بین قضاوت و جهالت یک رابطه مستقیم وجود دارد

چهارمین جلسه از دوره هفتم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی کاشمر به استادی مسافر روح الله، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر محمود با دستور جلسه«قضاوت و جهالت» در روز سه شنبه 13 تیر ماه ۱۴۰۲ راس ساعت ۱۶ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان روح الله هستم یک مسافر. از نگهبان جلسه مهدی آقا سپاسگزارم که مسئولیت اداره جلسه را به من واگذار نمودند تا خدمت کنم و آموزش بگیرم. دستور جلسه امروز (قضاوت و جهالت) می باشد. قضاوت همانطور که از اسم آن پیداست به معنای حکم کردن است و جهالت به معنای ندانستن و آگاهی نداشتن است. بین قضاوت و جهالت یک رابطه مستقیم وجود دارد و ما باید از قضاوت هایی که بر مبنای ندانستن است پرهیز کنیم. یکی از نکات مهم در مبحث قضاوت این است که باید موضوعاتی که به ما هیچ ربطی ندارد درباره آن ها قضاوت نکنیم. معمولا قضاوت از یک سوءظن شروع می شود و به کنجکاوی و داوری می رسد که باعث می شود درباره شخصی گمان بد کنیم و بدون اگاهی کامل نسبت به موضوع و آن شخص حکم صادر کنیم. بعضی اوقات صفات و ویژگی هایی را در یک فرد می بینیم و از آن ها احساس بیزاری می کنیم و با خود می گوییم که من آن صفت و ویژگی بد را ندارم در حالی که این بدی در درون من است وگرنه نمی توانستم آن بدی را حس کنم. اگر من با  شخصی وارد جنگ بشوم که آن صفت بد در او 100 و در من 5 باشد بیشترین ضربه را کسی خواهد خورد که جنس خرابش کمتر است. مثلا اگر من با کسی که در رشته بوکس فعالیت حرفه ای دارد وارد درگیری شوم مطمئنا ضربات مهلکی دریافت خواهم کرد. اگر در داخل کوه حرف زشتی بزنم بازخورد آن به من چند برابر خواهد بود.

اگر من فرآیند قضاوت را متوقف کنم و دست از محکوم کردن دیگران بردارم باعث می شود ناخالصی درون خودم که پنهان بود برای من قابل روئت گردد. مشکل اصلی برای تزکیه و پالایش کردن، بودن در تاریکی نیست بلکه مشکل اصلی ندیدن تاریکی است. چون در این حالت انسان صفات زشت و ناخوشایند خود را نمی بیند و هیچ وقت دست به پالایش آن ها نمی زند. حضرت مسیح می فرمایند: قضاوت نکنید تا در مورد شما قضاوت نشود. جناب مهندس می گوید: چطور است که ما پر کاهی را در چشم دیگران می بینیم ولی یک دسته بیل را در چشم خود نمی بینیم. این سوال پیش می آید که قضاوت چه ربطی به اعتیاد دارد؟ ما می خواهیم به آرامش و آسایش و تعادل برسیم و باید یک سری قوانین را رعایت کنیم. گاهی اوقات یک قاضی برای اثبات جرم و صدور حکم نیاز به ده سال زمان دارد ولی ما در مورد هر اتفاقی در کوتاه ترین زمان به نتیجه می رسیم و حکم صادر می کنیم. قضاوت مانند بازی پازل است که یک قسمت از آن را می بینیم و بقیه را به دلخواه خودمان می چینیم. ممکن است یک قاضی با آن همه دلیل و برهان دچار اشتباه شود ولی ما خیلی راحت دیگران را قضاوت می کنیم این در حالی است که نه تنها هیچ منفعتی برای ما ندارد بلکه باعث تخریب در صور آشکار و پنهان ما می شود. قضاوت نکردن دیگران نیاز به سعی تلاش زیادی دارد و ما این را در کنگره با آموزش گرفتن و کسب آگاهی و دانایی به دست می آوریم. از این که به سخنان من توجه نمودید از همه شما سپاسگزارم.

تصاویر برگزاری لژیون های ویلیام وایت روز سه شنبه

لژیون یکم کمک راهنما مسافر میثم:

لژیون دوم کمک راهنما مسافر حمید:

عکاس: مسافر حسن لژیون پنجم رهجوی کمک راهنما میثم
تایپ: مسافر علی اکبر لژیون یکم رهجوی کمک راهنما احمد
ویراستار: مسافر جلال لژیون هشتم رهجوی کمک راهنما امید
ارسال خبر: مسافر محمد لژیون سوم رهجوی کمک راهنما حمید