هیچکس به اندازه خودتان به فکر شما نیست

وادی سوم به ما پیام می‌دهد،که می‌توانیم آغازی تازه داشته باشیم؛ آغازی که ما را به سوی سلامت، آرامش و صلح هدایت می‌کند. در این وادی آموخته‌ایم که هیچ موجودی به اندازه خود انسان، به فکر خویشتن نیست. این حقیقت برای من تلنگری بزرگ بود تا یاد بگیرم به خودم اعتماد کنم و خود را باور نمایم.

وادی سوم بسان شمشیری برنده و ابزاری برای خودشناسی است؛ قانونی که در تمام سطوح زندگی ما جاری است، چه آن را بپذیریم و چه نپذیریم. این مرحله با این حقیقت که «هیچ‌کس به اندازه خودتان به فکر شما نیست»، خیال ما را راحت می‌کند. این وادی به ما می‌آموزد که همه چیز از درون ما آغاز می‌شود و انسان می‌تواند با قدرت تفکر، سخت‌ترین موانع را از سر راه خود بردارد. این موانع با صبر و گذشت زمان، کوچک می‌شوند و در نهایت با یک حرکت ارادی، از بین می‌روند. هر انسانی باید با سعی و تلاش خود، شرایط مساعدی را بر اساس برداشت و احساس خویش پدید آورد.

من به عنوان یک همسفر، تاریکی‌های ناشی از اعتیاد و چالش‌های دیگر را تجربه کرده‌ام. اما به اذن خداوند، مسیر کنگره برایم روشن شد و به مکانی وارد شدم که همچون بهشتی است؛ جایی که با ارتقای آگاهی، می‌توانم روشنایی را تجربه کنم. چرا که بدون تاریکی، مفهومی برای روشنایی وجود ندارد. اگر امروز با مشکلات جسمی، روحی، عاطفی یا اقتصادی روبرو هستیم، باید بپذیریم که این‌ها نتیجه رفتارهای گذشته ماست؛ بذرهایی که خودمان کاشته‌ایم و سال‌ها آن‌ها را آبیاری کرده‌ایم. 

اگر مشکلات امروز را به گردن دیگران بیندازیم، نشان از جهل و ناآگاهی ما دارد. ما باید با تفکر و بردباری، و به صورت تدریجی، با این دشمن نامرئی مقابله کنیم. گاهی در ناامیدی، همه چیز را رها می‌کنیم و منتظر مرگ می‌مانیم، اما این کار دردی را دوا نمی‌کند. ما باید مسئولیت تخریب‌های گذشته را بپذیریم و هزینه اصلاح آن‌ها را پرداخت کنیم. باید نیروهای درونی خود را بشناسیم، از هیچ‌کس انتظاری نداشته باشیم و با تبدیل «علم» به «عمل»، به تعادل برسیم.

وادی‌های کنگره ۶۰ در واقع یک جهان‌بینی هستند که هدفشان تغییر دیدگاه، حرکت در مسیر درمان و تمرکز بر راه حل است. اگر این ۱۴ وادی را به درستی در زندگی اعمال کنیم، از بروز بسیاری از ناآرامی‌های روانی و جسمی پیشگیری خواهیم کرد؛ زیرا ریشه این بیماری‌ها در افکار و نوع نگاه ما به مشکلات نهفته است. وادی‌ها ما را از ضد ارزش‌ها دور کرده و به سوی ارزش‌ها و صراط مستقیم هدایت می‌کنند تا به فرمان عقل و آرامش همیشگی برسیم.

هر انسانی برای رسیدن به تکامل، باید از گذرگاه‌های سخت عبور کند. در پایان، اگرچه با انسان‌های صالح مشورت می‌کنیم، اما تصمیم نهایی باید بر پایه تفکر سالم و عمل منطقی، از آن خود ما باشد. وادی سوم به من آموخت که انگشت اتهام را از سوی خدا و دیگران بردارم؛ من باید خودم گره‌های کور زندگی‌ام را باز کنم. تاریکی‌ها وجود خارجی ندارند؛ من می‌توانم با یافتن روزنه نور و تلاش مستمر، آن‌ها را از خود دور کنم. من با پذیرش اشتباهاتم و ایمان به اینکه بیهوده خلق نشده‌ام، رسالت خود را می‌پذیرم. تأثیر این وادی بر من این بوده است که در هر جایگاهی، مسئولیت‌پذیری را با دقت و تفکر به عهده بگیرم.

منابع: مطالب سایت، کتاب ۱۴وادی
نویسنده:همسفر فاطمه.خ رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
ارسال:همسفر زهرا.خ رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)

نمایندگی همسفران زاهدان