ناامیدی به حرکت انسان آسیب می‌زند

جلسه چهارم از دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی جهان‌بین شهرکرد به استادی راهنما همسفر ملیحه، نگهبانی همسفر بیتا و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه «وادی سوم (باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.) و تاثیر آن روی من» روز یک‌شنبه ۳ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

اول از همه تشکر می‌کنم از نگهبان و دبیر جلسه که به من اجازه دادند خدمت کنم. از این جایگاه استفاده می‌کنم و از همسفر نسرین که صادقانه خدمت کردند قدردانی می‌کنم، ان‌شاءالله خیر این خدمت‌ها به زندگیشان برگردد و به همسفر فریبا برای دریافت شال ایجنتی تبریک می‌گویم و خدمت اسیستانت همسفر آرزو، خیر مقدم و خوش‌آمد عرض می‌کنم. دستور جلسه وادی سوم است که می‌گوید: باید دانست که هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند. اگر روی جلد کتاب «عشق» را بخوانیم، نوشته است: «عشق، 14 وادی برای رسیدن به‌ خود»؛ پس اگر شخصی بخواهد مشکلاتش حل شود و به محبت واقعی برسد؛ باید خودش را خوب بشناسد و راه رسیدن به‌ خود همین 14 وادی است؛ چون وادی‌ها مانند پل‌هایی هستند که بر روی دره‌های عمیق جهل و ناآگاهی ما قرار گرفته‌اند. همیشه برای بیرون رفتن از مشکلات نمی‌دانیم از کجا شروع کنیم؛ ولی کتاب عشق به ما می‌گوید اگر می‌خواهی مشکلاتت حل شود باید از وادی اول شروع کنی، پله‌پله تا وادی چهاردهم حرکت کنی تا بتوانی سختی‌ها را پشت‌ سر بگذاری و اولین قدم تفکر در مورد خودت و مشکلاتت است.

در وادی دوم می‌گوید تفکر کن، چون تو بیهوده آفریده نشده‌ای و حتماً رسالتی داری. در وادی سوم راه‌های نورانی برای بیرون رفتن از مشکلات را به ما آموزش می‌دهد و در اولین‌ قدم از کلمه «باید» استفاده می‌کند که باید بدانیم هیچ ‌کس و هیچ موجودی به اندازه خود من به من فکر نمی‌کند و این وظیفه به‌ عهده خود من گذاشته شده است. هرگز همسر من، پدر، مادر یا هر شخص دیگری به اندازه خود من به فکر من نیست. هیچ‌ کدام من را به‌اندازه خود من دوست ندارند. اگر با دقت به مشکلاتی که برای من پیش آمده است نگاه کنم متوجه می‌شوم که این مشکلات را هیچ‌کس برای من به‌ وجود نیاورده است جز خودم که ممکن است دلیل آن‌ها در این حیات یا حیات‌های گذشته و زندگی‌های متوالی من باشد؛ پس این‌ها نتیجه اعمال خودم بوده و واقعاً کسی در به‌وجود آوردن آن‌ها دخیل نبوده است.

مثل اعتیاد که خودم را گرفتار مخدرات و الکل و ... کنم و این مشکلات را ندیده بگیرم و دیگران را مقصر بدانم و یا این که می‌توانم با یک فکر درست و با تکیه‌ بر خود مشکلاتم را حل کنم؛ البته این مشکلات یک روزه به‌ وجود نیامده‌اند که یک روزه حل شوند باید با صبر، تفکر و تدبر آرام‌آرام این مشکلات را حل کنیم تا به صلح و آرامش نزدیک شویم. چیزی که در این راه مانع ما می‌شود نیروهایی هستند به‌ نام نیروهای تخریبی و بازدارنده. طبق «سی‌دی بهشت و جهنم، فضاها و مکان‌ها» از استاد امین این نیروها در آسمان وجود دارند و در جایی هستند که از دید ما پنهان است و کارشان این است که مانع ورود انسان‌ها به صراط‌ مستقیم شوند و جلوی آن‌ها را بگیرند، برای همین است که اکثر مسافران و همسفران شکایت دارند که هر وقت می‌خواهیم به کنگره بیاییم مشکلات زیادی برای ما به‌وجود می‌آید؛ پس این کار نیروهای تخریبی و بازدارنده است.

از موانع دیگر ناامیدی است که نمی‌گذارد ما مشکلمان را حل کنیم و ما را در حصار نامرئی خود گرفتار می‌کند و اجازه نمی‌دهد حتی حرکت کنیم. تعریف ناامیدی این است که باری است بر دوش ما که نه می‌توانیم آن را با خود حمل کنیم و نه می‌توانیم آن را زمین بگذاریم؛ مانند اعتیاد، سرطان یا افسردگی که شخص نه قدرت دارد آن حمل کند و نه می‌تواند از دامش رها شود؛ پس ناامیدی این‌قدر به حرکت انسان آسیب می‌زند که مجبور شود از آن بگذرد. بار همه این مشکلات بر دوش خود شخص است و اگر شخص خواسته لازم را نداشته باشد هیچ ‌کس نمی‌تواند کمکش کند؛ باید این مسئولیت را بپذیرد، سختی‌هایش را تحمل کند و بهایش را بپردازد تا به آرامش نزدیک شود. اگر جایی به بن‌بست رسیدیم مشورت کردن با آدم متخصص خیلی خوب است؛ اما تصمیم نهایی را باید خودمان بگیریم؛ پس راه رسیدن به آرامش و آسایش حل کردن مشکلاتی است که من خودم آن‌ها را به‌وجود آورده‌ام و حالا سعی می‌کنم با مسئولیت‌پذیری و تفکر آرام‌آرام این راه را طی کنم، موانع را کنار بزنم، مشورت کنم، روی پای خودم بایستم و مشکلات را گردن اطرافیان نیندازم تا به صلح و آرامش برسم.

«خدمت نه یک جایگاه، که یک مسیر است؛ مسیری که با عشق آغاز می‌شود و با اثرگذاری جاودانه می‌ماند. جایگاه‌ها تغییر می‌کنند؛ اما ردی که انسانِ خدمتگزار از خود به جا می‌گذارد در تار و پودِ مسیر باقی می‌ماند. گاهی تقدیر از ما می‌خواهد که مشعل را از دستی به ‪دست دیگر بسپاریم تا شعله‌های خدمت همواره روشن و پربار بماند.»

در ادامه جلسه امروز تقدیر از ایجنت شعبه جهان‌بین همسفر نسرین و معارفه ایجنت جدید همسفر فریبا توسط اسیستانت گروه خانواده همسفر آرزو به انجام رسید. ضمن خداقوت و تقدیر از زحمات شایان و بی‌شمار همسفر نسرین به همسفر فریبا تبریک عرض می‌کنیم و دوران خدمتی پرباری را برای ایشان آرزو داریم.

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا و مسافر وحید
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون هشتم)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سهیلا (لژیون پانزدهم)
ارسال: همسفر نسرین رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون دوازدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جهان‌بین شهرکرد