گروه خانواده - کلید حل مشکلات در پذیرش و تفکر

جلسه هشتم از دوره اول کارگا‌ه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی یزد به استادی راهنما همسفر سمیه، نگهبانی همسفر اخترالسادات و دبیری همسفر زهرا با دستور‌‌ جلسه «وادی سوم (باید دانست؛ هیچ موجودی به میزان خود انسان، به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۴ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:٠٠ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد: 
خداراشکر که امروز این اجازه به من داده شد تا بتوانم این جایگاه را تجربه کنم و در کنار شما دوستان باشم و آموزش بگیرم. از نگهبان جلسه، همسفر اخترالسادات و ایجنت شعبه همسفر زینب سپاسگزارم که این فرصت را به من دادند؛ همچنین عرض خداقوت و قدردانی دارم خدمت تمامی خدمتگزاران این شعبه به‌ویژه گروه مرزبانی.

در مورد دستور جلسه امروز که وادی سوم و تأثیر آن روی من است؛ عنوان وادی می‌گوید: «باید دانست؛ هیچ موجودی به میزان خود انسان، به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.»

پاراگراف اول وادی سوم بسیار امیدوارکننده صحبت می‌کند و می‌گوید: شروع این وادی می‌تواند آغازی تازه برای شما باشد؛ یعنی چه؟ یعنی این‌که من هرچه تا به امروز فکر می‌کردم، باید آن را دور بریزم؛ منتظر باشم کسانی بیایند و گره از مشکلات من باز کنند، من از عهده این‌کار یا آن‌کار برنمی‌آیم، اصلاً توان اصلاح این زندگی آشفته را ندارم، یا این‌که بگویم فلان شخص و فلان شرایط باعث شده‌‌اند تا من امروز این زندگی و این جایگاه را داشته باشم؛ تمام این افکار را باید دور بریزم.

این وادی می‌گوید: همه این‌ها را دور بریز، ناامید نباش، شکایت نکن و دنبال مقصر هم نگرد. این شروع تازه‌ای است که می‌توانی از امروز دوباره زندگی‌ات را بسازی.

من فکر می‌کنم کلید مفقودشده همه مسائل و مشکلات ما به همان وادی اول؛ یعنی تفکرکردن برمی‌گردد که این وادی دوباره آن را به ما یادآوری می‌کند. آن کلمه باید که در ابتدای عنوان آمده است، تأکید می‌کند که تو باید به درون خود و به خویشتن خویش فکر کنی تا به یکسری چیزها برسی. این وادی می‌گوید: تو می‌توانی در جهان خودت بدرخشی.

چه‌طور می‌توانم بدرخشم؟ با ‌اصلاح همان تفکرات و دیدگاه خودم، پذیرش نواقصی که در درون من هست، فکرکردن بیشتر به درون خودم، بیدارکردن نیروهای خفته‌ای که درون من است و با قوی‌کردن حس مسئولیت‌پذیری که باید نسبت به خودم و زندگی‌ام داشته باشم. همه این‌ها در کنار هم باعث می‌شوند که من بتوانم کلید مسائل را پیدا کنم و آن‌ها را حل نمایم و در زندگی و جهان خودم و یا حتی در جهان بیرون بدرخشم؛ پس فقط باید راه را پیدا کنم و در این راه، حرکت درستی داشته باشم.

جمله‌ای در جایی نوشته بود که نظر من را به خود جلب کرد و آن جمله این بود: چه انسان‌هایی هستند که در این جهان هستی یا در زندگی‌شان می‌توانند دوام بیاورند؟ پاسخ این بود: انسان‌های باهوش نمی‌توانند دوام بیاورند، انسان‌هایی که مدام درحال تلاش هستند هم نمی‌توانند دوام بیاورند، ولی انسان‌هایی که انعطاف‌پذیر هستند می‌توانند دوام بیاورند و در زندگی‌شان رشد کنند و بسیار خوب رشد خواهند کرد.

کلمه انعطاف‌پذیر و بخش دوم آن یعنی پذیرش، بسیار مهم است. پذیرش به این معنا است که من بپذیرم در این جهان هستی یکسری مسائل، مشکلات، اتفاقات و گرفتاری‌ها هستند؛ این‌ها عادی است و باید وجود داشته باشند، این جزئی از روند این جهان هستی و زندگی من است. این را بپذیرم که من هم یکسری افکار و عملکردهای نادرست در درون خود دارم و همچنین بهترین فرد برای اصلاح شرایط زندگی خودم هستم.

پذیرش بسیار مهم است. به‌طوری‌که دکتر امین در تعدادی از فایل‌های صوتی فرمودند: وقتی ما چیزی را می‌پذیریم و قبول می‌کنیم، گویی 50%راه را رفته‌ایم.

پس خیلی مهم است که این چیزها را بپذیریم. البته باز هم تأکید می‌کنم که گاهی یک چیزهایی را می‌پذیریم که از آن‌طرف بام می‌افتیم. با خودمان می‌گوییم: این گرفتاری و بدبختی آمده است ولی راضی هستیم به رضای خداوند، حتماً تقدیرمان همین بوده، خدا خواسته و ما هم تسلیم خدا هستیم این یعنی چه؟ یعنی تسلیم‌شدن به اشتباه و با پذیرش نادرست.

اگر هر مسئله‌ای در زندگی سد راه ما می‌شود یا اتفاقی می‌افتد؛ یعنی من در مسیر خودسازی خود باید با آن مسئله محک زده شوم و یاد بگیرم که چگونه با آن برخورد کنم.

درنتیجه بحث پذیرفتن، تسلیم‌شدن نیست؛ یعنی این‌که من یکسری چیزها که اتفاق می‌افتد را قبول کنم، انعطاف‌پذیر باشم، فوری جبهه نگیرم، عکس‌العمل‌های نادرست را از خود نشان ندهم و بگویم این‌ها چیزهایی است که باید باشند پس بلند شوم، حرکت کرده و آن را اصلاح کنم؛ نه این‌که تنها تسلیم شوم.

بحث اصلی این است که وادی سوم چه تأثیراتی بر روی ما می‌تواند داشته باشد؟ وادی سوم، نکات و مطالب بسیار ارزشمندی دارد که می‌توانیم از آن‌ها تأثیر بگیریم. یکی از مواردی که برای من بسیار مهم بود، این است که فهمیدم اگر با تمام روان‌شناسان دنیا، مشاوران و تمامی کسانی‌که در این زمینه تخصص دارند، ساعت‌ها صحبت کنم و ارتباط داشته باشم، هیچ‌کدام به اندازه خود من، نمی‌توانند من را بشناسند؛ زیرا این من هستم که می‌دانم در درونم چه می‌گذرد و چه افکاری در حال ردوبدل‌شدن است و در مراحل مختلف چه تصویری در ذهنم ساخته می‌شود و نفس من در چه مرحله‌ای قرار دارد و خواسته‌های آن چیست و از همه این‌ها آگاه هستم.

گاهی ما نقابی بر چهره می‌زنیم تا برخی از مسائل درونی‌مان را پنهان کنیم؛ شاید دیگران متوجه نشوند یا شاید برایمان سخت باشد و خجالت بکشیم که آبروی ما برود. آقای مهندس در فایل‌ صوتی بدن نیز به این موضوع اشاره می‌کنند و می‌فرمایند: همه انسان‌ها بدون استثناء یک ماسک دارند، حال یکی بیشتر از آن استفاده می‌کند و یکی کمتر؛ پس یعنی همه ماسک دارند، به این معنا که همه چیزهایی در درون دارند که نمی‌خواهند نشان دهند؛ اما گاهی ما آن‌قدر ماهرانه نقاب را بر چهره نگه می‌داریم که حتی آن روان‌شناس یا کسی که مدت‌ها با ما در ارتباط است نیز نمی‌تواند از درون ما باخبر شود؛ ولی خودمان با اندکی تفکر به خویشتن خویش، کاملاً متوجه می‌شویم که در درونمان چه می‌گذرد. وقتی خودمان را شناختیم و آن مسائل را پذیرفتیم، آن‌گاه اگر خواسته اصلاح خود را داشته باشیم، فرصت در اختیارمان است؛ مسیر باز است و آموزش‌های کنگره وجود دارد که می‌توانیم به‌آرامی خودمان را اصلاح کنیم.

نکته دیگری که فکر می‌کنم برای بسیاری از افراد مهم باشد، این است که بسیاری از ما نمی‌خواهیم دیگران از ویژگی‌ها و خصلت‌های درونی‌مان آگاه شوند و این موضوع برایمان دشوار است. شاید بگویم: خیلی برایم سخت است که بقیه بفهمند من فلان خصلت را دارم، اصلاً نمی‌توانم تحمل کنم.

این‌جا بهترین فرصت است؛ جایی‌که نیاز نیست به کسی بگویی، پیش کسی اعتراف کنی یا کسی متوجه شود. فقط خودت هستی و خدای خودت، به‌همراه آموزش‌هایی که می‌بینید و آن اختیاری که خداوند به تو داده است؛ پس اگر می‌خواهی اصلاح کنی بلند شو، یا علی بگو و این‌ها را درست کن؛ به همین‌دلیل است که همیشه در کنگره می‌گوییم: دوربین باید روی خودتان باشد تا بتوانید واقعیت‌های درون خودتان را ببینید، آن‌ها را بپذیرید و اصلاح کنید. اگر دوربین روی خودتان نباشد، ناخودآگاه به سمتی هدایت می‌شوید که دوربین‌ به آن سمت است؛ آن‌گاه به بررسی و تحلیل دیگران می‌پردازید و اصلاً به فکر دیدن خود نیستید. متأسفانه در این‌صورت، هیچ‌گاه نمی‌توانید تغییر کنید.

به نظر من، آموزش‌های کنگره‌۶۰ می‌تواند یک کارخانه بزرگ انسان‌سازی مدرن باشد. اگر آموزش‌های آن را دریافت کنیم و آن‌ها را به اجرا درآوریم، بدون شک می‌توانیم از خودمان انسانی کامل بسازیم.

امام ‌علی(ع) می‌فرمایند: دردت در وجود خودت و درمانت نیز در درونت قرار دارد، فقط تو آن را نمی‌بینی. این وادی هم دقیقاً همین را می‌گوید: به خویشتن خویش بیشتر فکر کن و چیزهایی که در درونت هست را به خوبی ببین تا بتوانی آن‌ها را درمان کنی. وقتی درمان کردی، همان آغاز تازه‌ای است که در پاراگراف اول وادی در مورد آن صحبت می‌کند.

از اینکه با سکوت‌ خود به صحبت‌های من گوش کردید، سپاسگزارم.

هفت جلسه دبیری همسفر رقیه به پایان رسید و همسفر زهرا با تقدیر از ایشان، در این جایگاه قرار گرفت. خدا قوت به همسفر رقیه و تبریک به همسفر زهرا.

اهدای لوح تقدیر به اعضای لژیون سردار

مرزبانان کشیک: همسفر سبا و مسافر علی
تایپیست: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر الهه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون دوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی یزد