از تمنای ساقی، تا آرامش صندلی کنگره

جلسه پنجم از دوره یازدهم کارگاههای خصوصی مسافران کنگره ۶۰ زاهدان، به استادی راهنمای محترم مسافر پرویز، نگهبانی مسافر احمد و دبیری مسافر محمدرضا آغاز با دستور جلسه «در استحکام پایه های مالی و علمی کنگره چه کرده ام؟» یکشنبه 27 اردیبهشت 1405 برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، پرویز هستم، یک مسافر…
ابتدا عرض خداقوت دارم خدمت تمام دوستان خدمتگزار، و تشکر می‌کنم از مهندس عزیز و خانواده‌ی گرامی‌شان که چراغ این مسیر را روشن نگه داشته‌اند.

دستور جلسه امروز، « در استحکام پایه های مالی و‌ علمی کنگره چه کرده‌ام» است.
مهندس همیشه می‌گویند این سؤال را هر مسافری باید از خودش بپرسد؛ کسی که سفر کرده، درد را لمس کرده و طعم درمان را چشیده است.

من وقتی در مصرف بودم، از هرجایی و از هر ساقی‌ای جنس نمی‌گرفتم. برای رسیدن به مواد، دنبال جای مطمئن می‌رفتم؛ با گردنی خم، با خواهش و التماس، فقط برای اینکه به خواسته‌ام برسم. هزینه‌هایش هم که بماند…
آن روزها برای نابودی خودم، هیچ حساب و کتابی نداشتم؛ اما امروز که پای درمان و زندگی وسط است، باید نگاهم فرق کند.

آقای مهندس می‌فرمایند برای هر فردی که روی صندلی کنگره می‌نشیند، هزینه‌ی زیادی صرف می‌شود؛ هزینه‌ای برای روشن ماندن این چراغ، برای آموزش، برای سیستم، برای آرامشی که امروز در آن نفس می‌کشیم.
منِ رهجو شاید نتوانم کار بزرگی انجام دهم، اما حداقل کاری که به خودم بدهکارم این است که زودتر به کنگره بیایم، بنشینم، گوش کنم، آموزش بگیرم و قدر این مکان را بدانم.
چون برای من، درمان فقط قطع مواد نبود؛ انگار حیات دوباره‌ای به من بخشیده شد.

مهندس جایگاه سرداری، دنوری و پهلوانی را بنا کردند تا انسان یاد بگیرد در مسیر بخشش و خدمت رشد کند.
شاید امروز نتوانم سردار باشم، اما می‌توانم قانون یازدهم را حمایت کنم؛ می‌توانم سهم کوچکی در زنده ماندن این ساختار داشته باشم.

استاد امین می‌گویند علمی ارزشمند است که پاسخگو باشد و نتیجه‌اش مشخص باشد؛ علمی که بگوید اگر این مسیر را بروی، به درمان می‌رسی.
و ما در کنگره این نتیجه را دیده‌ایم؛ در درمان اعتیاد، نیکوتین، اضافه‌وزن، جهان‌بینی و حتی در تحقیقاتی که درباره‌ی بیماری‌ها انجام شده است.

مهندس می‌گویند بیرون از کنگره، خیلی از پزشکان فقط دارو و قرض و وابستگی را اضافه می‌کنند، اما اینجا انسان به آرامش می‌رسد، قرص‌هایش کم می‌شود، حالش خوب می‌شود و دوباره طعم آسایش را می‌چشد.

بعضی‌ها می‌گویند «پول چرک کف دست است»، اما مهندس می‌گویند اگر بخواهیم تحقیق کنیم، اگر بخواهیم علم را به نتیجه برسانیم، اگر بخواهیم این چراغ روشن بماند، همه‌ی این‌ها هزینه دارد.
از روشنایی شعبه گرفته تا سیستم صوت، آموزش‌ها، تحقیقات و همه‌ی خدمات کنگره؛ و این‌ها با کمک اعضایی تأمین می‌شود که توانایی مشارکت دارند.
کمک‌هایی پاک، هدفمند و بدون هیچ پرت و هدررفتی؛ کمک‌هایی که صرف نجات انسان‌ها می‌شود.

علم کنگره حتی به ساده‌ترین بخش‌های زندگی ما ورود کرده؛
به آب خوردن، غذا خوردن، اینکه چه بخوریم، چقدر بخوریم، چه زمانی بخوریم و چگونه بخوریم.
همه‌ی این‌ها در کتاب «ساختمان جسم» مهندس به زیبایی توضیح داده شده و من از همه‌ی دوستان خواهش می‌کنم این کتاب را بخوانند و با دقت آموزش‌هایش را دریافت کنند.

از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، صمیمانه سپاسگزارم.

نگارش: مسافر مهدی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
ویرایش و عکس : مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)