جلسه چهارم از دوره سیزدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره60 نمایندگی نائین به استادی راهنمای تازهواردین همسفر سارا، نگهبانی همسفر سمانه و دبیری همسفر سمیرا با دستور جلسه «وادی سوم (باید دانست هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمیکند. و تأثیر آن روی من)» روز دوشنبه 4 خردادماه 1404 ساعت 16:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا از خداوند سپاسگزارم که یکبار دیگر به من اجازه داد که در این جایگاه خدمت کنم و همچنین از نگهبان جلسه، مرزبان و ایجنت نمایندگی تشکر میکنم. وادی سوم میگوید: «باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمیکند.» قبل از ورودم به کنگره نگاهم نسبت به کلمه باید به این صورت بود که یک کلمه دستوری منفی است؛ ولی زمانی که این دستور جلسه برای من باز شد و متوجه آن شدم معنای آن برای من تغییر کرد و متوجه شدم که اگر حال خوش، آرامش، خوشبختی، موفقیت و تغییر شرایط زندگیام را بخواهم این باید لازمه کار من است و باید یک سری از بایدها را انجام دهم؛ باید خودم شروع کنم، باید حرکت کنم، باید حرمتها را رعایت کنم باید ضد ارزشها را انجام ندهم، باید بهموقع به کنگره بروم، باید سیدی بنویسم، باید به حرفهای راهنمای خود گوش کنم، باید از دیگران توقع نداشته باشم، تواناییهای خود را بشناسم و باید خیلی از بایدها را رعایت کنم تا به وادی چهاردهم برسم.
این وادی پذیرش است، بپذیرم که این زندگی من است و من باید تغییر کنم و منتظر کمک دیگران نباشم در این وادی من با خودم آشنا میشوم و به تواناییهایی که دارم ایمان میآورم و به آنها دسترسی پیدا میکنم و شکوفا میشوم تا زمانی که من روی دیگران حساب بازکنم به هیچ جایی نمیرسم، از مشورت دیگران میتوانم استفاده کنم؛ ولی درنهایت خودم تصمیم میگیرم. اگر انسان خواسته قوی داشته باشد و کمک بخواهد کائنات راهنما را سر راه او قرار میدهد؛ ولی حرکت اصلی را باید خود او انجام دهد.
اگر من کتابهای زیادی در مورد آشپزی داشته باشم و با بهترین سرآشپزها در ارتباط باشم؛ ولی یک چلومرغ بخواهم باید خودم مواد اولیه این غذا را آماده کنم و برای آن زمان بگذارم و آن غذا را آماده کنم. ما هم زمانی که به کنگره میآییم و حالمان خراب است باید به صحبت راهنما گوش کنیم و آموزشها را عملی کنیم و صبر داشته باشیم و زمان را در نظر بگیرم؛ در غیر این صورت فایدهای ندارد و انتظار نداشته باشیم که دیگران به من یا مسافرم کمک کنند تا زمانی که انتظار کمک از دیگران را دارم بهجایی نمیرسم و باید خودم حرکت کنم. اگر ما وادیهای کتاب عشق را کاربردی کنیم همین کتاب برای ما کافی است و آموزش بهتنهایی فایدهای ندارد.
در این وادی پیامهای زیادی وجود دارد که راه را به من نشان میدهد که من تنها به دنیا آمدهام و تنها از این دنیا میروم و در طول مسیر تنها هستم و اطرافیان فقط در کنار من و همراه من هستند و چشم خود را بازکنیم و ببندیم باید برویم؛ پس اگر بخواهیم زندگی ما بعد از مرگ در همین سطح نباشد باید، بایدها را انجام دهیم و از سختیهای زندگی گله نکنیم؛ چون این سختیهایی است که در زندگی من وجود دارد و باید آنها را حل کنم و آنها را رد نکنم و اگر قهر کردم یا آنها را رد کردم جای دیگر با آن روبهرو میشوم، باید در این سختی رشد کنم و درس بگیرم تا ارتقاء پیدا کنم و به پله بعد بروم.
این وادی به من میگوید اول باید خود را باور داشته باشم، خود را قبول کنم و به مسافر خودم کاری نداشته باشم و تواناییهای خود را بشناسم؛ زیرا انسانها خیلی توانمند هستند؛ فقط باید آنها را پیدا کنند و آنها را بشناسند که آقای مهندس اشاره کردند که استعداد تمام زبانهای دنیا در انسان وجود دارد و باید از قوه به فعل دربیاوریم و تنها باید حرکت کنیم و آموزش بگیریم و بهجای تلف کردن زمان خود روی دیگران روی خودمان تمرکز کنیم؛ چون اگر روی دیگران تمرکز کنیم انرژی و زمان ما را خواهد گرفت و باعث میشود که ما هرروز ناامیدتر و افسردهتر شویم و زمانی که روی خودمان تمرکز میکنیم بهتر میتوانیم وظایف خود را انجام دهیم.
این وادی به من میخواهد بگوید که انتظارت را از همه بردار و باید تواناییهای خود را بشناسی تا بتوانی به موفقیت برسی، اگر به سختیهای زندگی خود نگاه کنم، متوجه میشوم که مقصر اصلی خودم هستم که یکزمانی کاری را انجام دادهام و اکنون نوبت برداشت آن کار است. زمانی که من آگاهی خود را بالا ببرم، نیروهای درون خود را میتوانم بشناسم. زندگی نبردی است بین عقل و نفس من باید توان تشخیص این نیروها را پیدا کنم و به آگاهی برسم و آنها را عملی کنم تا عقل پیروز شود و سختیهای زندگی خود را بپذیرم و باتدبیر آنها را حل کنم و آنها را رد نکنم؛ بلکه به دنبال حل مشکلات خود باشم. در سیدی «موانع محبت» دکتر امین میفرمایند: «برای رسیدن به محبت واقعی بایستی دیواری که از توقع و انتظار داشتن از دیگران است را بشکنیم و سعی کنیم، تواناییهای خود را بشناسیم.» انسان زمانی که ضعفهای خود را شناخت شکستناپذیر میشود و آن موقع متوجه میشود که چه قدر توانایی دارد.

مرزبانان کشیک: مسافر مجید و همسفر طاهره
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون سوم)
عکاس: راهنمای تازهواردین همسفر اکرم
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نائین
- تعداد بازدید از این مطلب :
818