بخشیدن، یکی از نعمت های بزرگ است

جلسه هفتم از دور چهارم کارگاه‌های آموزشی لژیون سردار نمایندگی امام قلی‌خان دولت‌آباد، با استادی راهنمای محترم مسافر جواد، نگهبانی مسافر محمد، دبیری مسافر محمدرضا و خزانه داری مسافر مجید با دستورجلسه «کمک من به کنگره و کمک کنگره به من» یکشنبه 14 دی ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد: سلام دوستان جواد هستم یک مسافر. از نگهبان لژیون سردار، دبیر، خزانه دار، ایجنت محترم و مهمانان عزیز بسیار سپاسگزارم که اجازه دادند، بنده در این جایگاه خدمت کنم.
برایم بسیار جالب است، دفعات زیادی است که این دستور جلسه، به من می‌رسد که استاد باشم؛ حتما این دستور جلسه، نیازم من است.

اگر بخواهم در مورد اینکه کنگره60، چه کمک‌هایی به من کرد کوتاه صحبت کنم؛ اصلی‌ترین کمک این بود: زمانی که در مصرف مواد مخدر بودم و نیاز شدید به کمک داشتم، کنگره60 به بنده، شخصیتم را برگرداند؛ همچنین روش DST را به من آموخت تا بتوانم از شر غول اعتیاد، رهایی یابم.

خیلی از ما زمانی که کنگره60 آمدیم، بر این باور بودیم که اینجا نیز همانند اماکن دیگر است؛ اما خیلی زود متوجه شدیم اگر درست سفر کنیم، به سهولت می توانیم به درمان اعتیاد دست پیدا کنیم و همان چیزی که در زمان مصرف اعتیاد از ما گرفته شده بود، به ما بازگردانده می شود.

اگر بخواهم از چیزهایی که کنگره60 به بنده داده بنویسم، شاید دو الی سه ماه زمان ببرد. هر شخصی که در کنگره60 به درمان می‌رسد، حدود 70میلیون هزینه می‌برد؛ اما زمانی که حساب می‌کنیم، می‌بینیم این مبلغ، بسیار بیش از این رقم است. یک شخص برای درمان اعتیاد، نزد مشاوران که می‌رود، چقدر هزینه می‌کند؟ هزینه مصرف مواد مخدر ما چقدر بود؟ حال چقدر می توانیم روی این ها قیمت بگذاریم؟

دیه یک انسانی که می‌میرد، 1میلیارد و 200میلیون تومان است؛ حال این مبلغ که برای مردن است، برای زنده شدن چه میزانی باید در نظر گرفت؟
اگر هزینه درمان هر سفر اولی حدود 50 میلیون تومان باشد، تصورم این است: هر سفر دومی، می بایست 3 الی 4 برابر این مبلغ را برای به تعادل رسیدن خودش در نظر بگیرد؛ چرا که یک سفر دومی فرا می گیرد، چگونه زندگی کند و ببخشد و اجازه دهد دیگران نیز زندگی کنند.

بخشیدن، یکی از نعمت‌های بزرگی است که سیستم کنگره60 به ما یاد داده است؛ هر کدام از ما، بخشیدن را به روش غلطی در دنیای بیرون از کنگره60 بلد بودیم و هنگامی که به کنگره60 نیز آمدیم، این روش غلط را در پیش گرفته بودیم؛ زیرا هر خدمتی که در کنگره60 انجام می دادیم، برای دیده شدن بود. اما در ادامه با آموزش‌هایی که در کنگره60 گرفتیم، دیگر نمی‌خواستیم دست‌های زمینی برای ما دست بزنند و دنبال این بودیم خداوند، خدمت های ما را ببیند. داشتم به این فکر می‌کردم که چه اتفاقی برای انسان رخ می‌دهد که به این درجه می‌رسد؟

اگر خودت برای خودت دست زدی، هنر کردی؛ بدون اینکه بخواهی کسی برای تو دست بزند. امیدوارم به این درجه برسیم که هر خدمتی انجام می‌دهیم، خودمان برای خودمان دست بزنیم و توقعی از سیستم کنگره60 نداشته باشیم.

اما در پایان؛ اگر بخواهم از خدمت‌هایی که بنده برای کنگره60 کرده‌ام بگویم، تمام خدمت‌هایم همانند قطره‌ای در برابر اقیانوس بی‌کران است. خودتان و تفکر بزرگ آقای مهندس را تشویق کنید.

تصویر بردار: مسافر نادر(لژیون پنجم)
نگارش: مسافر اشکان(مسئول سایت نمایندگی امام قلی خان)
تنظیم و ارسال مطلب: مسافر علی(لژیون نهم)