
همسفر رها
استاد امین میفرمایند: «آموزش در جمع اتفاق میافتد و شادی نیز در پیوند با جمع معنا مییابد.» برای تجربه یک زندگی متعادل و رسیدن به آرامش و آسایش نیازمند یادگیری قوانین زندگی هستیم. زمانیکه برای اولین بار به کنگره آمدم سرشار از شادی و خوشحالی بودم؛ چراکه احساس میکردم فرشتههای روی زمین را یافتهام و مشتاق بودم عضوی از این خانواده بزرگ باشم. خداوند را شکر میکنم که ذرهذره با بهرهگیری از آموزشهای ناب کنگره۶۰ در مسیر رشد قرار گرفتم و امیدوارم روزی من نیز بتوانم از خدمتگزاران خوب این جایگاه باشم. تجربه به من نشان داد که دانستن جایگاه حضور، کلید رسیدن به حال خوش است.
پس از زایمان به دلیل آشفتگیهای ذهنی دچار افسردگی بعد از آن شدم؛ اما به توصیه خانم شانی که فرمودند: «حتی اگر نیم ساعت هم وقت داری در لژیون حضور داشته باش تا پیوند تو با کنگره حفظ شود.» با وجود مسئولیت نگهداری از دو فرزند کوچک، فرمانبرداری کردم و در لژیون حاضر شدم. همین استمرار معجزه کرد و روزبهروز حال من بهبود یافت.
با این آموزشها توانستم جایگاه حقیقی خود را بشناسم و یاد گرفتم انسان خوبی باشم تا بتوانم در نقش مادر و همسر بودن به وظایف خود عمل کنم. پیش از ورود به کنگره دائماً شکوه و شکایت میکردم. در مدیریت کارهای خانه و رسیدگی به فرزندانم احساس کمبود وقت میکردم و زمانی نداشتم که به کارهای روزانه خود برسم و با مفهوم «انرژی زنانه» بیگانه بودم؛ اما اکنون آموختهام که چگونه این را درون خود مدیریت کنم تا به تولید و سازندگی بپردازم و در سایه این تعادل به آرامش و آسایش برسم. خداوند را برای آشنایی با کنگره و بهرهمندی از آموزشهای ناب آن شکرگزارم.

همسفر مریم
استاد امین در سیدی شناور میفرمایند: «همیشه باید خوشحالی باشد که ما جشن بگیریم و افرادی که خوشبخت هستند به دنبال بهانهای برای شادی و عزاداری هستند.» البته عزاداری جای خود را دارد. خوشحالی و شادی میتواند در جمع اتفاق بیفتد و بدون جمع امکان شادی نیست؛ زیرا شادی در جمع شکفته میشود و خودش را نشان می دهد. بیان این جمع این است که حضور تکتک ما انسانها در کنار هم مهم و یک اتفاق بزرگ و ارزشمند است. حال در جهت مثبت یا منفی باشد. چیزی که باعث ساختن یا بودن ما در کنگره میشود در کنار هم و در لژیون و جلسه بودن است؛ زیرا تکامل در جمع صورت می گیرد؛ حتی اگر نیرومندترین یا ضعیفترین عضو در گروه باشیم در تنهایی به تکامل نمیرسیم. قدرت درمان در این است که قوانین آن را رعایت کنیم.
آقای مهندس میفرمایند: «مکان، زمان و سخن مناسب مثلثی است که برای انسان لازم و ضروری است.» این تعیین میکند که ما مثل سنگ کف آب یا شناور روی آن باشیم. داشتن غرور، تکبر و منیت وجود ما را تعیین میکند که در کجای آب قرار بگیریم. اولین شرط شناور بودن در آب نداشتن غرور، تکبر و منیت است؛ اگر این سه را با خود حمل کنیم، سریع ما را به کف آب میبرد؛ اگر شناور باشیم میتوانیم به سمت جلو حرکت کنیم و زمانیکه سنگ شدیم و به کف آب رفتیم به سمت جلو حرکت نخواهیم کرد. هر چهقدر هم که نابغه و بااستعداد باشیم، کف آب غرق میشویم و هر چه پارو بزنیم به سمت جلو نمیرویم؛ پس خیلی مهم است که اول کجا باشیم و بعد چگونه باشیم و انسان بودن را باید یاد بگیریم تا شناور شویم. با آموزشهای خوب کنگره میتوانیم شناور خوبی باشیم و این حس خوب بودن ما را به آرامش میرساند.
منبع: سیدی شناور «استاد امین»
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر فیروزه رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون پانزدهم)
ویرایش: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون دهم) دبیر اول سایت
تنظیم و ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی حسنانی تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
87