بزرگترین مانع در مسیر رشد جهالت است

انسان در یک بازی انرژی زندگی می‌کند که در آن، بزرگترین دشمن ما نه اتفاقات بیرونی، بلکه نحوه مدیریت جریان انرژی در درون خودمان است. زندگی درواقع جابه‌جایی مداوم این انرژی است. ما یا با جذب آن لذت می‌بریم، یا با از دست دادن آن به صورت بی‌هدف یا مخرب دچار رنج می‌شویم.

ذهن یک فیلتر است که می‌تواند حقیقت را تغییر دهد. ما معمولاً با واقعیت زندگی نمی‌کنیم؛ بلکه با تصویری که ذهنمان از واقعیت می‌سازد زندگی می‌کنیم. ذهن می‌تواند یک جرقه کوچک را به یک آتش ویرانگر یا یک فرصت بزرگ را به یک ترس بزرگ تبدیل کند. این یعنی ما با تصویرسازی‌های ذهنی خودمان، یا خودمان را قدرتمند یا خودمان را فلج و درمانده می‌کنیم. برای رسیدن به یک زندگی باکیفیت و آگاهانه، باید یاد بگیریم که خود را تغییر دهیم. بزرگترین مانع در مسیر رسیدن به رشد مثلث جهالت است که از سه ضلع  منیت، ترس و ناامیدی تشکیل شده است. این سه نیرو، کانال‌های جذب و انتقال انرژی را مسدود می‌کنند و به وضعیت بی‌حسی یا پوچی می‌رسانند. ذهن انسان، مانند یک تقویت‌کننده عمل می‌کند. او می‌تواند یک جرقه کوچک مثل یک حرف ناخوشایند را بگیرد و با تصویرسازی‌های مکرر آن را به یک آتش بزرگ بنام خشم یا کینه تبدیل کند.

شناخت نیروهای بازدارنده از آن جهت اهمیت دارد که گاهی بدون آنکه متوجه باشیم، مسیر حرکت و رشد ما را مسدود می‌کنند؛ اما نکته مهم این است که همه این نیروها یکسان نیستند و هر کدام راهکار مخصوص به خود را دارند. برای مثال، خشم و تنفر با مقابله و درگیری از بین نمی‌روند؛ بلکه هرچه بیشتر با آن‌ها بجنگیم، انرژی بیشتری از دست می‌دهیم. بنابراین رهایی از آن‌ها در گرو گذشت و آزاد کردن خود از بند کینه‌ها است.

ترس نیز با فرار کردن، قدرت بیشتری پیدا می‌کند و تنها زمانی رنگ می‌بازد که انسان با شهامت به استقبال آن برود و از مرزهای ذهنی خود عبور کند. ناامیدی هم زمانی شکل می‌گیرد که حرکت متوقف شود؛ ازاین‌رو بهترین راه مقابله با آن، برداشتن قدمی هرچند کوچک در مسیر درست است. در حقیقت حیات با حرکت معنا پیدا می‌کند و هرگاه سکون بر زندگی حاکم شود، فرسایش آغاز می‌گردد؛ پس با شناخت درست هر نیروی بازدارنده و انتخاب راهکار مناسب، می‌توان موانع را به فرصت‌هایی برای رشد و تکامل تبدیل کرد.

ما نباید با همه چیز یکسان برخورد کنیم‌. نباید با خشم بجنگیم چون خودش یک جنگ است. نباید از ترس فرار کنیم، چون فرار آن را بزرگ می‌کند. نباید در ناامیدی ساکن بمانیم، چون سکون باعث پوسیدگی ما می‌شود. رسیدن به آرامش و دانایی، یعنی یاد بگیریم چطور در برابر هر موجی واکنش درست را نشان دهیم تا انرژی‌مان صرف ساختن خودمان شود نه صرف تخریب یا اتلاف شدن آن.

بسیاری از رنج‌ها و حال‌خرابی‌ها از اتفاقات بیرونی سرچشمه نمی‌گیرند؛ بلکه حاصل تصویرسازی‌های ذهن و بزرگ‌نمایی حس‌های منفی هستند. هرچه استخر وجودی انسان شفاف‌تر و پاک‌تر باشد، قدرت تشخیص او بیشتر می‌شود و بهتر می‌تواند میان حقیقت و توهم تمایز قائل شود. مسیر رسیدن به آرامش و دانایی، از شناخت خود و مدیریت نیروهای درونی آغاز می‌شود. زمانی که بتوانم خشم را مهار کنم، از ترس عبور کنم و در برابر ناامیدی دست از حرکت نکشم، یک قدم به تعادل و رشد واقعی نزدیک‌تر خواهم شد.

منبع: سی‌دی «امواج بازدارنده ذهن»
نویسنده: همسفر فاطمه (ف) رهجوی راهنمای نیکوتین همسفر فریبا
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنمای نیکوتین همسفر فریبا
عکاس خبری: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر نگار (لژیون سوم)
ارسال: همسفر شهناز رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سهروردی اصفهان