آفرینش هدفمند انسان

جلسه دهم از دوره چهاردهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دکتر مسعود کرج به استادی راهنما همسفر راحله، نگهبانی همسفر زینب و دبیری همسفر لیلا با دستور جلسه «وادی سوم (باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.) و تاثیر آن روی من» روز دوشنبه ۴ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را بسیار شاکر و سپاسگزارم که یک‌بار دیگر این اجازه به من داده شد تا در این جایگاه بتوانم خدمت کنم و آموزش بگیرم. از ایجنت شعبه، از مرزبانان و نگهبان تشکر می‌کنم. در مورد وادی سوم که می‌گوید: هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند باید بگویم وادی‌های کنگره، ستون‌های کنگره هستند؛ زمانی که من جهان‌بینی را یاد بگیرم و آموزش بگیرم و یاد داشته باشم، قطعاً با هزینه‌ خیلی کمتر و راحت‌تر می‌توانم زندگی خودم را به واسطه‌ این‌ جهان‌بینی که آموزش دیده‌ام پیش ببرم و این جهان‌بینی برای زندگی بهتر خود من است.

وقتی که به وادی اول نگاه می‌کنیم وادی تفکر است، وقتی که می‌گوید: با تفکر ساختارها آغاز می‌گردد؛ درست است که تفکر هدایت‌گر من است؛ اما این خود انسان است که جهت تفکر خود را مشخص می‌کند، بستگی به من دارد که به چه چیزهایی فکر کنم و به چه چیزهایی در زندگی بها بدهم و درباره آن فکر کنم. این وادی بسیار مهمی است که من را به سمت وادی دوم سوق می‌دهد که می‌گوید: هیچ موجودی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد و قطعاً زندگی‌ ما هدفمند است.

وقتی که ما وارد کنگره شدیم برای خودمان مشخص کرده‌ایم که آفرینش ما بیهوده نبوده است و قطعاً هدفمند آفریده شده‌ایم و وقتی برای خودم مشخص می‌کنم که وادی اول با تفکر مرا سوق می‌دهد به سمت وادی دوم، وقتی فکر می‌کنم که آفرینش من هدفمند است و نگران این نیستم که آفرینش من یک مسئله بیهوده‌ای بوده است، وقتی به خودم می‌آیم و می‌گویم که تفکر، تفکر درستی بوده است که در قبال آن یک هدفی برای آفرینش من بوده است و وقتی برای خودم مشخص می‌کنم که اصلاً احتیاجی به تشویق ندارم و تک‌تک این‌ها را کنار هم می‌گذارم و مرا به وادی سوم می‌رسانند که می‌گوید: باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان، به خویشتن خویش فکر نمی‌کند و این به من تلنگر می‌زند که اول وادی به من می‌گوید: باید این را بدانم که هیچ کس به اندازه‌ی من نمی‌تواند به من فکر کند و این وادی من را بیدار می‌کند.

درست است که دیگران می‌توانند بذر وجودی من را به من نشان دهند؛ ولی رشد و شکوفایی با خود من است، درست است که فرد دیگری به من تلنگر می‌زند و مرا هوشیار می‌کند؛ ولی اگر در جهت آن بخواهم حرکت کنم و شکوفا شوم و رشد کنم قطعاً این شکوفایی و رشد به عهده‌ خود من است. مطلبی را در جایی می‌خواندم که اگر یکسری از مشکلات و یکسری نتایج بد در زندگیتان وجود دارد به‌ واسطه‌ این است که درست فکر نکرده‌اید. اشکالی ندارد این الفبای یادگیری شما در زندگیتان می‌تواند باشد؛ وقتی وادی می‌گوید: به خویش خویشتن، این را می‌دانم که من انسان به‌واسطه‌ یکسری ناآگاهی‌ها و جهالت‌هایی که داشته‌ام، به خودم و اطرافیانم صدمه زده‌ام؛ ولی این نمی‌تواند دلیل باشد.

درست است که وقتی من آگاه می‌شوم و در جهت آن حرکت می‌کنم پوسته‌ قدرتم را ترک می‌اندازم، وقتی که ترک انداختم و متوجه شدم که چه‌قدر قدرت در درون من وجود و حضور دارد و به آن نیروی درونی پی بردم، آن را شکوفا می‌کنم و هیچ زمانی خودم را سرزنش نمی‌کنم که چرا آفریده شدم و آفریده شدن من بیهوده بوده است؛ به این صورت که وقتی هدفمند حرکت کردم، مشخص کردم که بیهوده نیستم و قطعاً در جهتی آفریده شدم و روی پاهای خودم بایستم و به خودم تکیه کنم، مشکلات خودم را خودم حل کنم و بدانم که مسئولیت کارهای خودم را خودم عهده بگیرم، قدردان کنگره باشم، قدردان صندلی‌هایی باشم که روی آن‌ها نشسته‌ام و بدانم که قطعاً گران‌ترین صندلی‌های دنیا همین صندلی‌های پلاستیکی کنگره60 می‌باشد که شما رویشان نشسته‌اید و صندلی‌های خوشبختی هستند، چرا؟ چون روزی روی این صندلی‌ها انسان‌هایی نشستند و آمدند و رفتند و رها شده‌اند و به حال خوش رسیده‌اند و قطعاً به این دلیل است که به وادی سوم رسیده‌اند و در این مسیر درمان و رها شده‌اند.

مرحله ۳۰ سی‌دی همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون چهارم)

مرزبانان کشیک: همسفر رها و مسافر هومن
تایپیست: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسر فاطمه (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر نرگس راهنمای تازه‌واردین نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دکتر مسعود کرج