتر درک کنیم، بدانیم که همه بدی‌ها به‌خاطر عدم آگاهی است و این تفکر باعث می‌شود که از بدی دیگران زود رنجیده نشویم.

همسفر مرضیه
آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی مسئله بسیار مهمی است. یک زمانی گفته می‌شد: ترک اعتیاد؛ ولی بعد گفتند: درمان اعتیاد که درمان اعتیاد بالاتر از ترک است، برای درمان باید شخص به تعادل برسد و تعادل؛ یعنی پایداری. مشکل بشر، ذره‌ذره از تعادل خارج‌شدن است. آدم‌های زیادی هستند که تحصیلات بالایی دارند؛ ولی تعادل ندارند، وقتی‌که تعادل نداشته باشیم باعث رنجش دیگران و اطرافیان می‌شویم.

موضوعی که مهم است، آداب معاشرت است. آداب معاشرت؛ یعنی هرچیزی دارای روش و ادبی هست. وقتی از مرحله حیوانی وارد مرحله انسانی می‌شویم، همه‌چیز تعریف شده‌است؛ یعنی در مرحله انسانی هیچ‌چیز نداریم که قانون یا روش نداشته باشد؛ مثلاً غذا‌خوردن که چه زمانی، چه میزان و چه نوع غذایی برای خوردن است و کسی که آداب غذاخوردن را به‌جا بیاورد انسان باادبی می‌باشد.

راه‌رفتن هم آداب و شرایط خودش را دارد؛ اگر تندتند راه برویم، به کسی یا چیزی برخورد می‌کنیم و اگر آهسته‌آهسته راه برویم، سد معبر می‌کنیم. سخن‌گفتن هم آداب معاشرت خودش را دارد؛ اگر درست صحبت نکنیم و تندتند صحبت کنیم، بی‌ادبی می‌شود. انسان باید به سخن‌گفتن کاملاً مسلط باشد، وسط حرف دیگران و همین‌طور وقتی‌که غذا می‌خورد، صحبت نکند. صحبت‌کردن خانم با آقا، صحبت با دوست، معلم و استاد آداب خاصی دارد؛ باید توجه داشت که در صحبت‌کردن از کلمه تو استفاده نکنیم و کلمه شما را به کار ببریم.

مهمانی و هر مجلسی آداب معاشرتی دارد؛ در مهمانی اگر سه مدل غذا بود، باید از یک مدل برداریم. سفره‌انداختن هم آدابی دارد؛ اولین کسی که سر سفره شروع می‌کند و آخرین نفری که دست از غذا می‌کشد، صاحب‌خانه است. برای مراعات مهمان، آداب غذا‌خوردن را باید کاملاً رعایت کنیم. رانندگی هم آدابی دارد؛ تند رانندگی‌کردن، بوق‌زدن، خلاف پارک‌کردن و ریختن آشغال در خیابان، بی‌ادبی است. حریم نگه‌داشتن هم آداب معاشرت دارد؛ هر شخصی دارای حریم خصوصی است، از بچه ۵ ساله حریم خصوصی دارد تا انسان ۹۰ ساله، چه مذکر و چه مؤنث، باید حریم آن‌ها محترم نگه داشته شود. راست‌گو‌بودن تعادل است و دروغ‌گفتن عدم تعادل؛ وقتی تعادل داشته باشیم آداب معاشرت و ادب هم داریم.

همسفر مریم
در درمان اعتیاد باید شخص به تعادل برسد. درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان می‌باشد. تعادل؛ یعنی پایداری و عدالت نیز هم‌خانواده همین لغت تعادل است. اگر انسان‌ها از تعادل خارج شوند، دیگر آن آسودگی و آرامش را ندارند و باعث رنجش و آزار دیگران هم می‌شوند. در این‌جا آداب معاشرت هم برمی‌گردد به تعادل و بی‌تعادلی؛ چون کسی که ادب دارد، تعادل هم دارد.

وقتی نفس از مرحله‌ حیوانی به مرحله‌ انسانی می‌رسد، هرچیزی تعریف‌شده و دارای قانون و روش خاص خودش می‌باشد؛ به‌طور مثال در غذاخوردن که ساعت و حالت غذاخوردن، کم‌خوری یا پرخوری مهم است. راه‌رفتن، سخن‌گفتن، مهمانی و مثال‌های زیادی هست که آداب خاص خودش را دارد. در مرحله انسانی هیچ‌چیزی نداریم که آداب نداشته باشد. رعایت آن آداب می‌شود ادب و عدم رعایت آن‌ها، بی‌ادبی است. درکل هیچ انسانی بد نیست، اگر بدی می‌کند به دانایی و آگاهی نرسیده است. درنتیجه باید با کسب آگاهی، دانش و تجربه ذره‌ذره دانایی خود را بالا ببریم و وقتی این تفکر را داشته باشیم که انسان‌ها اگر بدی می‌کنند در اثر عدم آگاهی و دانش آن‌ها می‌باشد، از درد و رنج خودمان کمتر می‌شود.

ویرایش: رابط خبری همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
ارسال: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی وکیلی یزد