سیگار فراتر از یک عادت یک «پناهگاهِ دروغین»

جلسه چهارم از دوره پانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی چرمهین با استادی مسافر جواد، نگهبانی مسافر پوریا و دبیری مسافر علی با دستور جلسه « دخانیات ،سیگار ،قلیان ،ناس،پیپ،ویپ»در یکشنبه ۱۰ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود 

خلاصه سخنان استاد::

سلام دوستان، جواد هستم، یک مسافر، امروز نمی‌خواهم از آمارهای پزشکی یا آسیب‌های ریه برایتان بگویم؛ چون شما خودتان بهتر از هر کسی طعم این اسارت را چشیده‌اید. اینجا نیامده‌ایم تا دربارهٔ دود حرف بزنیم، بلکه آمده‌ایم تا دربارهٔ «آن چیزی» حرف بزنیم که ما را به سمت دود کشاند. سیگار برای بسیاری از ما، فراتر از یک عادت، یک «پناهگاهِ دروغین» بود. وقتی دنیا سنگین می‌شد، وقتی اضطراب مثل خاری در گلو بود، یا وقتی تنهایی ما را می‌خورد، به آن دود پناه می‌بردیم. فکر می‌کردیم با هر پک، تکه‌ای از فشار زندگی را دود می‌کنیم و رها می‌شویم؛ اما حقیقت این بود که با هر پک، زنجیری تازه به گردنِ آرامشمان می‌بستیم. در دامِ «تسکینِ لحظه‌ای» افتادیم تا از «دردِ واقعی» فرار کنیم. اما این دود نه تنها ریه‌ها را پر می‌کرد، بلکه حقیقتِ زندگی را هم در خود فرو می‌برد و ما را در غباری از انکار و وابستگی محبوس می‌کرد. فکر می‌کردیم کنترلش را داریم، اما هر بار که نیاز به سیگار پیدا می‌کردیم، کنترلِ زندگی از دستمان خارج می‌شد.دوستان من، رهایی از دخانیات فقط «ترک کردن یک ماده» نیست؛ رهایی، «بازگشت به خود» است. یعنی یاد بگیریم وقتی طوفانِ زندگی می‌وزد، به جای پناه بردن به دود، به پناهگاه دانایی یعنی «تفکر»، «تجربه» و «آموزش» پناه ببریم.ما اینجا هستیم تا یاد بگیریم چطور بدون آن دخانه‌های دروغین، با تنهایی، با استرس و با خودمان روبه‌رو شویم. اینجا هستیم تا یاد بگیریم دوباره «نفس» بکشیم؛ نه فقط اکسیژن، بلکه آزادی را..

تایپ: مسافر سیدحسین لژیون دوم

ارسال: مسافر پوریا لژیون دوم