منظور وادی سوم ، خودمان هستیم

سیزدهمین جلسه از دور هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی آزادشهر ویژه مسافران با استادی مسافر عبداله، نگهبانی مسافرعلیرضا ، دبیری مسافرمنصور با دستور جلسه "وادی سوم " روز یکشنبه ۳ خرداد ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد: 

سلام دوستان عبدالله هستم یک مسافر. 

 تشکر میکنم از آقا علیرضا راهنمای لژیون دوم که بنده رو لایق دانستند من در این جایگاه خدمت کنم و از خدمت خودم آموزش بگیرم. یک بار دیگر باید سپاسگزار خداوند باشیم که در این جلسه حضور داریم . شاید خود من برای گذشته خودم و کارهایی که انجام دادم پشیمان هستم و داریم کمی از او صفت ها و خوصیات که در گذشته داشتم مسیر خودم را عوض می کنیم

 در مورد دستور جلسه بارها در لژیون در کارگاههای آموزشی در مورد آن صحبت شده است وادی سوم : باید دانست هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی کند تواین دستور جلسه کلمات پر مفهومی وجود دارد باید دانست یعنی منظورش با آدمی است که از این موضوع غافل شده است خودش را نادیده می گیرد نا امیدی سراغش آمده است این که به خویش تن خویش فکر نمی کند یعنی اینکه من چه در زندگی شخصی خودم چه در کنگره یا هرجایی دیگر خود من می توانم بیشتر از هر کسی می توانم خودم را درمان کنم و به داد خودم برسم برای زندگی خودم تلاش کنم شاید دیگران هم تاثیر داشته باشند . راهنما، پدر، مادر، برادر، دوستان ،خیلی از آدم ها ولی اول اراده خودم هست اول خواسته شخص خودم مهم است . مهندس در رابطه خیلی چیزها سخن گفته است . داخل لژیونها در کارگاه ها شاید از یک کرم خاکی که خیلی از ما او را ندیده می گیریم اصلا استخوان بندی ندارد موجودی که توخاک زندگی می کند شاید خیلی ها با دیدنش چندش شان بشود و بگویند به درد نمی خورد وجود همان است که کشت و زراعت و خیلی از مسائل انجام می شود. و توی همین چرخه ای که هست کوچک ترین چیزها شاید تاثیر گذارند ما هم حالا قبل کنگره مسافرین کلا یک زندگی جدائی داشتیم دقیقا توی انزوای خودمان تو تاریکی بودیم فکر می کردیم آدم خوبی هستیم و خیلی از نا امیدی ها می آمد سراغ ما و به همان جایگاه خودمان شاید بسنده کرده بودیم مثالا: من تو دوره اعتیادم بودم شایدهیچ موقع وقت نمی گذاشتم دنبال شغل دیگری یا دنبال کار دیگری بروم . این کنگره بود که با آموزش های نابش خصوصا آموزش های جهانبینی آن توسط مهندس واستاد امین و راهنمایان گرامی من را ساختند و آن منبع نوری که به نظر من مهندس دقیقا دارد به صورت مشترک برای همه می تابد منابع ، کتابها و وادی ها و هر دستور جلسه ای که بخواهند بگذارند. 

همه این آموزشها در تمام شعب ها دارد مشترکا آموزش داده میشود این که من بخواهم این آموزشها را بگیرم و یا نه دست خود من است دقیقاآن نیروهای منفی هستند که ناامیدی رو به من القاء می کنند به من میگویند: که تهش که چی تو 11ماه میخواهی اذیت بشوی وخیلی از مسائل دیگر ، ولی یک جای دیگر هست که اگر من بتوانم با این نیروهای منفی غلبه کنم و بدانم اول و آخر خود من هستم خود خویشتن خویش هستم که می توانم خودم را از تاریکی نجات بدهم و می توانم تو زندگی خودم تاثیر زیادی بذارم دیگران این نیست که تاثیر نداشته باشند بلکه تاثیر گذارند وقتی که قبل من جناب مهندس، استاد امین، و راهنمایان گرامی بودند این راه رورفتند به عنوان یک تابلوی راهنما شاید کمک حال ما باشندخیلی هم دارند زحمت می کشند ولی در انتها این خود من هستم که باید آن امید و انگیزه روپیدا کنم واول تفکرکنم بعد راه بیفتم منتهی از آن مسیری که میخواهم بروم و از آن سختی ها عبور کنم در انتها ممنون شما دوستان هستم که در کنار شماها دارم آموزش می گیرم و حالم روز به روز در حال تغییر است و به حال خوش میرسم.متشکرم که با سکوت خودتان به حرف هام گوش کردید .

عکس و تایپ : مسافر مهدی لژیون دوم 

تنظیم و ارسال : مسافر جواد لژیون یکم