آغاز مسیر رهایی با مسئولیت‌پذیری

پنجمین جلسه، از دوره شصتم، از سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره۶۰، نمایندگی پروین اعتصامی اراک، با استادی راهنمای محترمِ، مسافر مهدی، نگهبانی راهنمای محترم، مسافر رضا و دبیری مسافر محمدرضا، با دستور جلسه:
«وادی سوم و تاثیر آن روی من»
روز پنج‌شنبه، ۷ خرداد ۱۴۰۵، راس ساعت ۱۶:۴۵ برگزار گردید.

خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان، مهدی هستم؛ یک مسافر.
شاکر خداوند هستم و از آقای مهندس، خانواده محترمشان و راهنماهای خوبم سپاسگزارم که امروز فرصت حضور در این جایگاه را پیدا کردم. از نگهبان و دبیر محترم هم تشکر می‌کنم.
دستور جلسه «وادی سوم و تأثیر آن روی من» است و در ادامه، پنجمین سال رهایی پهلوان حامد عزیز را جشن می‌گیریم.
وقتی به وادی سوم نگاه می‌کنم که می‌گوید: «هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند»، می‌بینم یکی از مهم‌ترین قوانین زندگی است؛ قانونی که مستقل از خواسته ما عمل می‌کند. به قول آقای مهندس، خوشا به حال کسی که از آموزگار یاد بگیرد، وگرنه روزگار با سختی به او آموزش می‌دهد.
وادی سوم به من یاد داد که مسئولیت کامل زندگی و مشکلاتم را بپذیرم. قبل از ورود به کنگره همیشه دوست داشتم دیگران مشکلاتم را حل کنند و مسئولیت سختی‌هایم را بر عهده بگیرند، اما در کنگره فهمیدم هر اتفاقی که در زندگی‌ام می‌افتد، متعلق به خود من است و باید خودم برای حل آن حرکت کنم.
یاد گرفتم برای تصمیم‌گیری درست، باید شناخت بهتری نسبت به مسائل، نقاط قوت و ضعف خودم پیدا کنم. انسان باید حرکت کند و خودش کلید حل مشکلاتش را به دست بیاورد تا بتواند در مسیر درست بدرخشد.
به نظر من، اگر بخواهیم از تاریکی خارج شویم، باید وادی سوم را کاملاً بپذیریم و مسئولیت زندگی خود را بر عهده بگیریم. زمانی می‌توانیم زیبا زندگی کنیم که مسئولیت اعمالمان را قبول کنیم و بدانیم سختی‌ها نیز در جهت رشد انسان هستند.

در ادامه، پنجمین سال رهایی حامد عزیز را تبریک می‌گویم. این تشویق‌ها نشان‌دهنده محبوبیت و خدمت‌های ارزشمند اوست. در کنگره، فقط مواد نزدن انسان‌ها را جشن نمی‌گیریم، بلکه تغییرات و رشدی را جشن می‌گیریم که در درون افراد شکل گرفته است.
حامد در مسیر آموزش و خدمت، رشد خوبی داشته و سال‌به‌سال تفکرش قوی‌تر شده است. او با خدمت، محبت و آموزش گرفتن توانسته در مسیر سازندگی حرکت کند و این نشان می‌دهد که به‌درستی از آموزش‌های کنگره استفاده کرده است.
به نظر من، محبت بزرگ‌ترین سرمایه انسان است و تمام خدمت‌ها و بخشش‌ها از همین محبت سرچشمه می‌گیرد. وقتی انسان در مسیر خیر و خدمت حرکت کند، درواقع در حال تجارت با خداوند است.
برای حامد عزیز آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم به خواسته‌هایش برسد و در مسیر خدمت، روزبه‌روز موفق‌تر باشد. همچنین این تولد را به ایشان، خانواده محترمشان و همه اعضای کنگره تبریک می‌گویم.
ممنون که به صحبت‌هایم گوش کردید

اعلام سفر پهلوان حامد:
آنتی ایکس: تریاک
روش درمان: DST
داروی درمان: شربت OT
مدت سفر اول: یازده ماه و بیست روز
راهنما: آقای مهدی
سفر ویلیام
رهایی از بند نیکوتین: ۳سال و ۶ماه
راهنما : آقای مهدی
رهایی از بند مواد: پنج سال و چهار ماه
آرزوی پهلوان حامد:
آرزو می‌کنم همه ما در مسیر نور کنگره۶۰، با آموزش و خدمت، حرکت کنیم.

خلاصه سخنان پهلوان حامد
سلام دوستان، حامد هستم؛ یک مسافر.
خدا را شکر می‌کنم بابت این جایگاه و فرصتی که در کنگره برای من فراهم شد. از آقای مهندس، خانواده محترمشان و به‌ویژه آقای مهدی بسیار سپاسگزارم؛ چون اگر امروز شرایط خوبی دارم، بخش زیادی از آن را مدیون آموزش‌ها و حمایت‌های ایشان هستم. به نظر من، هر آرامش و ساختاری که امروز در زندگی‌ام وجود دارد، حاصل حضور در کنگره است. شاید اگر فقط بحث درمان اعتیاد بود، بعد از رهایی از کنگره می‌رفتم؛ اما آموزش‌ها و تغییراتی که در این مسیر تجربه کردم، باعث شد معنای واقعی خوشبختی را بهتر درک کنم.
اوایل ورودم به کنگره، باور رهایی برایم سخت بود. وقتی صحبت از چند سال رهایی می‌شد، با خودم فکر می‌کردم مگر ممکن است انسانی سال‌ها مواد مصرف نکند؟ چون در گذشته بارها شکست خورده بودم و ناامیدی زیادی داشتم.

در ابتدا فقط برای گرفتن دارو به کنگره می‌آمدم و حتی راهنما و فضای کنگره را دوست نداشتم؛ اما یک جمله از آقای مهدی مسیر زندگی مرا تغییر داد: «سعی کنید راهنمایتان را دوست داشته باشید.» همین جمله باعث شد حس محبت در من شکل بگیرد و آرام‌آرام فرمان‌برداری، آموزش‌پذیری و تغییر در زندگی‌ام آغاز شود.
کم‌کم جسم، تفکر و ساختار زندگی‌ام تغییر کرد و ناامیدی جای خود را به امید داد. امروز می‌فهمم که تمام این اتفاقات نتیجه آموزش‌های کنگره و حرکت در مسیر درست بوده است.
موضوع درمان سیگار هم برای من بسیار سخت بود، اما حضور مستمر، آموزش‌ها و خدمت باعث شد بتوانم در این بخش هم تغییر کنم. امروز باور دارم اگر انسان سختی‌های مسیر را تحمل کند، در ادامه به آرامش می‌رسد.
در پایان، دوباره از آقای مهندس، آقای مهدی و همه اعضای کنگره تشکر می‌کنم. همچنین از همسفرم سپاسگزارم که در این مسیر همراه من بوده و شرایط خدمت و حضورم در کنگره را فراهم کرده است.
ممنون که به صحبت‌هایم توجه کردید

ضبط و عکس: مسافر معین- ل۱۱
تنظیم وارسال:مسافر محمدرضا_ ل۱۲

«مسافرانِ‌نمایندگی پروین‌اعتصامیِ‌اراک