درمان تنها با کنار گذاشتن دود محقق نمی‌شود

جلسه سوم از دوره هفدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ شعبه دنا با استادی راهنما مسافر احسان، نگهبانی مسافر محمود و دبیری همسفر محمدحسین با دستور جلسه: «دخانیات (سیگار، قلیان، ناس، پیپ، ویپ)» مورخ یکشنبه ۱۰ خرداد‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان احسان هستم یک مسافر. خدا را شاکر و سپاسگزارم که توفیق یافتیم جلسه‌ای دیگر برگزار کنیم. از ایجنت محترم شعبه، لژیون مرزبانی و از نگهبان جلسه سپاسگزارم که فرصت حضور در این جایگاه را به من دادند.

دستور جلسه امروز، موضوعی است که تقریباً همه با آن آشنایی داریم. برخی دستور جلسات کنگره به‌طور خاص به مواد مخدر مانند شیشه، هروئین یا تریاک می‌پردازند، اما در اصل، اکثر این دستور جلسات به مقوله جهان‌بینی بازمی‌گردند. چه درمان در مواد مخدر باشد، چه سیگار، دخانیات، پیپ یا ویپ، در کنگره تفاوتی میان آن‌ها نیست. از روز نخست، راهنمایان ما بر پایه مثلث جسم، روان و جهان‌بینی بر ضرورت رسیدن به تعادل تأکید کرده‌اند؛ این اصل نه‌تنها برای اعتیاد به مواد، بلکه برای درمان سیگار و بسیاری از بیماری‌های جسمی و روانی نیز صادق است.

در بحث درمان سیگار، نیکوست بدانیم که این مسیر بر پایه علم تجربی شکل گرفته است. زمانی که آقای مهندس پس از سال‌ها مصرف سیگار، به روش درمان دست یافتند، متوجه شدند که سیگار، همچون مواد مخدر، اختیار انسان را سلب می‌کند. بسیاری از ما در دوران مصرف، گمان می‌کردیم میان مواد مختلف تفاوت بسیاری وجود دارد، اما پس از رهایی و طی کردن سفر، دریافتیم که وجه اشتراک تمامی این مواد از تریاک و شیشه تا سیگار و قلیان، خارج کردن انسان از تعادل و گرفتن قدرت تصمیم‌گیری از اوست.

نکته مهم اینجا است که آقای مهندس در درمان سیگار و دخانیات، دست به یک مهندسی معکوس زده‌اند. هیچ‌یک از ما از روز اول سیگاری نبودیم؛ آغاز مصرف ما معمولاً ریشه در یک انگیزه، احساس یا یک باور نادرست داشته است. این احساس ممکن است در محیط خانواده، مدرسه، محل کار و یا حتی تحت تأثیر رسانه‌ها ایجاد شده باشد؛ برای مثال، مشاهده نقش اول یک فیلم که با کشیدن سیگار یا پیپ، نمادی از ارزش یا قدرت به تصویر کشیده می‌شد، به ناخودآگاه ما نفوذ می‌کرد و جرقه شروع مصرف را می‌زد.

بنابراین، درمان تنها با کنار گذاشتن دود محقق نمی‌شود؛ بلکه باید آن اندیشه و احساس تغییر کند. اگر فردی ۱۰ ماه طبق دستور راهنما از آدامس نیکوتین استفاده کند، جسم او به درمان می‌رسد، اما اگر جهان‌بینی و افکار او اصلاح نشود، احتمال بازگشت وجود دارد.

تفاوت اصلی در اجرای فرمان است. راهنما ممکن است به من بگوید در شعبه باش یا پنجشنبه به شعبه بیا. این‌ها فرامین مهمی هستند که اگر در طول سفر اول، یعنی حدوداً یک سال، به‌ درستی اجرا شوند، به من نظم می‌آموزند. این نظم، ابتدا در حضور در جلسات نمود پیدا می‌کند و سپس به سایر بخش‌های زندگی‌ام سرایت می‌کند. زمانی که فردی نمی‌تواند حتی ۲۰ دقیقه زودتر بیاید یا به موقع حاضر شود، چگونه می‌توان انتظار داشت که اختیار زندگی خود را به دست بگیرد؟ کسی که حتی توانایی کنترل یک نخ سیگار را ندارد، چطور می‌تواند ادعا کند که سایر امور زندگی‌اش را مدیریت می‌کند؟

تمام این قوانین و حضور منظم در جلسات، چه برای درمان سیگار و چه برای درمان اعتیاد، در نهایت برای بازپس‌گیری اختیار است. اگر من بتوانم با نظم در جلسات حاضر شوم، شاید بتوانم بسیاری از کارهای مهم زندگی‌ام را نیز به انجام برسانم. رهایی از سیگار، تنها خاموش کردن یک نخ یا یک آتش نیست؛ بلکه باید با خاموش کردن این آتش، نوری در دل خود روشن کنیم. اگر بتوانم با خاموش کردن آتش مصرف، چراغی در وجودم روشن کنم، این نور در تمام جنبه‌های زندگی‌ام جاری خواهد شد.

حتی در کنگره، کسانی که سیگار نمی‌کشند، گاهی اوقات به دلیل اهمیت موضوع، در جایگاه راهنما قرار می‌گیرند؛ چراکه درک می‌کنند ضرر و زیان سیگار تا چه حد است. آقای مهندس نیز بر این نکته تأکید دارند.

در مورد زمان‌بندی درمان، اولویت با خود فرد و شرایط اوست. ممکن است ابتدا لازم باشد با راهنما مشورت کنم. راهنما با در نظر گرفتن شرایط، زمان مناسب را تعیین می‌کند. ما در شعب کنگره، چه در لژیون ویلیام وایت و چه در لژیون‌های دیگر، شرایط را برای رسیدن به هدف فراهم می‌کنیم. مهم این است که هر فرد به هدفی که دارد، دست یابد.

امیدوارم تک‌تک ما از این شرایط استفاده کنیم و درک کنیم که بایدهای کنگره، در نهایت به نفع خودمان است. هرچه بیشتر از این فرصت‌ها بهره ببریم، به نفع خودمان است و هرچه کمتر استفاده کنیم، باز هم به ضرر خودمان خواهد بود.

در پایان، سخنانم را با این جمله به پایان می‌رسانم که اگرچه این مسیر به نام راهنما یا کنگره است، اما نتایج آن به کام خود شخص خواهد بود؛ یا زندگی را شیرین می‌کند و یا تلخ.

از اینکه به مشارکت من گوش کردید، سپاسگزارم.

تایپ: مسافر محمد لژیون دوم، مسافر سجاد لژیون دوم، مسافر محمودرضا لژیون پنجم 

عکس: مسافر حمید لژیون سوم 

ویرایش و ارسال: مرزبان خبری مسافر طاها