خداحافظی با عطرِ کاذبِ قلیان

راهنما همسفر مریم در مورد دستور جلسه «دخانیات (سیگار، قلیان، ناس، پیپ، ویپ)» مینویسد: 

همیشه بوی سیگار آزارم می‌داد و هیچ‌گاه رغبتی به کشیدن آن پیدا نکرده بودم؛ اما امان از بوی قلیان، آن هم با طعم‌های جدیدی که هر روز به آن اضافه می‌شد و مرا بیش از پیش مجذوب خود می‌کرد. حدود ۱۸ یا ۱۹ ساله بودم که به قلیان جذب شدم. در مهمانی‌ها، دورهمی‌ها و جمع‌های دوستانه، بساط قلیان همیشه به راه بود و از آن‌جا که قبح مصرف آن در میان خانواده‌ها شکسته شده بود، کشیدن آن اشکالی نداشت.

چند سالی به همین منوال گذشت و من، بدون آن‌که از تخریب‌هایش آگاه باشم، به‌صورت تفریحی به کشیدن قلیان ادامه می‌دادم. تا این‌که روزی بیلبوردهایی در سطح شهر دیدم که روی آن‌ها نوشته شده بود: «هر پک قلیان برابر با هفتاد نخ سیگار است.» انگار جرقه‌ای در وجودم شعله‌ور شد. با خودم گفتم: «چه بلایی دارم بر سر سلامتی‌ام می‌آورم؟»

من همیشه به کسانی که سیگار می‌کشیدند می‌گفتم: «سیگار برای سلامتی ضرر دارد» و حتی روی پاکت آن هم نوشته شده است که باعث سرطان می‌شود؛ پس چگونه با علم به این موضوع، باز هم به کشیدن آن ادامه می‌دهند؟ اما حالا خودم دقیقاً در همان موقعیت قرار گرفته بودم.

اکنون سال‌های زیادی از آن روزهای نوجوانی می‌گذرد و من از همان زمان، دیگر هیچ‌گاه لب به قلیان نزدم. گاهی آگاهی‌دادنِ به‌موقع، از یک اشتباه بزرگ جلوگیری می‌کند و راه را بر بدتر شدن مسیر می‌بندد.

بسیار خدا را شکر می‌کنم که به واسطه‌ی حضورم در کنگره، این آگاهی روز‌به‌روز در من بیش‌تر می‌شود. خوشحالم که کنگره ۶۰ وجود دارد و به کسانی که در اثر نداشتن بینش صحیح، در این مسیر گرفتار شده‌اند و به نوعی اعتیاد به نیکوتین پیدا کرده‌اند، کمک می‌کند تا با استفاده از آدامس، نیکوتین خوراکی را جایگزین سیگار یا قلیان کنند و به‌راحتی از بند آن رها شوند.

نویسنده: راهنما همسفر مریم، (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر نیکی، رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم) – نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارتش