ایمان، یعنی تجلی نور و صفات خداوند در انسان، خداوند بخشنده است بنابراین کسی که ایمان دارد، بخشنده است؛ خداوند محبت دارد، کسی هم که ایمان دارد محبت دارد؛ این صفات، در خداوند به اندازه اقیانوس و در انسان اندازه یک کاسه است، ایمان به معنای اعتقاد داشتن؛ به خود، خانواده، انسان و دیگران. کسی که ایمان داشته باشد، سعی میکند خوبی و زیبایی هایی که در وجودش قرار دارد به انسان های دیگر انتقال دهد ،اما اگر عصاره جان خود را بدهد یعنی ایمان دارد و عاشق است و هرچه از ظرف خود می دهد، ظرف پرتر میشود کسی ایمان دارد که میکارد، سیستم خلقت بر مبنای این است اگر بکاری برداشت میکنی، اما اگر کاشتی را که انجام میدهی بر مبنای برداشت و تفاخر باشد، قطعا جواب نمیدهد و باید بلاعوض باشد، برای این باشد که دیگران را خوشحال کنی کسانیکه ایماندارند واقعاً در آسایش و امنیت هستند و میدانند هر کاری و مشکلی یک حکمتی دارد؛ اما کسانی که ایمان ندارند، همیشه شک و تردید در آنها وجود دارد چون تکیهگاه، اعتقاد و پشتوانهای ندارند. این سیدی به ما میگوید: ایمان واقعی یعنی خوبی کردن بدون چشمداشت، محبت و بخشش به دیگران و داشتن آرامش.
منبع: سیدی ایمان (مهندس دژاکام)
نویسنده: همسفر نیلوفر رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون دوازدهم)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون دوازدهم)
ویرایش: همسفر یاسمن رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم)
ارسال: همسفر مبینا رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون هجدهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی شفا مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
46