زندگی خودش معلم ما است و ما در شرایط یادگیری مداوم هستیم. راه پیشرفت نه سریع است، نه آسان. همه ما دانسته یا ندانسته به جسم، روان خود، خانواده، جامعه و طبیعت آسیب وارد کردهایم، بایستی خودمان را ببخشیم، خودمان را بشناسیم و در جبران خسارت، ترمیم، بازسازی جسم و روان خود اقدام نمائیم.
درس بزرگی گرفتم و فهمیدم سرزنش کردن خود هیچ فایدهای ندارد، با حرکت کردن راه نمایان میشود. به جای آن تصمیم گرفتم حرکت کنم به سمت صراط مستقیم و به جبران خسارت بپردازم. تمام انرژیهای منفی ذهن من علاوه بر روح و روان من، جسم من را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. من هم از کنگره۶۰ و هم از راهنمای خودم یاد گرفتم به چیزهای منفی فکر نکنم تا روح، جسم من در آرامش و سلامت باشد، همین حس و حال خوب خودم را به دیگران هم انتقال دهم. همانطور که میدانیم هیچکس به اندازه خود انسان به فکر خویشتن خویش نمیباشد. خویشتن همان جسم و روان است. وقتی من یاد گرفتم نظم داشته باشم، سر ساعت بخوابم، ورزش کنم، سیستم تغذیهام را درست کنم، تزکیه و پالایش انجام میدهم، وقتی همه این مسائل در من به تعادل میرسد، باعث القاء و شکلگیری افکار مثبت در من میشود و من را در مسیر ارزشها قرار میدهد. اگر بتوانم این هماهنگی را در درون و بیرون وجود خودم داشته باشم و ادامه دهم قطعاً به آرامش میرسم.
مهمترین چیزی که من در کنگره۶۰ یاد گرفتم، یک زمانی من باید از خواستههای خودم بگذرم، وقتی چیزی را نیاز دارم این توان را داشته باشم که بخشی از آن را به دیگران بدهم. این گذشت و بخشش در صور پنهان انسان حک میشود و از این طریق به درک و آرامش میرسم. امیدوارم حضور خداوند در همه مسیرهای زندگی من نمایان باشد، تا من همیشه بهترین راه را انتخاب کنم.
نویسنده: همسفر رؤیا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون اول)
رابطخبری: همسفر ساحره رهجوی راهنما همسفر لیلا( لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر لیلا( لژیون اول)نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دماوند
- تعداد بازدید از این مطلب :
11