وادی‌ها ابزاری برای حل مشکلات من است

جلسه هشتم از دور چهل و ششم کارگاه های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی ارتش، با استادی راهنمای محترم مسافر مصطفی، نگهبانی مسافر محمدعلی و دبیری مسافر علی رضا با دستور جلسه "وادی سوم و تاثیر آن روی من" و در ادامه تولد اولین سال رهایی مسافر مجتبی؛ در روز شنبه ۲ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که در این جایگاه قرار گرفتم تا بتوانم خدمت کنم و از شما عزیزان آموزش بگیرم. 

در ابتدا از تمامی خدمتگزاران شعبه ارتش تشکر می‌کنم که این بستر را مهیا نمودند.

جلسه امروز شامل دو بخش می باشد که بخش اول، وادی سوم و تاثیر آن روی من و در بخش دوم تولد یک سال رهایی مسافر مجتبی می‌باشد که این جایگاه نتیجه عملکرد اوست و در واقع ایشان یک الگو و سندی بدون نقص هستند.

در مورد وادی سوم؛ من باید بدانم که هیچکس به اندازه خودم به فکر من نیست یا بهتر بگویم که هیچ کسی به اندازه خودم به فکر حل مشکلات و مسائل من نیست.

اگر بخواهم منتظر باشم که شخص دیگری بیاید و مشکلاتم را حل کند، فقط زمان را از دست داده‌ام و نباید از کسی انتظار یا توقع داشت؛ در واقع باید خودم راه حل مسائل را پیدا کنم.

بسیار مهم است که من بدانم، مسائل زندگی یا اشتباهات گذشته همه بر دوش خودم است.

برای رسیدن به رهایی و درمان اعتیاد، راهنما انگشت اشاره است و تمام طول مسیر سفر به عهده شخص مسافر می‌باشد. 

تمامی این آموزش‌ها و وادی‌ها ابزاری برای حل مشکلات من است و خودم می‌بایست به آن‌ها عمل نمایم.

برای رفع مشکل اضافه وزن، خود من باید تغذیه‌ام را رعایت کنم تا نتیجه بگیرم و یا اینکه در مقوله درمان اعتیاد امکان ندارد شخص دیگری دارو بخورد و حال من خوب شود.

وقتی حال من خوب نباشد و درگیر مشکلات باشم، قطعا خانواده و اطرافیانم درگیر هستند و رنج می‌برند؛ زمانی که من شروع به حرکت نمایم آن‌ها نیز همراه هستند و خیر و برکت در زندگی جاری خواهد شد.

کسی که در سفر اول انتظار دارد همه به او کمک کنند و رعایت حال او را بکنند، با کوچکترین مسئله و تنش از مسیر خارج می‌شود.

باید این را بدانم که خود من مشکل اعتیاد دارم و خود من باید سفر کنم و مشکلم را حل نمایم.

در قسمت دوم دستور جلسه که تولد یک سال رهایی مسافر مجتبی می‌باشد در ابتدا باید به جناب مهندس دژاکام و تمامی اعضا و خدمتگزاران کنگره ۶۰ تبریک بگویم.

در مورد مجتبی عزیز باید بگویم که حضورش در لژیون به عنوان یک فرد سفر دومی بسیار خوب و با انرژی است. با اینکه مجتبی پیش از این سفر کرده بود و تجربه سفر داشت در ابتدای درمان حال خوبی نداشت، شاید لازم بود که دوباره تاریکی اعتیاد را تجربه کند تا بتواند از آن خارج شود و خیلی خوب و منظم با نوشتن سی دی ها و خدمت کردن، سفر اول را به سرانجام رساند؛ در سفر دوم حضور مداومش در لژیون و انتقال انرژی و حال خوب به تازه واردین و سفر اولی ها بسیار مفید واقع شد و در حال حاضر خدمتگذار واحد OT می‌باشد.

مسافر سفر دومی که منظم و خدمتگزار باشد، بسیار می تواند به راهنمای خودش کمک کند.

"بخش دوم دستور جلسه"

اعلام سفر:

سلام دوستان مجتبی هستم یک مسافر؛ سی سال تخریب داشتم از انواع مواد مخدر، آخرین آنتی ایکس مصرفی: شربت تریاک، متد درمان DST، داروی درمان: شربت OT، طول درمان: ده ماه و بیست و یک روز، راهنمای محترم: آقا مصطفی از لژیون دوازدهم نمایندگی ارتش، در حال حاضر هجده ماه رها هستم، در ضمن سیزده ماه سفر نیکوتین انجام دادم به راهنمایی آقای رضا صبوری در حال حاضر یک سال و یک ماه و ده روز رها از نیکوتین هستم، ورزش در کنگره والیبال.

خلاصه سخنان مسافر مجتبی:

در ابتدا از ایجنت محترم و گروه مرزبانی و راهنمای عزیزم و همچنین از راهنمای همسفرهایم بسیار تشکر و قدر دانی می‌کنم.

من حدود هفده سال پیش در کنگره به رهایی رسیدم و آزاد مرد شدم، اما به دلیل مسائل مالی، فوت پدر، مشکلات خانوادگی و مشکلات شدید اقتصادی سفرم خراب شد و مجبور شدم مجددا سفر اول را انجام بدهم.

 از همسفرم بسیار تشکر می کنم که همیشه از من حمایت کرد و برایم قوت قلب بود و در حفظ خانواده نقش بسیار پُر رنگی داشت. 

من سختی‌های زیادی را تحمل کردم و بسیار شکست خوردم، در حال حاضر هم مشکلاتی دارم ولی همه این‌ها را به جان خریده و خودم خواستم به درمان برسم.

از همه راهنمایان شعبه ارتش و همه کسانی که در این راه به من کمک کردند تشکر و قدردانی می کنم و رسیدن به رهایی را برای تک تک سفر اولی‌ها خواستارم. 

تایپ: مسافر محسن از لژیون دوازدهم

ویرایش و ارسال: مسافر محمد از لژیون دوازدهم

سایت  نمایندگی ارتش