خداوند را شکر میکنم در مسیری قرار دارم که آموزشهای آن، نه تنها در حوزه درمان اعتیاد به مواد مخدر، بلکه در تمام ابعاد زندگی جاری است. دستور جلسه این هفته، یعنی «دخانیات، سیگار، قلیان و ...»، تلنگری است برای من که قدر لحظههای آرامش و سلامت خود را بیشتر بدانم.
اگرچه من از بند نیکوتین رها هستم، اما همواره خودم را ملزم به آموختن درباره این تاریکی میدانم؛ چرا که دانایی، زره محکمی است که از من در برابر جهالت محافظت میکند. دخانیات در جوامع امروز با نقابهایی بسیار زیبا و فریبنده وارد میشود. تبلیغات رنگارنگ و محیطهای اجتماعی به ظاهر روشنفکرانه، باعث شده که سیگار و قلیان از یک ضد ارزش، به یک تفریح ساده یا راهی برای کاهش استرس تبدیل شود.
متأسفانه امروزه شاهد هستیم که بسیاری از افراد، به ویژه جوانان، به دلیل ناآگاهی و در واقع به خاطر پر کردن خلأ درونی، میخواهند با مصرف دخانیات، بخشی از اضطرابها یا فشارهای روانی خودشان را آرام کنند، غافل از اینکه این آرامش، کاذب و بسیار کوتاهمدت است و پس از آن، کوهی از اضطراب و وابستگی به سراغشان میآید.
این ناآگاهی، ریشه در دو تصور باطل دارد: نخست اینکه «من معتاد نمیشوم» و دوم اینکه «این فقط یک تفریح ساده است». میدانیم که ناآگاهی، بزرگترین دشمن انسان است. کسی که سیگار یا قلیان مصرف میکند، تصور میکند با یک بار مصرف اتفاق خاصی نمیافتد و غافل از این است که رفتهرفته به سیستم ایکس بدن آسیب زیادی میزند.
عوارض سیگار فقط در زردی دندانها یا بوی نامطبوع خلاصه نمیشود. سیگار، قاتل خاموش است که مستقیماً به قلب، ریه و عروق حمله میکند. در مورد قلیان هم این باور غلط وجود دارد که ضرر قلیان کمتر از سیگار است؛ در صورتیکه میزان سمی که از طریق یک وعده مصرف قلیان وارد ریه میشود، با چندین پاکت سیگار برابری میکند.
به طور کلی عوارضِ دخانیات، برخلاف تصور عمومی، صرفاً یک بیماری ریوی نیست. نیکوتین با عبور از سد خونی مغز، روی گیرندههای عصبی اثر میگذارد و تعادل شیمیایی مغز را به هم میریزد و فرد را در چرخهای از وابستگی روانی و جسمی گرفتار میکند که خروج از آن بدون روش درست، بسیار دشوار است.
متأسفانه بعضی افراد به دلیل حضور در دورهمیها، بدون اینکه متوجه شوند، به سمتی میروند که نباید بروند. اما آیا واقعاً ارزش این را دارد که برای چند دقیقه لذتِ کاذب یا برای خودنمایی در یک جمع، اینچنین بیرحمانه با سلامتی خود که امانتی گرانبهاست، بازی کنیم؟ حفظ سلامت جسم، کمترین کاری است که میتوانیم برای ادای دین به خالق انجام دهیم.
سعی کنیم با رفتارمان، الگوی واقعی سلامت باشیم و با آگاهی دادن به اطرافیان و کسانی که گرفتار این معضل شدهاند راه درست درمان که همان متد بینظیر دیاستی میباشد را به آنها نشان دهیم. امیدوارم همه کسانی که در چنگال این اعتیادِ پنهان گرفتارند، راه کنگره۶۰ و متد دیاستی را پیدا کنند و همه با تکیه بر آموزشها، همواره در صراط مستقیم، دور از هرگونه ضدارزشی که جسم و روانمان را آلوده میکند، باقی بمانیم.
رابط خبری: همسفر سهیلا مرزبان خبری پارک پامچال قزوین
نویسنده: راهنما همسفر سمیه رشته ورزشی تنیس نمایندگی الوند قزوین
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر سميه رشته ورزشی والیبال نمایندگی دنا شهرضا دبیر سایت ورزش همسفران کنگره۶۰
- تعداد بازدید از این مطلب :
121