باید انتخاب کنم که چگونه می‌خواهم زندگی کنم

«سلام دوستان؛ اصغر هستم یک مسافر. موضوع مورد بحث من، “وادی سوم و تأثیر آن بر من” است.

آنچه بیش از خودِ وادی‌های چهارده‌گانه برایم جالب بود و ذهنم را به خود مشغول کرد، چیدمان و ترتیبِ هوشمندانه آن‌هاست؛ اینکه چگونه با دقت و وسواس خاصی به دنبال هم آمده‌اند که هر کدام تکمیل‌کننده وادیِ پیشین و مقدمه‌ای برای وادیِ بعدی است.

در وادی اول آموختیم که با تفکر، ساختارها آغاز می‌شوند؛ هر کار یا حرکتی که بخواهیم انجام دهیم، نیازمند تفکر است و هرچه این تفکر عمیق‌تر باشد، ساختارها مستحکم‌تر و قابل‌اعتمادتر خواهند بود.

در وادی دوم آموختیم که اگر قرار است ساختارِ “انسان بودنِ” خود را تجدید بنا کنیم و بر اساس ارزش‌ها و دوری از ضدارزش‌ها پیش برویم، باید بدانیم که هیچ موجودی جهت بیهودگی قدم به حیات نگذاشته است. این جهان، حلقه‌ای از زنجیره حیات ماست که برای آموزش گرفتن و آماده شدن جهت حضور در جهان‌های بعدی طراحی شده و ورود ما به این دنیا، پوچ و بیهوده نبوده است.

و در وادی سوم، که مکمل وادی‌های قبل و ادامه مسیرِ تفکر برای ایجاد ساختار جدید است، یادآوری می‌شود که: «هیچ موجودی به اندازه خودِ انسان به خویشتنِ خویش فکر نمی‌کند.» اینکه در گذشته کجا بودم، چگونه زندگی می‌کردم و از کدام‌یک از نعمت‌های خداوند بهره‌مند بودم، همگی به خودِ من و تفکر صحیح یا غلطِ من مربوط بوده است. همچنین، ساختار زندگی آینده‌ام نیز فقط و فقط به خودِ من، تفکر و تصمیماتم بستگی دارد.

بنابراین، نباید گناه اشتباهات گذشته را به گردن دیگران انداخت و با مقصر دانستنِ این و آن، خود را مبرا از خطا دانست. این دیدگاه، نه تنها یک تفکر غلط است، بلکه آینده را نیز دچار پریشانی و تخریب می‌کند. من باید مسئولیت کارهای گذشته‌ام را بپذیرم و برای آینده‌ام نیز خود تصمیم بگیرم. باید انتخاب کنم که چگونه می‌خواهم زندگی کنم و همواره این اصل را در نظر داشته باشم که: هیچ‌کس به اندازه خودِ انسان، به خویشتنِ خویش فکر نمی‌کند.»

نگارش: مسافر اصغر لژیون ششم
تایپ، ویرایش و ارسال: مسافر سینا لژیون یکم
مسافران نمایندگی محمدی پور قم