وادی سوم آغاز مسئولیت‌پذیری واقعی

وادی سوم به من آموخت که مسؤلیت زندگی و درمان من قبل از هر کسی به عهده خودم است. قبل از آشنایی با کنگره‌۶۰، همیشه عادت داشتم مشکلاتم را به گردن دیگران بیندازم؛ درحالی‌که خانواده، شرایط زندگی، دوستان یا حتی جامعه را مقصر می‌دانستم.

فکر می‌کردم اگر آن‌ها تغییر کنند، حال من هم خوب می‌شود؛ اما وادی سوم به من فهماند که هیچ‌کس به اندازه خودم نمی‌تواند به فکر من باشد، شاید دیگران دلسوز باشند؛ اما دردم را خودم حس می‌کنم و برای درمانش هم خودم باید قدم بردارم.

اگر آموزش‌ها را جدی نگیرم، حضور منظم نداشته باشم و خواست واقعی در من نباشد‌؛ قطعاً هیچ اتفاقی رخ نمی‌دهد. این وادی به من یاد داد که نقش قربانی را کنار بگذارم و به جای شکایت عمل کنم. فهمیدم فکر کردن به خودم به معنای خودخواهی نیست؛ بلکه اهمیت دادن به جسم، روان و جهان‌بینی خودم است.

وقتی حالم خوب باشد، می‌توانم برای خانواده و اطرافیان هم مفید باشم. اگر خودم را نسازم، نمی‌توانم کمکی به دیگران بکنم. امروز سعی می‌کنم هر وقت با مشکلی روبه‌رو می‌شوم، اول از خودم بپرسم که سهم من در این موضوع چیست؟

این نوع نگاه به من قدرت می‌دهد؛ چون متوجه می‌شوم که می‌توانم تغییر کنم و شرایط را بهتر کنم. وادی سوم برای من؛ یعنی آغاز مسؤلیت‌پذیری واقعی یا من سازنده یا تخریب‌کننده زندگی خودم هستم. 

منبع: فایل صوتی «وادی سوم» از مهندس حسین دژاکام
نویسنده: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر زکیه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان