وادی سوم و تاثیر آن روی من

یازدهمین جلسه از دوره دهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره60، نمایندگی دامغان، با استادی راهنما مسافر محمد جواد، نگــهبانی مسافر علی و دبیری مسافر محمد مهدی با دستور جلسه " هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمیکند" روز سه شنبه مورخ 1405/03/05 راس ساعت 17 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

از نگهبان دبیر و راهنمای محترم لژیون سوم سپاسگزارم که این فرصت را به من دادند تا خدمت کنم و آموزش بگیرم. دستور جلسه این هفته یکی از وادی های کنگره است. وادی ها چراغ راه هستند تا ما مسیر را بهتر و به سلامت طی کنیم. تمام دستور جلسات در کنگره هدفش این است که ما به آرامش برسیم.

این دستور جلسه وادی سوم، هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی کند، کل دستور جلسه به ما می گوید هیچ کس حتی پدر و مادر همسر و فرزند و در کنگره راهنما به اندازه خود شخص به خودش فکر نمی‌کند و نمی‌تواند برای تو کاری انجام دهد. اگر کمی فکر کنیم این را درک کرده ایم، مثلا در زمان خماری و یا آن زمانی که مواد نداشتیم پدر و مادر هم نمی توانستند برای تو کاری کند. تا خود شخص به فکر خودش نباشد کسی نمی تواند کاری انجام دهد. تا من سفرم را درست انجام ندهم، مسئولیت کار خودم را نپذیرم، چیزی تغییر نخواهد کرد. مشکلات آمدند تا ما بتوانیم روش حل آن را یاد بگیریم.

اگر قرار باشد کسی مشکل من را حل کند چه فایده ای دارد، مثالی که همیشه می زنیم اگر معلم ریاضی مسئله را برای من حل کند من ریاضی یاد نمی‌گیرم. پس من باید مشکلات خودم را خودم حل کنم. حال این مشکلات را خودم به وجود آورده ام و یا شخص دیگری در آن دخیل بوده و یا از پدر و مادر به ارث برده‌ام. نگاه من می‌تواند به این شکل باشد، یا بگویم این مشکل ارتباطی به من نداشته و خودشان حلش کنند، که هیچ وقت حل نخواهد شد و یا اینکه بپذیرم مشکل برای من است و به کس دیگری ارتباط ندارد، دلیل باعث آن هم، هر چیز، هر کسی می‌تواند باشد، تلاش کنم برای حل مشکل و  مسئولیت آن با خود من است و سختی های آن را نیز بپذیرم.