English Version
This Site Is Available In English

سهم من در ادامه راه

سهم من در ادامه راه

امروز سه شنبه ۱۴۰۵/۰۲/۲۹ جلسه چهارم از دوره هشتم سری کارگاههای خصوصی مسافران کنگره ۶۰ زاهدان با دستور‌ جلسه «در استحکام پایه های مالی و علمی کنگره ۶۰ من چه کردم؟» به استادی مسافر سعید، نگهبانی مسافر رامین و دبیری مسافر الیاس ساعت ۱۷ شروع بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان سعید هستم مسافر، از ابتدای جلسه، ذهنم رفت به روزهای تاریک اعتیاد؛
روزی که فردی جلوی مغازه‌ام آمد و گفت: «جایی هست که می‌توانند در درمان اعتیاد به تو کمک کنند.»
خلاصه، یک روز به یک NGO مشابه رفتم، اما حتی نتوانستم جلسه اول را یک ساعت دوام بیاورم؛ حالم غریب بود، احساس تعلق نداشتم و دیگر برنگشتم.

اما وقتی وارد کنگره شدم، از همان لحظه اول حس کردم اینجا با همه‌جا فرق دارد.
چیدمان صندلی‌ها، نظم جلسه، پوشش افراد، احترام، رفتارها و حتی حال‌وهوای فضا برایم متفاوت بود؛ انگار وارد جایی شده بودم که انسان در آن ارزش دارد.
آن روز برایم سؤال بود که این همه نظم، این امکانات و این ساختار از کجا تأمین می‌شود؟
امروز می‌فهمم اگر این بنیان محکم و این فضای امن و آرام وجود نداشت، شاید من هم همان روز اول، مثل دفعات قبل، دوباره به خانه اول مصرف برمی‌گشتم.

به نظر من یکی از ستون‌های اصلی کنگره، همین استحکام مالی آن است؛
پایه‌ای که با کمک‌های خالصانه و محبت تک‌تک شما عزیزان پابرجا مانده است.
اینجا یاد گرفتیم سپاسگزاری فقط در حرف نیست.
به قول جناب حسین دژاکام، تشکر واقعی باید در قلب و عمل انسان دیده شود.
انسان باید به درکی برسد که بدون اجبار، بدون چشم‌داشت و فقط از روی عشق و مسئولیت، سهم خودش را ادا کند.

ما همیشه باید از خودمان بپرسیم:
«من واقعاً برای کنگره چه کرده‌ام؟»

علم کنگره ۶۰ و نگاه مهندس، بسیار فراتر از مسائل مالی است؛
موضوع، ساختن انسان و حفظ این بستر امن برای نجات انسان‌های دیگر است.
در همین شهر، حداقل باید چندین شعبه دیگر وجود داشته باشد تا افرادی که هنوز در تاریکی‌اند، راه نور را پیدا کنند؛ و این اتفاق بدون مشارکت همه ما ممکن نیست.

در کائنات هیچ چیز بی‌حساب و رایگان به انسان داده نمی‌شود.
اگر امروز آرامش، احترام، خانواده، سلامتی و رهایی نصیب ما شده، باید بهای آن را با خدمت، محبت و قدردانی بپردازیم.

امیدوارم هیچ‌وقت فراموش نکنم روز اول در چه جایگاهی بودم و امروز، بعد از رهایی، در کجا ایستاده‌ام؛
و مهم‌تر از آن، آیا زکات این رهایی را ادا کرده‌ام یا نه؟

نگارش و ارسال: مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .