نظم؛ گوهر پنهان در متد دی‌اس‌تی

دوازدهمین جلسه از دوره هفدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه همسفران آقای نمایندگی ستارخان با استادی مسافر ارسلان ، نگهبانی همسفر محمد و دبیری همسفر امیرمحمد با دستور جلسه " الهام از رمضان"،  پنجشنبه شانزدهم بهمن ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۴ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
در مواجهه با دستور جلسه «الهام از رمضان»، همواره احساس می‌کنم تفاوت ظریفی میان ادراک همسفران و مسافران وجود دارد. شاید ما مسافران، پیوند عمیق‌تری با این موضوع برقرار می‌کنیم، زیرا همه‌ی ما به‌خوبی واقفیم که متد «دی‌اس‌تی» (DST) ریشه در همین ماه و قوانین شرعی آن دارد. روش درمانی کنگره، دقیقاً با الهام گرفتن از نظم و ساعت‌های مشخصِ ماه رمضان متولد شد. آقای مهندس دژاکام در آن زمان، شاید قصد اولیه‌شان درمان قطعی نبود؛ بلکه چون علاقه پیدا کردند تا در آن سال روزه بگیرند، وعده‌های مصرفی خود را به دو نوبتِ سحر و افطار محدود کردند. همین تلاش برای رعایت ساعت و مقدار، نظمی نوین را در مصرف ایشان پدید آورد و جرقه‌ی این الهام زده شد که «می‌توان این کار را انجام داد». آن حرکت اولیه، آرام‌آرام پیشرفت کرد، تکامل یافت و در نهایت به متد جامع دی‌اس‌تی تبدیل شد که امروز نجات‌بخش هزاران نفر است.

اما نکته‌ای که خطاب به همسفران دارم این است که اگر مسافری دارید، در ماه رمضان او را تشویق کنید تا در فضای کنگره حضور یابد و خدمت کند. تجربه شخصی من در دوران مرزبانی نشان داده است که بسیاری از مسافران با حال خراب وارد می‌شوند، اما همین‌که پایِ کار می‌آیند—حتی در حد هم‌زدن دیگ غذا یا مشارکت در امور اجرایی—تبدیل به بازیگران این صحنه می‌شوند و حالشان دگرگون می‌گردد. قرار نیست همه ما مانند آقای مهندس، مبدع یک روش علمی نوین باشیم؛ ایشان از پیشگامان هستند. الهام گرفتن برای شخصی مثل من، «ارسلان»، به این معناست که بیاموزم چگونه از این بستر استفاده کنم و آن نظمِ حیاتی را به زندگی شخصی‌ام وارد کنم. دانستن اینکه «نظم خوب است» به زبان آسان است، اما تبدیل آن به عملکرد، چالش اصلی ماست.

برای درک عمیق‌تر مفهوم نظم، خاطره‌ای از سال ۱۳۸۸ دارم که برایم بسیار آموزنده بود. در آن سال، آقای خدامی مسئولیت برگزاری مراسم افطاری را بر عهده داشتند و وظیفه من گرفتن کفِ عدسی (غذای افطار) بود. ایشان به من تأکید کردند که رأس ساعت دو آنجا باشم. من با اتوبوس راهی شدم، اما ترافیک یا تأخیر اتوبوس باعث شد که حدودا  سه یا چهار دقیقه بعد از ساعت دو به شعبه انقلاب برسم. وقتی رسیدم، ایشان با قاطعیت به من گفتند: «برو! از همان راهی که آمدی برگرد.»

بسیار ناراحت شدم و در حال پایین رفتن از پله‌ها بودم که دوباره صدایم کردند. جمله‌ای که آن روز به من گفتند، آویزه گوشم شد: «اگر از الان یاد نگیری که کارت را سر وقت انجام بدهی، وقتی سفرت تمام شود به مشکل برمی‌خوری.» پذیرش آن مسئله برایم واقعاً سخت بود و باید آن را در درون خودم حل می‌کردم. اگرچه بعدها سفرم خراب شد و مدتی از کنگره دور شدم، اما در سری جدید که دوباره سفرم را آغاز کردم، تمام تلاشم این بود که متد دی‌اس‌تی را نه فقط برای دارو، بلکه بر کل زندگی‌ام اعمال کنم؛ چه از نظر نظم، چه جهان‌بینی و چه تغییراتی که باید در شخصیتم ایجاد می‌کردم.

به اعتقاد من، پایه و اساس کنگره ۶۰ «نظم» است. اگر اشتباه نکنم، آقای کامران رک نقل می‌کردند که در اتاق آقای ترابخانی، جمله‌ای روی دیوار در رابطه با نظم و دیسیپلین نوشته شده است که اهمیت حیاتی این موضوع را یادآوری می‌کند. در سفر اول، بزرگ‌ترین برداشت من از دستور جلسه الهام از رمضان، همین مقوله نظم بود. آقای مهندس با رعایت همین اصول ساده، مسیری را آغاز کردند که اکنون ایشان را در زمره برترین محققان دنیا قرار داده است؛ مسیری که با مقالات و نظریه‌های علمی، جهانی شده، اما نقطه‌ی شروعش همان نظمِ برخاسته از ماه رمضان بود.

البته سخن گفتن از این تغییرات آسان است، اما عمل کردن به آن، به‌ویژه برای کسی که درگیر نفس اماره است، زمان زیادی می‌طلبد. با این حال، باید امیدوار بود و ادامه داد. من آرزو دارم بتوانم در تمام مراحل زندگی‌ام، مانند الگویم آقای مهندس دژآکام پیشرفت کنم. ما باید یاد بگیریم که متد دی‌اس‌تی در کنار زندگی واقعی معجزه می‌کند. این متد تنها برای درمان اعتیاد نیست؛ بلکه یک پکیج تفکر است. چه برای انسانی که می‌خواهد مواد را کنار بگذارد و چه برای کسی که در بیرون از اینجا مشغول کار و تجارت است، این تفکرِ مبتنی بر نظم، راهگشاست. اگر بتوانم این الگو را در زندگی‌ام پیاده کنم، یقیناً به موفقیت خواهم رسید.

مسئول سایت همسفران آقا شعبه ستارخان: همسفر محمد از لژیون دوم
عکاس: همسفر علیرضا