گوهر یک همسفر داشتن محبتی از جنس عشق بلاعوض است

جلسه هفتم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی عمومی همسفران و مسافران کنگره۶۰ نمایندگی جواد گلپایگان به استادی راهنما همسفر آرزو، نگهبانی راهنمای تازه‌واردین همسفر نسرین و دبیری راهنما همسفر دانیال با دستور جلسه «هفته همسفر، نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران» روز پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ماه سال ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۰۰ برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:

ابتدا پیام مهندس حسین دژاکام را در مورد هفته همسفر قرائت می‌کنم: «اندوهی که قلب‌ها را در خود محبوس داشته تا مرگشان را آغاز حیات خویش نماید، اکنون خود مغلوب قلب‌های بخشنده‌ای گشته است. قلب همسفرانی که بخشش را برای باز پس‌گیری عزیزانشان به نشان محبت بیکران و عشق بلاعوض هدیه نموده‌اند».

خداوند بزرگ را بسیار سپاسگزارم که اجازه داد در کنار مسافرم در این مسیر قدم بردارم و این جایگاه را لمس کنم. این هفته بزرگ و پرشکوه را خدمت مهندس حسین دژاکام، اولین همسفر کنگره۶۰ خانم آنی بزرگوار، استاد امین دژاکام و دیده‌بان محترم همسفران خانم آنی کماندار و خانم شانی تبریک عرض می‌کنم؛ همچنین خدمت تمام همسفران نمایندگی جواد تبریک ویژه‌ای دارم که استوار در این مسیر برای رسیدن به رهایی مسافرانشان و حال خوش خودشان قدم برمی‌دارند.

ما در کنگره۶۰ چهار جشن برگزار می‌کنیم که عبارتند از جشن دیده‌بان، جشن ایجنت و مرزبان، جشن راهنما و جشن همسفر است؛ درحالی‌که هر کدام از این جشن‌ها دارای ارزش و اهمیت خاص خودشان هستند و ما باید در این جشن‌ها قدردانی را یاد بگیریم، اصلاً فلسفه برگزاری این جشن‌ها چیست؟

شاید من قبل از ورود به کنگره انسان ناسپاسی بودم؛ اما با دریافت آموزش‌ها متوجه شدم، کافر کسی نیست که مراسم دینی یا مذهبی را اجرا نکند؛ بلکه کسی است که خوبی‌های دیگران را نبیند. شاید من هم کفر می‌ورزیدم؛ اما با ورود به کنگره و دریافت آموزش‌ها فهمیدم که باید در هر زمینه‌ای قدرشناس باشم. اگر شخصی یک لیوان آب به من می‌دهد یا بودن در کنار مسافری که باعث ورود من به کنگره شد، شایسته قدردانی است.

تقریباً 5 سال پیش که وارد کنگره۶۰ شدم، در ابتدا با راهنمای تازه‌واردین مشاوره شدم. ایشان برای من فلسفه همسفر بودن را باز کردند و بیان کردند که تازه‌وارد 3 جلسه اول به عنوان مهمان وارد این مکان مقدس می‌شود؛ سپس با اختیار خود می‌تواند راهنمایش را انتخاب کند و در ادامه پروسه درمان مسافر خود را آغاز کند. واژه همسفر به من هدیه داده شد و از آن به بعد خیلی به کلمه همسفر دقت کردم و متوجه شدم مفهوم بسیار سنگینی دارد.

همیشه راهنمایم بیان می‌کرد که شما باید بال پرواز مسافر باشید، نه غل‌وزنجیر به پای او؛ یعنی من باید آموزش بگیرم، دریافت کنم و آن‌ها را در زندگی‌ام کاربردی کنم، نه این‌که فقط حضور داشته باشم و بروم. یک همسفر با نوشتن سی‌دی‌ها، حضور مرتب در کنگره، گوش‌به‌فرمان بودن و آموزش‌پذیری می‌تواند فرمان‌بردار خوبی شود و در کنار مسافرش به اوج برسد. 

با نگاه کردن به یک پرنده متوجه می‌شویم که هرگز نمی‌تواند با یک بال پرواز کند و همیشه به سمت پایین سقوط می‌کند؛ پس چه بهتر است که مسافر در کنار خود یک همسفر داشته باشد تا علم و آگاهی کنگره و هنر زندگی کردن در کنار مسافرش را بیاموزد و بتوانند همراه هم در این مسیر سخت و صعب‌العبور به اوج برسند؛ البته در این مسیر تاریکی اعتیاد را تجربه کرده‌اند.

استاد امین دژاکام می‌فرمایند: «نعمت و برکت حضور همسفران رنگ و لعاب دیگری به کنگره۶۰ می‌دهد». مهندس حسین دژاکام کنگره را به یک گلستان پر از گل‌های رنگارنگ تشبیه کردند؛ چراکه همسفران با آن پتانسیل و حسی که می‌توانند در بین اعضاء خانواده ایجاد کنند، قطعاً قادر خواهند بود خانواده‌ای مستحکم به‌وجود بیاورند؛ همچنین برای پیشبرد اهداف کنگره۶۰ می‌توانند به سمت جلو حرکت کنند و زندگی سرشار از آرامش و آسایش را برای خود رقم بزنند.

گوهر یک همسفر داشتن محبتی از جنس عشق بلاعوض است که نسبت به مسافر خود دارد. زمانی که یک همسفر وارد کنگره۶۰ می‌شود لقب همسفر به او هدیه داده می‌شود. او باید نقش خودش را پیدا کند و ببیند در چه جایگاهی قرار گرفته است. نقش من همسفر چیست؟ آیا یک کمک‌دهنده هستم یا یک اضافی؟ بنا به فرموده استاد امین دژاکام من لاستیک زاپاس نیستم؛ بلکه بازیگر نقش مکمل درمان اعتیاد هستم؛ باید آموزش‌ها را دریافت کنم و زبان مشترک را در خانواده ایجاد کنم تا بتوانیم در کنار هم یک خانواده مستحکم داشته باشیم.

همیشه راهنمایم در لژیون برای ما این مثال را می‌زدند و می‌گفتند: کنگره۶۰ مانند یک رستوران است که اگر مرتب و سر ساعت در آن حضور داشته باشید قطعاً می‌توانید از انواع غذاها، نوشیدنی‌ها و حتی ویتامین‌های موجود در آن استفاده کنید و بهترین بهره را ببرید.

امیدوارم تک‌تک ما همسفرانی که در کنگره۶۰ حضور داریم فقط لقب همسفر بودن را به یدک نکشیم؛ بلکه همراه مسافرانمان به سمت گرفتن آموزش‌ها و دریافت محبت‌ بلاعوض (وادی چهاردهم) حرکت کنیم تا بتوانیم در این مسیر کمک‌دهنده به افراد دیگری باشیم که پشت این درهای بسته قرار دارند.

در پایان تشکر می‌کنم از همسفرانی که از راه‌های دور آمدند تا کنگره را در شهرهای مختلف پایه‌گذاری کردند و با وجود سختی‌‌ها در سرما و گرما محکم ماندند؛ البته ناگفته نماند که تمام این شرایط را در مسیرهای سخت تحمل کردند تا امروز من همسفر بتوانم در این جایگاه قرار بگیرم، حال خوش را دریافت کنم و آن را در زندگی شخص و جامعه خودم ریشه‌دار کنم تا تبدیل به درختی تنومند شود.

امیدوارم با قدم گذاشتن در این مسیر هیچ‌وقت عشق و محبت را فراموش نکنیم؛ البته عشقی که مانند آب دادن به زمین‌های تشنه است و می‌توانیم با آن ریشه‌ها را محکم و استوار کنیم. از مسافرانی که اجازه می‌دهند همسفرانشان با حضور خودشان یا حتی بدون آن‌ها در این مسیر قرار بگیرند تا بتوانند زندگی سرشار از آرامش، آسایش و تعادل را برقرار کنند، تشکر می‌کنم.

تصاویری از برگزاری جشن همسفر 

مرزبانان کشیک: همسفر معصومه و مسافر ولی‌الله
تایپیست: همسفر مهری رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون سوم) و همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون سوم)
ارسال: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان