سلامتی؛ حقی که دیگر برایم آرزو نیست

جلسه یازدهم از دوره چهل و پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰، نمایندگی ارتش به استادی راهنمای ویلیام وایت، همسفر اعظم، نگهبانی همسفر نرگس و دبیری همسفر یاسمن با دستور جلسه «دخانیات (سیگار، قلیان، ناس، پیپ، ویپ)» روز دوشنبه 11 خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

هر سال که زمان این دستور جلسه فرا می‌رسد، بنده فکر می‌کنم برای کسانی که از دخانیات هیچ استفاده‌ای ندارند، مسئله‌ای حیاتی نیست و با این دید نگاه می‌کنند: «ما که استفاده‌ای از سیگار، قلیان، ویپ و آیکاس نداریم، این دستور جلسه به چه کار ما می‌آید.»

من به‌عنوان راهنما که قبلاً درگیر این مسئله بودم و به درمان رسیده‌ام، بعضی از عزیزانی را که در آغوش می‌گیرم، بوی ادکلن و سیگار مصرفی آن‌ها ادغام می‌شود و یک ادکلن جدید با برند جدید تولید می‌کند. به همه این عزیزان می‌گویم که امیدوارم به آن درجه از خواست و باور قلبی برسند که آن‌ها هم بتوانند وارد لژیون ویلیام شوند تا بتوانند بهره کامل از این امر را ببرند.

از نظر من، درمان سیگار در «کنگره ۶۰» مسیر تدریجی، علمی و انسانی است که جناب مهندس توانسته‌اند بدون هیچ خللی این راه را برای من، که به مدت ۵ سال مصرف سیگار داشتم، هموار کنند.

همان‌طور که می‌دانیم، اعتیاد یک بیماری محسوب می‌شود که در جسم و روان یک مصرف‌کننده اختلال ایجاد کرده و باید درمان آن به‌صورت پله‌ای و تدریجی انجام شود؛ برای درمان سیگار هم این روش انجام می‌شود. ما سقوط آزاد در مورد سیگار نداریم و روش درمان «DST» می‌باشد؛ به این طریق که سه ماه دوره‌ی سازگاری با مصرف آدامس نیکوتین انجام می‌شود.

بسیاری از افراد که بیرون از کنگره هستند، حتی از روش درست مصرف آدامس نیکوتین هم خبردار نیستند که به چه صورت است. برای مثال، زمانی که آدامس را خریداری می‌کنند، یک قطعه کامل را می‌خورند؛ در صورتی‌که من در کنگره آموزش دیدم که هر قطعه از آدامس باید به چهار قسمت تقسیم شود. در واقع، هر قسمت آن با یک نخ سیگار برابری می‌کند. به اندازه هر یک عدد سیگار که شخص مصرف می‌کند، سه ماه زمانِ دوره سازگاری می‌باشد تا نیکوتین خوراکی جایگزین نیکوتین دودزا شود و بعد از آن، کاهش پله‌های ۲۱ روزه طی مدت حداقل ۱۰ ماه اتفاق می‌افتد.

دلیل انتخاب آدامس نیکوتین هم توسط جناب آقای مهندس نسبت به دیگر متدها این بود که چون فرد به کشیدن سیگار عادت کرده است و فک او در حال حرکت با کشیدن سیگار بود، آدامس هم از لحاظ روانی به‌راحتی جایگزین سیگار شد که فک همواره در حال تحرک می‌باشد و همچنین همواره در دسترس است.

من زمانی که سیگار می‌کشیدم، برای بار اول که وارد لژیون ویلیام شدم، هنوز به آن باور نرسیده بودم که بتوانم با آدامس نیکوتین درمان شوم؛ چون باعث درد معده من می‌شد و کلیت قضیه را کامل متوجه نشده بودم. تصورم نسبت به این‌که کاملاً بتوانم درمان شوم، شیطنت‌آمیز بود. متأسفانه در آن مرحله برگشت خوردم و طی مدت یک سال دیگر دوباره وارد لژیون ویلیام شدم و با راهکارهای راهنمای خود متوجه شدم سیگار می‌تواند مضرات زیادی برایم داشته باشد؛ از جمله آسیب به ریه، قلب، یا افزایش اضطراب و تحریک‌پذیری. بزرگ‌ترین مسئله‌ای که می‌تواند برای شخص مصرف‌کننده دخانیات داشته باشد، این است که سیستم ایمنی بدن را کاهش می‌دهد.

کسی که از خانواده‌ی دخانیات استفاده می‌کند (آیکاس، ویپ، پیپ و…) به ظاهر مضر نیست، ولی شکل مصرف آن‌ها فرق دارد و همان چرخه‌ی مصرفِ تکرار را دارد که مجبور به رساندن نیکوتین به بدن هستند؛ چون شخصی که مصرف‌کننده‌ی سیگار است، مجبور است که نیکوتین را از لحاظ روانی هم وارد جسم خود کند.

مهندس دژاکام در واقع سلامتی را به رهجوها هدیه می‌دهند. ایشان و خانواده‌ی محترمشان برای من باارزش هستند، چون هر آنچه را که به آن دست یافته‌اند برای رهجوها بازگو می‌کنند؛ هم درمان اعتیاد و سیگار، هم تغذیه سالم را در کنار جهان‌بینی به‌عنوان یک پکیج سلامتی در اختیار ما قرار می‌دهند و آگاهی‌ای را که ما به آن نیاز داریم، در این راه کسب می‌کنیم.

در آخر این‌که مهم‌ترین مسئله‌ای که من در مورد درمان سیگارم به آن رسیدم، این است که سلامتی حق انسان‌هاست و نباید آرزو باشد. از همه عزیزان خواهشمندم حتی اگر گهگاهی مصرف سیگار یا هر آنچه که از خانواده سیگار است را دارند، ورود به لژیون ویلیام به نظر من تنها راه درستِ رهایی و درمان است؛ آن هم به‌صورت اصولی و بدون هیچ آسیبی.

زمانی که من و خانواده‌ام متوجه سرطان پدرم شدیم، به محض انجام آندوسکوپی، دکتر معالج متوجه شد که ایشان سرطان مری دارند. اولین سؤالی که از من پرسید این بود که: «پدرتان مصرف سیگار دارند؟» که بله، متأسفانه سال‌های سال مصرف داشتند و کار از کار گذشته بود. من یکی از بدترین عارضه‌های سیگار را در آنجا متوجه شدم که چه بلایی سر انسان‌ها می‌آورد و خدا را شکر کردم که حداقل من به درمان رسیدم.

از جناب آقای مهندس دژاکام و همچنین راهنمای خوبم همواره سپاسگزارم که به واسطه این عزیزان راه برای من هموار شد و به این نقطه رسیدم که این مکان برای من سلامتی و حال خوش به ارمغان آورده است.

مرزبان کشیک: همسفر مژگان
عکاس: همسفر آرمیتا رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم)
تایپیست: همسفر سما رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون دهم)
ارسال: همسفر نیکی رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ارتش