منیت؛ یعنی انسان جایگاه خود را بالاتر از آنچه که هست، بداند. شرط لازم برای به وجود آمدن منیت، داشتن تواناییهایی است که باعث تفاوت فرد با بقیه میشود؛ مثلاً کسی که خوب ساز میزند، مورد تشویق دیگران قرار میگیرد و خوشحال میشود و این تشویق جرقهای برای شروع قیاس فرد با دیگران میشود و در این شرایط اگر دانایی فرد اندک باشد، دچار منیت میشود و تصور میکند که بین او و دوستانش تفاوتهایی وجود دارد و خود را بهتر و بالاتر از بقیه میداند.
این مقایسهکردن به دلیل پایینبودن دانایی فرد است. افراد دانا با کسب مقام و رتبه دچار غرور و منیت نمیشوند و خود را بالاتر از بقیه نمیدانند. مسئله دیگر در مورد منیت تنفر است؛ زیرا به دلیل منیت است که ما توقع داریم دیگران به ما احترام بگذارند و این امر باعث ایجاد تنفر میشود. وقتی در یک فرد احساس تنفر ایجاد میشود، دور خود حصار میکشد و نمیتواند با افراد و هستی ارتباط برقرار کند. ما انسانها برای اینکه بتوانیم انرژی را از درون خود تولید کنیم؛ نباید وارد حریم دیگران شویم؛ بلکه باید انرژی را خودمان تولید کنیم تا انرژی دیگران را نگیریم. همه ما باید شاد و خوشحال باشیم و خودمان را با دیگران مقایسه نکنیم تا دچار منیت نشویم.
فردی که دچار منیت میشود؛ مانند کبوتری است که خود را عقاب میداند و به بالای صخرهها میرود و از آنجا به پایین سقوط میکند. بزرگان میگویند: «اگر میخواهی بر جای بزرگان تکیه کنی باید مقام و تمام اسباب آن را فراهم کنی.» وقتی دانایی ما اندک باشد، با قیاسکردن به این نتیجه میرسیم که ما نسبت به دیگران ساختار بهتری داریم و این امر باعث میشود که ما جایگاه خودمان را در هستی گم کنیم. حسهایی؛ مانند حسادت، تنفر، مکر و حیله زیرشاخههای منیت هستند.منیت یکی از اضلاع مثلث جهالت است و باعث نابودی انسان میشود؛ پس ما باید سعی کنیم دانایی خود را افزایش دهیم تا به مرحله رشد و تولید برسیم و مسیر را هموار سازیم تا دچار منیت نشویم.
منبع: سیدی «منیت»
نویسنده: همسفر زهرا (ش) رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر مهلا رهجوی راهنما همسفر پریا (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار
- تعداد بازدید از این مطلب :
115