امید است که در این روزها، شما هم خوب باشید. ما برای آنچه میگذرد؛ جزء بیان حق سخنی نداریم زیرا فرمان صادر شده. ما طبق آن فرامین به ادامه راه خود میپردازیم تا در این مسیر به آنچه میکاریم مطلوبترینِ آن به دستمان داده شود و در همان راه به مصرف میرسانیم.
پیام: سیدی هیچی

همسفر عاطفه و مسافرشان ابوالفضل با ۱۷ سال تخریب، با آخرین آنتیایکس مصرفی شیرهکشیدنی وارد کنگره شدند. به مدت ماه ۱۰ و ۴ روز با متد DST و داروی OT با راهنمایی مسافر حسین و راهنما همسفر زهره سفر کردند. هماکنون به مدت ۴ ماه است با دستان پرتوان مهندس دژاکام از بند اعتیاد آزاد و رها هستند. رشته ورزشی مسافر فوتبال میباشد. همسفر عاطفه هماکنون در حال انجام خدمت مسئول مصاحبه واحد سایت نمایندگی میباشند.
وادی سوم بهعنوان وادی پذیرش معرفی میشود، لطفاً دیدگاه خودتان را در این خصوص بفرمائید؟
این وادی درواقع نقطه عطفی در تغییر نگاه انسان از بیرون به درون است. اینکه بفهمم در زمان بروز مشکلات بهدنبال مقصر نگردم و آگاه شوم که راهکار مشکلات من، نزد خود من است. پذیرش در این وادی تلخ، امّا رهاییبخش است.
اگر امروز ما دچار مشكلات جسمي، روحی، روانی، عاطفی، اقتصادی و ... هستیم؛ بهراستی اين دردها و رنجها چه مفهومی دارند؟
انسان باید آگاه شود که رنجها و سختیها بهعنوان مجازات یا بدشانسی نیستند بلکه بهعنوان بستر رشد و تعالی ما هستند. ما باید بهجای نالیدن به دنبال این باشیم که این مشکل به من چه چیزی را یاد میدهد که تا دیروز نمیدانستم؟ من همیشه نالان و ناراحت بودم که چرا من باید همسرم مصرفکننده باشد؟ این چه شانس بدی هست که من دارم؟ اما از وقتی که آموزشهای کنگره۶۰ را فرا گرفتم از این مسئله اینگونه برداشت کردم که برای درک روشنایی باید تاریکی را تجربه کنم و بدون وجود این تضادها تکامل آگاهی امکانپذیر نیست.
آیا باید بگوئیم خود کرده را تدبیر نیست، یعنی همه چیز را رها کنیم و یا اینکه بگوئیم خود کرده را تدبیر هست؟!
خودکرده را نه تنها تدبیر هست، بلکه تنها راه رهایی همین تدبیر است زیرا اگر انسان بپذیرد که خودکرده را تدبیر نیست، به پایان خط میرسد. و در واقع با این دیدگاه بار مسئولیت کارهای خودمان را به گردن سرنوست، تقدیر و دیگران میاندازیم.
ما باید بدانیم که تا زمانیکه نفس میکشیم فرصت تغییر داریم.
شما چه اندازه این وادی را در زندگی خودتان کاربردی کردهاید؟
در نگاه مهندس دژاکام، حقیقت آن چیزی است که به عمل برسد. من از این وادی یاد گرفتم که تغییرات، ناگهانی اتفاق نمیافتند؛ باید صبر پیشه کنم و به تدریج اصلاح در اخلاق، رفتار و دیدگاهم را شروع کنم.
مهمترین برداشتی که من از این وادی بهدست آوردم و آن را کاربردی کردم این بود که چرا منهای ذهنم را کنار گذاشتم و دیگر به رنجهایم بهعنوان بدبختی نگاه نکردم.
عکس: همسفر بتول رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر اکرم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زالپارس مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
96