English Version
This Site Is Available In English

آموزش، چراغ راه زندگی

آموزش، چراغ راه زندگی

می‌خواهم از انسان بزرگی بنویسم که دنیای تاریک مرا با سخنان خود به روشنایی تبدیل کرد.

روزی که وارد کنگره شدم، خسته و ناامید از خود و تمام دنیا بودم. حصاری به دور خود کشیده بودم و همیشه تصور می‌کردم اطرافیانم باعث رنج و آسیب من می‌شوند. گمان می‌کردم خودم هیچ ایرادی ندارم و اگر مشکلی در زندگی وجود دارد، ریشه آن را باید در رفتار دیگران جست‌وجو کنم. گاهی در اوج ناامیدی با خود می‌اندیشیدم که گویی خداوند مرا نمی‌بیند و صدایم را نمی‌شنود.

سرانجام اولین سی‌دی را تهیه کردم و ذره‌ذره با صدا و کلمات زندگی‌بخش شما آشنا شدم؛ کلامی که ریشه در آیات الهی و آموزه‌های ارزشمند داشت. در ابتدا بسیاری از صحبت‌هایتان برایم نامفهوم بود و آن‌گونه که باید از عمق مطالب آگاهی پیدا نمی‌کردم، اما علاقه‌ای که از دوران کودکی به نوشتن داشتم، مرا به شنیدن و نوشتن بیشتر ترغیب می‌کرد. به‌تدریج با صدای آرام و دلنشین شما مأنوس شدم؛ به‌ویژه آنجا که می‌فرمودید: «باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش نمی‌اندیشد.»

این جمله دریچه تازه‌ای در اندیشه من گشود. کم‌کم دانستم و پذیرفتم که بسیاری از مشکلات و مسائل زندگی، یا بستری برای آموزش و رشد من هستند و یا نتیجه پندار، گفتار و کردار خودم؛ بذرهایی که دانسته یا ندانسته در گذشته کاشته‌ام و اکنون ناگزیر به برداشت آن‌ها هستم. دریافتم که همین برداشت‌ها نیز فرصتی برای آموزش، افزایش آگاهی و ارتقای دانایی من هستند.

شما با کلامی ساده، روان و در عین حال عمیق به من آموختید که برای تغییر شرایط زندگی، پیش از هر چیز باید به درون خود بازگردم و سهم خود را در مسائل و اتفاقات زندگی بشناسم. آموختم که با استفاده از قدرت اختیار و تفکری که خداوند مهربان به انسان ارزانی داشته است، می‌توان برای مشکلات راه‌حل مناسب پیدا کرد و با آگاهی از آن‌ها عبور نمود.

امروز دیدگاه من نسبت به زندگی تغییر کرده است. آموخته‌ام که مشکلات و سختی‌ها لزوماً نشانه خشم و قهر خداوند نیستند، بلکه می‌توانند بستری برای رحمت، آموزش و رشد انسان باشند. اکنون می‌دانم که باید از دل سختی‌ها، امید و نور را جست‌وجو کنم و قدم‌به‌قدم به سوی روشنایی حرکت نمایم.

روزهایی که مادرم را از دست داده بودم و خود را بی‌قرارترین انسان دنیا می‌دانستم، تنها با صحبت‌های راهنمای خوبم و شنیدن صدای شما آرامش می‌گرفتم. گاهی یک سی‌دی را چندین بار گوش می‌دادم و اشک می‌ریختم؛ اما در نهایت به این باور رسیدم که زندگی همچنان ادامه دارد و مرگ پایان راه نیست. به‌تدریج آموختم که پیوند محبت میان انسان‌ها با رفتن از این جهان از بین نمی‌رود و امروز نیز وجود مادرم را با احساسی عمیق‌تر در کنار خود تجربه می‌کنم.

اکنون نیز هرگاه در مسیر زندگی با بن‌بست‌ها و ناملایمات روبه‌رو می‌شوم به سراغ آموزش‌های شما می‌روم و در میان کلمات و جملات ناب و آموزنده‌تان راهی برای عبور پیدا می‌کنم. با گوش دادن و نوشتن هر سی‌دی جرعه‌جرعه از چشمه زلال آموزش‌هایتان نوشیدم و کلام شما برای درون آشفته من همچون دارویی شفابخش بود.

از شما سپاسگزارم که دیدگاه مرا نسبت به خودم، دیگران و دنیای پیرامونم تغییر دادید و هنر درست زندگی کردن را به من آموختید. اکنون پس از گذشت چند سال از حضورم در این مسیر ارزشمند توانسته‌ام تحولات مثبتی در اندیشه و رفتار خود ایجاد کنم و این تغییرات را حاصل بهره‌گیری از آموزش‌ها و شاگردی در محضر ارزشمند شما می‌دانم.

یکی از به‌یادماندنی‌ترین لحظات زندگی من زمانی بود که با مهربانی شال نارنجی را بر گردنم انداختید و افتخار خدمت را به من عطا کردید. از آن روز این شعر همواره در ذهنم مرور می‌شود:

رشته‌ای بر گردنم افکنده دوست
می‌کشد هر جا که خاطرخواه اوست

رشته گردن نه از بی‌مهری است
رشته عشق است و بر گردن نکوست

امیدوارم بتوانم در مسیر این خدمت، عملکردی شایسته داشته باشم و گامی مؤثر در تحقق اهداف متعالی شما بردارم. بتوانم روزی مانند شما باری از دوش دردمندان بردارم و در مسیر کاهش رنج انسان‌ها مؤثر باشم.

اکنون که این جملات را می‌نگارم دیگر آن انسان سابق نیستم. تغییرات و رشد قابل‌توجهی را در اندیشه و رفتار خود تجربه کرده‌ام و این دگرگونی برایم بسیار لذت‌بخش است. دوست دارم در این مسیر ماندگار باشم و هر روز شاهد تغییرات مثبت‌تری در وجود خود باشم؛ چراکه می‌دانم برای تبدیل شدن به انسانی باتجربه، آگاه و کارآزموده، هنوز راه بسیاری پیش رو دارم.

بر اساس همان آموزش‌هایی که از شما آموخته‌ام ایمان دارم که اثر کلام و اندیشه شما همواره در زندگی من جاری خواهد بود. مهر و محبت شما را همچون گنجی ارزشمند در دل خود حفظ می‌کنم و پرورش می‌دهم تا روزی دیگر افتخار حضور در کنار شما را داشته باشم.

شکرگزار خداوند بزرگ هستم که همواره بهترین‌ها را در مسیر زندگی‌ام قرار داده است. شما نیز یکی از بزرگ‌ترین و ارزشمندترین موهبت‌های زندگی من هستید و خواهید بود.

استاد عزیزم، از تمام آنچه به من آموختید سپاسگزارم.

نویسنده: راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم)
عکس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم) نگهبان سایت
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا (نگهبان سایت)
همسفران نمایندگی‌ایران

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .