«باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمیکند».
وادی اول تفکر است، وادی دوم امید و امیدواری و وادی سوم اولش روی کلمه باید تاکید کرده که وادی خودشناسی است که آدرس خودم را به خودم میدهد که من چه کسی هستم، کجا هستم، خودم مسئولیتهای زندگیام را قبول کنم، کسی دلسوزتر از خودم نیست و تواناییهایم که ضعیف هستند را بتوانم قویتر کنم و مشکلاتی که در زندگی برایمان پیش میآید بهخاطر بذرهای تلخی است که در گذشته کاشتهایم و حالا داریم برداشت میکنیم که ممکن است بازتاب تفکرات، رفتار و کردار خودمان باشد و در زندگی، خودمان بالاترین نقش را داریم؛ اینکه قبل از آمدن به کنگره چقدر در مشکلات، تاریکی و ضدارزشها بودیم و حالا چقدر تغییر کردهایم و یاد گرفتهایم قبل از هرکاری تفکر و تصویرسازی کنیم، با عجله تصمیم نگیریم و اگر دانش، آگاهی و دانایی ما بالا برود مشکلات کمتر میشود و آرامش بیشتری داریم.
ما همیشه دنبال مقصر بین دیگران، خانواده، دوستان و آشنایان بودیم که باعث بهوجود آمدن مشکلات ما شدند؛ ولی خودکرده را تدبیر هست و ما میتوانیم با تلاش، پشتکار و دانش مشکلات را حل کنیم و وقتی من خودم را با همه ایرادات و اشکالاتی که دارم بپذیرم خیلی راحتتر میتوانم آنها را تغییر دهم و مسیر زندگیام را عوض کنم و بر مشکلات غلبه کنم و نباید برای حل مشکل به دنبال مقصر بگردم و یا منتظر معجزه باشم و باید بدانم در مسیر زندگی، شیطان و نیروهایمنفی به زیباترین و سادهترین شکل وارد افکار و اندیشه ما میشوند و ما را به قهر، تاریکی و نابودی میکشانند و باید بدانیم رودخانهها همیشه آرام نیستند و مقطعی به باتلاق، آبشار و در جایی دیگر آرام و خروشان هستند و اتفاقاتی که برای انسان رقم میخورد بایستی برای آنها بهترین تفسیر را داشته باشیم و برای رسیدن به تواناییها دست از تلاش برنداریم و اینطور نباشد که همیشه دیگران بیایند و به ما کمک کنند تا حرکت کنیم و هرکار و خواستهای که داریم محور و کلید اصلی، خودمان هستیم و انتظاری از دیگران نداشته باشیم و سرلوحه کارمان را خودمان قرار بدهیم.
خواستهها به سه پارامتر تفکر، صبر و زمان نیاز دارند، همیشه با افراد صالح و باتجربه مشورت کنیم؛ ولی تصمیم نهایی را خودمان باید بگیریم همانطور که میدانیم چشمههای جوشان و رودهای خروشان در سکون اتفاق نمیافتد و باید حرکت کنیم، حرکتی که باعث تغییر، تحول و تغییرات مثبت در زندگی ما شود مشکلات لعنت خداوند نیستند؛ بلکه رحمت هستند، قدر داشتههای خود را بدانیم و ناشکر و ناسپاس نباشیم، چون انسان بیشتر برای نداشتهها تلاش میکند و قدر داشتههای خود را نمیداند، با امید زندگی کنیم، ناامید نباشیم و غم و اندوه مثل موریانه تمام وجود ما را میخورد. وادیها شاهکلیدی در دستان ما و چراغ راهنمای ما هستند و خدا را شکر میکنم که در مسیر کنگره قرار گرفتم تا از آموزشهای ناب کنگره آموزش بگیرم و در زندگیام کاربردی کنم و آرامش و آسایش امروزم را مدیون همین آموزشهای کنگره هستم.
منبع: سیدی وادی سوم
نویسنده: همسفر آزیتا رهجوی راهنما همسفر شکیبا (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون چهارم) دبیر دوم سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
71