حافظه و تمرکز

سلام دوستان حبیبه هستم همسفر

اضطراب از جنس ترس است. وقتی اضطراب کم باشد، موجب حرکت می‌شود، اما اگر از حد معمول بیشتر شود، تأثیر مثبتی نخواهد داشت و باعث به‌هم‌ریختگی درونی انسان می‌شود. در این شرایط، حافظه و تمرکز فرد قفل می‌شود و به نتیجه دلخواه نمی‌رسد.
ترس زمانی ایجاد می‌شود که انسان در تاریکی سفر می‌کند، و این ترس با ناامیدی همراه است. خداوند در وجود انسان نیروهای زیادی قرار داده است که بسیاری از آن‌ها را نمی‌شناسیم. این نیروها به‌طور پنهان و آشکار در انسان وجود دارند و موجب می‌شوند که انسان بالاتر از سایر موجودات قرار گیرد. زمانی که انسان در تاریکی قرار می‌گیرد، این نیروها از کنترلش خارج می‌شوند.

مهم‌ترین مسئله در انسان، اختیار است. انسان مختار است و بنابراین حق انتخاب‌های مختلف را دارد. هدف تاریکی گرفتن اختیار از انسان است. وقتی انسان حق انتخاب را از دست می‌دهد، دیگر مختار نیست و به‌نوعی در جبر قرار می‌گیرد. این شرایط باعث از دست دادن نیروها و توانایی‌های انسان می‌شود. اما خداوند این نیروها را به انسان عطا کرده است و از دست رفتن نیروها به‌معنای نابودی آن‌ها نیست؛ بلکه آن‌ها به‌صورت ضبط‌شده یا مصادره‌شده باقی می‌مانند.

توانایی‌ها و استعدادهای فرد معتاد از بین نمی‌رود. وقتی شخص معتاد سفر درمانی‌اش را آغاز می‌کند، این توانایی‌ها دوباره به‌دست می‌آید و او با نیروی مضاعف کارهایش را انجام خواهد داد. حافظه‌ای که در اثر اعتیاد آسیب دیده است، زمانی که فرد در کنگره قرار می‌گیرد، بازسازی می‌شود.

ترس دو نوع دارد: ترس نگهدارنده و ترس بازدارنده. ترس نگهدارنده به انسان کمک می‌کند که از مشکلات بزرگ‌تر اجتناب کند، اما ترس بازدارنده مانع از روبرو شدن با مسائل و حل مشکلات می‌شود. برای برگشت از تاریکی، باید نیروهای خدادادی خود را به‌دست بیاوریم. وقتی انسان در درونش نیروهایی داشته باشد که بتواند با مشکلات بیرونی مقابله کند، این انسان در "بهشت" است.

سقوط اصلی اهریمن به خاطر کبر و منیت بوده است. داستان آدم و حوا تمثیلی است برای انسان‌هایی که در مسیر خودکشی و ناامیدی قرار می‌گیرند. زمانی که انسان از نیروهای درونی‌اش خارج می‌شود، از هیچ چیزی لذت نمی‌برد. انسان در ابتدا مجموعه‌ای از فاضل و رذائل است و از طریق تجربیاتش می‌تواند توانمندی‌های خود را کشف کند.

تجربه تاریکی برای انسان‌ها یک سرمایه محسوب می‌شود. این تجربه، اگرچه از یک زاویه عذاب است، از زاویه‌ای دیگر موجب کسب قابلیت‌های درک هستی و شناخت بیشتر می‌شود. این موضوع برای افرادی که سفر اعتیاد خود را با موفقیت طی کرده‌اند صادق است.

در کنگره، بعضی از افراد عجول هستند و می‌خواهند سفر خود را خیلی سریع به پایان برسانند، اما سفر باید تدریجی و پله‌پله باشد. کسب آگاهی و معرفت نباید با عجله باشد. مانند غواصانی که در اعماق دریا فرو می‌روند، باید به‌آرامی از تاریکی‌ها بیرون بیاییم. خروج سریع از تاریکی خطرناک است و مدت زمان این خروج به عمق تاریکی بستگی دارد.

رنج‌ها و مشکلات زندگی باید به‌عنوان سرمایه دیده شوند. این‌ها موجب برکت هستند. باید از کسانی که موجب ناراحتی ما می‌شوند انتقام نگرفت و به جای آن، به پالایش صفات درونی خود پرداخت. کسانی که باعث ناراحتی ما می‌شوند، باید به‌عنوان وسیله‌ای برای شناخت بیشتر خودمان در نظر گرفته شوند.

وقتی موانع در زندگی برداشته می‌شود، مفهوم حیات برای انسان پیدا می‌شود. زمانی که انسان به آگاهی و بیداری دست می‌یابد، زندگی برایش مفهوم می‌یابد

منبع:سی دی شکل‌گیری نیروها
نویسنده: همسفر حبیبه رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون سوم)
ارسال و ویرایش:همسفر مرجان رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون اول) دبیر سایت

همسفران نمایندگی شهباز