از نظر علمی و مالی ما باید روی پای خودمان بایستیم

جلسه اول از دوره نهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دامغان به استادی همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر اکرم و دبیری همسفر فهیمه با دستور جلسه «در استحکام پایه‌های مالی و علمی کنگره۶۰ من چه کرده‌ام؟» روز دوشنبه ۲۸ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را بسیار شاکرم که این سعادت را به من داد تا این جایگاه را تجربه کنم و آموزش بگیرم. از راهنمایم همسفر وحیده و نگهبان تشکر می‌کنم که مرا برای این جایگاه انتخاب کردند. در رابطه با دستور جلسه‌ «در استحکام پایه‌های مالی و علمی کنگره۶۰ من چه کرده‌ام؟» باید بگویم که در کنار پایه‌های علمی باید پایه‌های مالی قوی و مستحکم نیز داشته باشیم. کنگره۶۰ به هیچ‌ کس محتاج نیست؛ این ما هستیم که به کنگره محتاجیم. اگر پایه‌های مالی آن قوی و محکم نباشد مسلماً دچار آسیب می‌شود.

آقای مهندس فرموده‌اند این دستور جلسه فقط برای من نیست، بلکه برای تک‌تک ماست که در کنگره حضور داریم؛ چه راهنماها، چه نگهبان، چه دبیر و دیگر عزیزان. همه‌ ما در سازندگی آن نقش بسیار مهمی داریم. تمام افرادی که در کنگره حضور دارند بدون چشم‌داشت خدمت می‌کنند. آن‌ها می‌گویند: روزی دیگران به ما کمک کردند تا به درمان برسیم و حالا ما کمک می‌کنیم تا دیگران نیز به درمان برسند و چه ضرب‌المثل زیبایی است که می‌گوید: «دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما می‌کاریم تا دیگران بخورند.»

به گفته‌ آقای مهندس، ما هیچ‌ وقت نباید در مسائل سیاسی شرکت کنیم. از نظر علمی هم باید روی پای خودمان بایستیم و تولید علم کنیم؛ چه با قلم، چه با قدم. آقای مهندس پیش از تشکیل کنگره با نوشتن کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» راه درمان اعتیاد را پیدا کردند؛ همان‌طور که در حل مسئله‌ سیگار، جونز، ورزش و موارد دیگر نیز پیشرفت‌های زیادی حاصل شد.

از نظر مقاله و اطلاعات با کشورهای خارجی در ارتباط هستیم و به نتایج خوبی رسیده‌ایم. از نظر علمی سایت کنگره۶۰ پیشرفت بسیار خوبی داشته و روزانه بین ۳ تا ۴ هزار بازدیدکننده دارد. اگر مسافری مواد مصرفی خود را درمان کرد، باید از نظر رفتار و کردار نیز آموزش ببیند؛ این‌طور نیست که فقط با قطع مواد مصرفی بخواهد به دیگران آموزش بدهد.

آقای مهندس فرمودند: از نظر علمی و مالی ما باید روی پای خودمان بایستیم و نباید به کسی محتاج باشیم. مطمئناً کسی که دستش در جیب دیگری باشد، هیچ‌ وقت به نتیجه نمی‌رسد. ضرب‌المثلی است که می‌گوید: «گاوی که نان گدایی بخورد، هیچ‌وقت شخم نمی‌زند.» بنابراین افرادی که در کنگره هستند نباید چشم‌داشت به دست این و آن داشته باشند؛ مثلاً منتظر باشند کسی از در وارد شود و پولی بدهد تا کنگره برپا بماند. آقای مهندس فرمودند: تقریباً 3 ماه کنگره در زمان جنگ تعطیل بود و از نظر واریزی هم شرایط خوبی نداشتیم، ولی هیچ‌وقت کم نیاوردیم و هیچ چشم‌داشتی هم نداشتیم. اکنون هم افرادی هستند که اگر بگوییم صد میلیون تومان کمک کنند، از دل و جان کمک می‌کنند؛ چون در کنگره به آنان حال خوش و رهایی نصیب شده است. 

خیلی از خانواده‌ها بودند که در آستانه‌ جدایی قرار داشتند یا افرادی که دچار مشکلات جدی شده بودند، اما در اینجا به درمان و رهایی رسیدند. آقای مهندس همچنین فرمودند: کنگره هیچ پولی از کسی نمی‌گیرد و همه را از دل و جان پذیراست و این خدمت بزرگی است که به بیماران ارائه می‌شود. ان‌شاءالله افراد دیگری هم بیایند و روزی برسد که در شهر ما هیچ بیماری وجود نداشته باشد. بیایند اینجا خدمت کنند، ما هم خدمت کنیم به کسانی که پشت در هستند تا آن‌ها نیز به حال خوش برسند. 

تایپیست: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر شقایق رهجوی راهنما همسفر وحیده (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دامغان