مشارکت مکتوب همسفران

«مشارکت مکتوب همسفران»

همسفر رقیه:

من هشت ماه است که سفر می‌کنم. وادی سوم با کلمه باید شروع می‌شود: باید این را بدانیم که هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند. این وادی به من یاد داد مسئولیت زندگی خود را بپذیرم و با سختی‌ها مبارزه کنم. ما باید از طبیعت الگو بگیریم و می‌بینیم که درخت خشک خشک است، بعد در بهار شکوفه و میوه می‌دهد. با تفکر کردن کردن خودتان را بیابید. برای گشوده شدن هر مشکلی باید کلید آن را داشته باشیم. خود من با این‌که هنوز چهارده وادی را به پایان نرسانده‌ام؛ ولی با گوش دادن به چند وادی اول متوجه شدم که در زندگی چه اشتباهاتی انجام دادم و باید برای رفع این اشتباه تلاش کنم و دید خود را در زندگی عوض کنم.

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

همسفر زهره:

وادی سوم می‌گوید: باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند. وقتی کلمه باید اول جمله می‌آید، قطعی بودن موضوع را به ما گوش‌زد می‌کند. در این‌جا می‌آموزیم که به میزان خودمان هیچ فرد یا موجودی نمی‌تواند به ما بیندیشد و تفکر لازم را انجام دهد. باید خود ما مسئولیت کارهای خود را بر عهده بگیریم و باید بدانیم این خود ما هستیم که مسئول شادی و غم در زندگی هستیم و نباید از دیگران انتظاری داشته باشیم. من از این وادی آموختم که به جای تکیه به دیگران به خود و توانایی‌های خودم امیدوار باشم و روی پای خودم بایستم.

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

همسفر معصومه:

ما در وادی اول با موضوع بسیار مهم تفکر آشنا شدیم و آموختیم که برای ساختن یک زندگی سالم باید فکر کنیم و درست فکر کردن را قبل از هر انجامی سر لوحه کارهای خود قرار دهیم و بدانیم به هر چیز فکر کنیم همان برای ما اتفاق می‌افتد؛ پس باید مواظب باشیم که به چه چیزهایی فکر می‌کنیم. در وادی دوم آموختیم که ما به هیچ نیستیم، حتی اگر ارزشی برای خودمان قائل نباشیم. هر کدام از ما ارزش و جایگاه خاص خودمان را داریم. با گذر از وادی دوم بعد از تفکر و خارج شدن از احساس پوچی و نا امیدی خود را برای حرکت از خروج از تاریکی‌ها آماده می‌کنیم. در این مقطع توقع داریم که همه کار و زندگی خود را رها کنند و به کمک ما بیایند. این انتظار کمک از دیگران در مصرف‌کنندگان مواد مخدر بسیار شایع است و این تفکر بسیار منحرف، مخرب و بازدارنده است.

وادی سوم می‌گوید: « باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.» در عبارت فوق از کلمه باید استفاده شده است. این تأکید قطعی نشان از قانونی محکم و خلل‌ناپذیر دارد. این قانون در تمام سطوح زندگی ما حکم‌فرما است. وادی سوم خیال مصرف‌کننده مواد مخدر را راحت می‌کند که هیچ‌کس به اندازه خود شما به فکر شما نیست و آن کس که باید به شما کمک کند خودتان هستید. ناگفته نماند من قبل از این‌که وارد کنگره شوم به هر دری می‌زدم تا شاید مسافرم از بند اعتیاد رها شود؛ اما تلاش من همیشه بی‌فایده بود؛ ولی الان متوجه شدم تا زمانی که خود مسافرم  نخواهد، تلاش من بی‌فایده است. وقتی مسافرم به فکر درمان خود باشد کمک‌های من هم بی‌تأثیر نخواهد بود.
استاد امین می فرمایند: « شروع تغییرات اصلی در انسان و یا اذن خارج شدن از تاریکی به وادی سوم مرتبط است.» دقیقا همین‌طور است. چرا که وقتی من به شناخت انسان و گوهر وجودی خود پی ببرم شروع به تغییرات زیادی در خود می‌کنم و به مراتب خداوند هم در این راه من را هدایت می‌کند و می‌فهمم که به راحتی نباید از صفات خوبی که در انسان نهادینه شده است بگذرم، زیرا فطرت من پاک آفریده شده است و برای خروج از تاریکی بهای بزرگی را داد‌ه‌ام؛ پس بیشتر به خویشتن خویش تفکر می‌کنم.

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

همسفر زهرا:

آموختیم که با تفکر ساختارها آغاز می شود. خداوند ما را به گونه‌ای آفریده است که برای زندگی خود برنامه‌ریزی داشته باشیم و باید برای برنامه‌ها تفکر داشته باشیم. آموختیم که هیچ موجودی جهت بیهودگی قدم به حیات نگذاشته و هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم. در وادی سوم می‌آموزیم که هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند. بعضی از انسان‌ها بر این باور هستند که کارهایشان را باید دیگران انجام دهند و نیازمند به دیگران هستند و اعتقادی به خود ندارند و اشتباه خود را به عهده نمی‌گیرند و به گردن دیگران می‌اندازند. این انسان‌ها همیشه مشکل دارند.

انسان باید مسئولیت اشتباه خود را بپذیرد. ما باید خود کلید مسیر اصلی راه خود را بیابیم، یعنی مشکل را خود ما حل کنیم. اگر خود انسان جستجو نکند، حتی اگر با همه کاوشگران ماهر هم همنشین باشد به موضوع واقعی نمی‌رسد. به‌طور مثال؛ اگر با شاعران نشست داشته باشیم، شاعر نمی‌شویم، مگر آن‌که خودمان اقدام به شعر گفتن کنیم؛ پس برای حل مشکلات بالاترین نقش بر عهده خود ما است و اگر تصور کنیم که دیگران باید مشکلات ما را حل کنند سخت در اشتباه هستیم.

البته خانواده و اطرافیان به ما کمک می کنند؛ ولی مسئولیت اصلی به عهده خود ما است. اگر دچار مشکلات جسمی، روحی، روانی، عاطفی و اقتصادی هستیم؛ مفهوم آن این است که در گذشته درست عمل نکرده‌ایم و دانسته یا ندانسته مرتکب اشتباه شده‌ایم. بعضی از مشکلاتی که امروزه با آن‌ها دست به گریبان هستیم، هیچ نقشی در به وجود آوردن آن‌ها نداشتیم. مثل بیماری‌های ژنتیکی که گاهی اوقات می‌گوییم این شانس ما است یا مقصر پدر و مادر ما هستند که ما را معلول به دنیا آورد‌ه‌اند. در اینجا است که یا باید در جای خود بمانیم، بسوزیم و بسازیم تا خداوند یا شخص دیگری پیدا شود و مشکل ما را حل کند و یا خود اقدام به حل مشکل خود نماییم. برای خروج از مشکلات و حرکت به سوی آسایش و آرامش باید نیروهای خود و همچنین نیروهای تخریبی و بازدارنده را کاملا بشناسیم و بدانیم که شیطان به زیباترین شکل ممکن و گاهی کاملا به شکل دل‌سوزانه وارد افکار ما می‌شود تا گوهر جان انسان را شکار نماید و از ما ویرانه‌ایی بسازد.

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

نویسندگان: اعضای لژیون اول
ویرایش: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون هشتم) دبیر سایت
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی قیدار